‫تمام بشر حالا جاودانه‌ست.
‫در عوض،
‫تا ابد به دست «مرد علامت سوال» توی یک زندان سنگی حبس می‌شیم.
‫اگه از این شرایط راضی نیستیم...
‫چاره‌ای نداریم جز اینکه به ماه بریم
‫و مستقیم با خود مرد علامت سوال صحبت کنیم، ها؟
‫« موتورِ آینده »
‫« دکتر زینو به تیم پیوست! »
‫جدی؟!
‫مطمئنی می‌تونیم با کسی مثل زینو همکاری کنیم؟
‫زینوی عزیز،
‫این دستگاه مشکوک کارش چیه؟
‫فقط دارم هوا رو خنک می‌کنم.
‫پس یعنی کولره؟
‫آرگون رو از اتمسفر استخراج می‌کنه.
‫آر... گون!
‫حالا که سوئیکا وارد علم شده،
‫می‌خواد طرز عملکردش رو بدونه!
‫به آرگونی که توی لوله‌ی شیشه‌ای گیر افتاده، ولتاژ داده می‌شه.
‫الکتریسیته توی هوا جریان نداره.
‫حتی سوئیکا هم این رو می‌دونه.
‫جالبه.
‫دکتر سوئیکا، خیلی قشنگه که چقدر یاد گرفتی.
‫گرچه...
‫نشون دادنش سریعتر از اینه که توضیحش بدم.
‫تو اینجور مسائل، سنکو و زینوی عزیز خیلی شبیه همدیگه‌ان.
‫ذخیره‌ی رسوبات معدنی
‫این اطرافه!
‫الان یه جریان پالس‌دار ‫توی گاز گردش کرد.
‫به این خاطر که ذخایر فلزی کوچیک ‫عناصر رادیواکتیو دارن.
‫رادیواکتیو؟
‫صبرکن، داری میگی که اون...
‫یه شمارشگر گایگره؟
‫چه ترسناک!
‫نه، راستش بی‌خطرتره.
‫حالا که می‌تونیم اندازه‌اش رو بگیریم.
‫علوم زینو همیشه یه سمت تاریک داره.
‫تو قرن ۲۱اُم با همین ذخایر معدنی رو پیدا می‌کردن.
‫حتی یه بچه‌ی راهنمایی هم می‌تونه درستش کنه،
‫تا وقتی گازِ چیزی مثل فندک رو داشته باشه.
‫وای!
‫ایلمنیت، مولیبدنیت.
‫ولی اینـا دیگه چیه؟
‫« سنگ کروم »
‫همون سنگ‌های مرموزی ‫که توی بازی‌های مثل مانستر هانتر هست؟
‫فلزهای کوچیکی که نیاز داریم ‫تا فضاپیما بسازیم!
‫صندوق گنجه! ‫کارتون خوب بود، تیم معدن!
‫واقعاً همینطوره،
‫یه پناهگاه سنگی برازنده.
‫یه سنگ معدن دیگه نیاز داریم...
‫آره، الان داریم درش میاریم.
‫پرسئوس عزیزترینم!
‫ببخشید هفت سال معطلت کردم!
‫ببین زمان باهات چی کار کرده!
‫این بده! کلش قرمزه!
‫قاعدتاً تا الان دیگه زنگ می‌زنه.
‫بعد از متروکه شدن،
‫حتماً عملکردهای تخلیه‌اش رو از دست داده ‫و فوراً غرق شده.
‫قول میدم! بهت عمر دوباره میدم!
‫هی، دارید چی کار می‌کنید؟!
‫بازیافتِ آهن.
‫این بخش از آمریکای جنوبی ‫واقعاً هیچ آهنی نداره. خیلی بده.
‫می‌تونیم پرسئوس رو به چیزی جدید ‫و به شدت قدرتمند تبدیل کنیم.
‫چی؟ جدی؟
‫اگه به آهن، آهن اضافه کنیم
‫و با علوم ترکیب‌شون کنیم ‫که یه ماده‌ی جدید بسازیم...
‫آلیاژ پیشرفته!
‫« آلیاژ پیشرفته »
‫آلیاژ پیشرفته! بیاید کلی ازش بسازیم!
‫سنکوی عزیز داره کم‌کم یاد می‌گیره
‫چطوری کاسِکی عزیز رو هندل کنه.
‫سنگ کرومِ خردشده رو توی آهن می‌ریزی.
‫باید کروم رو بندازیم توش؟!
‫خدا
‫درسته. با کمک کرومیوم،
‫می‌شه چندین خواص رو باهاش ترکیب کرد و قوی‌ترش کرد.
‫این یک نظریه‌ی علمی دیگه‌ست.
‫تولد یک آلیاژ پیشرفته‌ی نابودنشدنی
‫که زنگ نمی‌زنه یا خورده نمی‌شه.
‫« فولاد ضدزنگ به دست آمد!! »
‫وای! پس حالا که این فولاد ضدزنگ آلیاژ پیشرفته رو داریم...
‫باهاش می‌شه چی درست کرد؟
‫حالا که فولاد ضدزنگ داریم، ‫بالاخره می‌تونیم...
‫- بالاخره؟ ‫- بالاخره؟
‫« فولاد ضدزنگ »
‫غذای کنسروی درست کنیم!
‫- حوصله‌مون سر رفت که! ‫- خیلی!
‫بالاخره تو این دنیا، آزادیم که تمام
‫سنگ معدن‌های درجه یک و کمیابی که می‌خوایم رو استخراج کنیم.
‫اگه بهش زیرکونیم و تانتالم اضافه کنیم،
‫می‌تونیم غذای کنسروی فوق حرفه‌ای درست کنیم
‫که حتی بعد از ۳۷۰۰ سال قابل خوردنه.
‫آره، تو دنیای قدیم، ‫قیمت هر قوطیش ۱ میلیون یِن در می‌اومد.
‫- یک میلیون ین؟! ‫- یک میلیون ین؟!
‫« فولاد ضدزنگ »
‫در ضمن...
‫که اینطور!
‫آلیاژ پیشرفته، فولاد ضدزنگ، ‫غذای بیشتری رو در دسترس قرار میده،
‫یعنی بالاخره می‌تونیم مردم سرتاسر دنیا رو احیا کنیم.
‫صبرکن، صبرکن. ‫شاید اینطور باشه،
‫ولی بیشتر واسه ساخت موشک و سفینه نیازش داریم.
‫واسه ساخت فضاپیما برای سفرمون به ماه،
‫هنوز به مواد اضافی‌ای
‫که در سرتاسر کُره پخشـه، نیاز داریم.
‫درسته!
‫باید هرچه سریعتر کار سفینه‌ی جدیدمون رو تموم کنیم
‫و از سرتاسر دنیا جمعـشون کنیم.
‫پس بیاید وظایف رو تقسیم کنیم.
‫من روی موتور موشک کار می‌کنم
‫در حالی که تو، سنکو، ‫روی سفینه‌ی جدید،
‫پرسئوسِ نو کار کن.
‫موافقم.
‫وقت محدوده. ‫نمی‌شه دوتا حرفه‌ایِ علوم
‫باهم روی یه وظیفه کار کنن.
‫اولاً فولاد ضدزنگی که الان داریم می‌سازیم
‫هنوز سطحش یکه.
‫فضاپیمایی که واسه دیدنِ مرد علامت سوال روی ماه نیاز داریم
‫به یه آلیاژ پیشرفته‌ی خیلی بهتر نیاز داره.
‫این چیه؟ وایب بدی بهم میده.
‫نیکل رو به گاز تبدیل می‌کنه و جداش می‌کنه.
‫ساده بگم، یه کارخونه‌ست که سطح آلیاژ پیشرفته‌مون رو بالا می‌بره.
‫گرچه، سم نهایی رو ساطع می‌کنه.
‫حتی ماسک گاز هم جلوش بی‌فایده‌ست. ‫از پوست جذب می‌شه
‫و منجر به مرگ فوری می‌شه.
‫برای اینکه نذاریم به بیرون نشت کنه،
‫اول اومدیم فولاد ضدزنگ سطح یک رو ساختیم.
‫چقدر وحشتناک.
‫جدی...
‫هدف‌مون فضاست.
‫در حالی که به استخراج سنگ‌های معدنی ‫و پیشروی در نقشه‌ی راه علمی‌مون ادامه میدیم،
‫خطرات اجتناب‌ناپذیری مثل سموم وجود داره.
‫مطمئنم یه سری‌ها بهش انتقاد می‌کنن.
‫اگه لازمه کسی شرور باشه،
‫خودم اون نقش رو به عهده می‌گیرم.
‫به عنوان کاربر علوم تاریکی.
‫اونجوری می‌تونم حرف کودن‌ها رو نادیده بگیرم
‫و بدون مزاحمت روی علوم تمرکز کنم.
‫سنکو می‌شه کاربر علوم روشنایی،
‫مردم رو به سمت آینده هدایت می‌کنه.
‫چقدر برازنده.
‫همه توی نقش درست خودشون هستن.
‫ترکیب انواع مختلف مردم
‫واسه ساختن تیم نهایی...
‫درست مثل ساختن یه آلیاژ پیشرفته!
‫« شهر آلیاژ پیشرفته ساخته شد!! »
‫مردم سرتاسر زمین
‫بالاخره دارن متحد می‌شن.
‫ما با علوم جلوی این واقعه‌ی خارق‌العاده می‌ایستیم
‫به عنوان دانشمند تاریکی و دانشمند روشنایی.
« آوا مووی تقدیم میکند » [ AvaMovie.in ]
‫وایسا! لعنتی! خیلی بده!
‫نفت خام سوخت سفینه رو از کجا بیاریم؟
‫اینجای آمازون که نفت خام گیر نمیاد.
‫دوباره یه کشتی بادبانی درست کنیم؟
‫این پرسئوس نو هست، سفینه‌ی آینده.
‫پس با انرژی آینده کار می‌کنه.
‫ها؟
‫- انرژی آینده؟ ‫- انرژی آینده؟
‫آره، اونـم...
‫پسماند ارگانیکه!
‫اسمش سوخت زیستیه.
‫هر پسماند ارگانیکی جواب میده.
‫چیزهایی مثل برگ، آشغال غذا و پی‌پی.
‫بعدش گازِ تولیدشده از تخمیرشون رو جمع می‌کنی.
‫پی‌پی! بازم پی‌پی!
‫ولی سنکوی عزیز،
‫حتی اگه پسماند ارگانیک گاز تولید کنه،
‫اگه بذاری فرار کنه که هدر می‌شه، درسته؟
‫آره، واسه همین
‫یه مخزن برای نگه داشتن گاز می‌سازیم.
‫حس می‌کنم اون‌ها رو توی کارخونه‌ها دیدم.
‫ساخت یه مخزن کاملاً گِرد ‫باید خیلی سخت باشه.
‫تموم شد!
‫چه شلخته! اصلاً گِرد نیست!
‫لازم نیست گِرد باشه.
‫فقط با آب پُرش می‌کنی
‫و یه مهمات رو در وسطش منفجر می‌کنی.
‫حالا گرد شد!
‫چه ساده! مخازن کروی رو
‫اینجوری می‌ساختن؟!
‫درسته!
‫این چیه، زینوی عزیز؟
‫گرمای کوره روی آلیاژهای پیشرفته جواب نمیده.
‫واسه همین با گرمای القای برقی ذوب‌شون می‌کنیم.
‫چرا سیم‌ها مثل شلنگ هستن؟
‫برای خنک‌کردن با آب.
‫وگرنه خود سیم‌ها به خاطر گرما ذوب می‌شن.
‫این چیه، سنکوی عزیز؟
‫فرایند فیشر-تروپش.
‫ولی گمونم تو نمی‌دونی چیه.
‫نه، نمی‌دونم.
‫ارتش آلمان که نفت خام زیادی نداشت ‫توسعه‌اش داد.
‫گاز پسماند ارگانیک رو به سوخت مایع تبدیل می‌کنه. ‫می‌دونی که روالش چطوریه.
‫نه، هنوز نمی‌دونم داری چی میگی.
‫حالا،
‫وقتی تمام این فلزاتی که از سنگ‌های مختلف ‫به دست آوردیم رو ترکیب کنیم،
‫یه فولاد همه‌فن‌حریف خواهیم داشت
‫که ساخت موتور موشک رو برامون ممکن می‌کنه.
‫در برابر دماهای زیاد و کم
‫اکسایش، فرسودگی و حتی وارفتگی مقاومه.
‫ببخشید، جان؟
‫یه آلیاژ فوق پیشرفته‌ست.
‫داری میگی به شدت قویه، درسته؟
‫یه جورایی شگفت‌انگیزه.
‫نصف سال داشتیم با علم ترکیب‌شون می‌کردیم،
‫ولی اولش
‫سنگ‌های ساده‌ای بودن ‫که می‌شد روی زمین پیدا کرد!
‫« مارس سال ۵۷۵۰ »
‫« آوریل سال ۵۷۵۰ »
‫« مه سال ۵۷۵۰ »
‫اوضاع موتور چطوره؟
‫خوبه.
‫سوخت مایع تو به کجا رسید؟
‫خب، گمونم لازم نیست بپرسم.
‫آره، همه‌چیز خوبه.
‫بیا ازش رونمایی کنیم، چطوره؟
‫« موتور موشک سطح ۱ به دست اومد!! »
‫یه جت موشک واقعیه!
‫- راستش یه موتور گازی توربینیـه. ‫- ها؟
‫واسه ارسال فضاپیما، باید اصلاحات بیشتری
‫انجام بدیم و به سطح ۹۹ برسونیمش.
‫ولی بازم، بالاخره یه قدم به سفرمون به ماه
‫و رویارویی با مرد علامت سوال نزدیک شدیم.
‫چند هزار سال طول کشید، ولی تونستیم
‫بالاخره روی یه پروژه همکاری کنیم.
‫سنکو،
‫ولی از فردا، من و تو قراره یه بار دیگه ‫مسیرهای متفاوتی رو طی کنیم.
‫آره، به نظر میاد.
‫به سه تیم تقسیم می‌شیم.
‫چرا؟!
‫حالا که شهر رونق گرفته،
‫می‌فهمم که دلـتون می‌خواد اینجا زندگی آرومی داشته باشید.
‫ولی کل دنیا هنوز سنگه.
‫مردم ژاپن، جزیره‌ی گنج و همینطور شهر ذرتی.
‫درسته!
‫صبرکنید تا بیام، یوزوریها و بقیه!
‫اینجوری تقسیم می‌شیم.
‫یه تیم در شهر آلیاژ پیشرفته می‌مونه.
‫به عنوان سنگ تاج علوم، سنگ‌های معدنی استخراج می‌کنید ‫و موتورِ موشک رو کامل می‌کنید.
‫یه تیم دیگه به شهر ذرتی برمی‌گرده.
‫به عنوان چشمه‌ی حیاتی بشر،
‫همه‌ی مردم آمریکا رو احیا می‌کنید ‫و تولید ذرت رو از سر می‌گیرید.
‫نه!
‫دارید از سنکو جدام می‌کنید!
‫بذار یه رازی بهت بگم.
‫ظاهراً سنکوی عزیز به خانم‌های توانمند جذب می‌شه.
‫خب، من که کاملاً می‌تونم این کار رو بکنم.
‫تیم نهایی هم میره سراغ شهرهای جدید.
‫به عنوان پیشگامانِ آینده، ‫از اقیانوس اطلس عبور می‌کنیم،
‫دنیا رو می‌گردیم و مواد مورد نیاز برای فضاپیما رو جمع می‌کنیم
‫تا به ژاپن برسیم.
‫خیلی دوره!
‫رسیدن به ژاپن چند سال طول می‌کشه؟
‫نگران نباش!
‫همه واسه ساختن یه موتور موشک زحمت کشیدیم.
‫فکر کردین فقط واسه فضاپیماست؟
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫« پرسئوس نو به دست اومد!! »
‫خیلی سریعه!
‫هی، فکر کردم قراره با گریه خدافظی کنیم!
‫دیگه حتی نمی‌شه دیدشون!
‫خب، هر روز می‌شه باهاشون با رادیو صحبت کرد.
‫موتور پرسئوس قدیمی
‫۳۰۰ اسب بخار قدرت داشت ‫و با سرعت ۴ گِرِه دریایی حرکت می‌کرد.
‫ولی این موتور آلیاژ پیشرفته‌ی آینده ‫ده هزار اسب بخار قدرت داره
‫و با سرعت ۲۰ گره دریایی حرکت می‌کنه.
‫۴۰ روز طول کشید که از اقیانوس آرام رد بشیم،
‫ولی با پرسئوس نو،
‫می‌تونیم ظرف یک هفته ‫از اقیانوس اطلس رد بشیم!
‫این فوق‌العاده‌ست! ‫باورم نمی‌شه یه کشتی می‌تونه اینقدر سریع بره!
‫عملاً پنج برابر سریعتر از قبل شده.
‫خفنه! با چنین موتوری،
‫واقعاً شاید بشه به ماه رفت.
‫تازه فقط با یه سنگ شروع کردیم.
‫کروم، این اشکه؟
‫چرا گریه می‌کنی؟
‫نمی‌دونم.
‫نمی‌دونم. فقط...
‫« یک هفته برای عبور از اقیانوس اطلس »
‫با ایستادن روی عرشه،
‫می‌شه باد خنک و سرحال‌کننده رو حس کرد...
‫خنک نیست... به شدت داغه...
‫خورشید درست بالای سرمونه.
‫خب، نزدیک خط استوا هستیم، ‫وسط اقیانوس اطلس.
‫- عقب‌نشینی! عقب‌نشینی! ‫- عقب‌نشینی! عقب‌نشینی!
‫خیلی خنکه!
‫انگار عرقم فوراً یخ می‌زنه و خنکم می‌کنه.
‫واقعاً عالیه.
‫« کولر به دست اومد!! »
‫یخچال داشتیم دیگه. ‫اصولـشون یکیه.
‫به خاطر موتور جدید، پرسئوس نو
‫شده یه کشتی تمام‌برقی.
‫وای! وای! وای!
‫انگار مسافر فرست کلس هستیم!
‫علم شگفت‌انگیزه! این حرف نداره!
‫یهو انگار برگشتیم به تمدن مدرن...
‫به خاطر اینکه دو دانشمند،
‫سنکو و زینوی عزیز، باهم متحد شدن.
‫آره، تا یه مقدار مشخصی.
‫ولی هنوز راه زیادی مونده.
‫مثلاً...
‫از حالا،
‫باید با داشتنِ ارتباط نزدیک با مردم سرتاسر دنیا، کار کنیم.
‫ولی ماهواره‌ی ارتباطی هم نداریم،
‫پس نمی‌شه از فواصل زیاد باهم تماس بگیریم.
‫تنها روش ارتباطی‌مون کد مورسه.
‫واسه همین،
‫همه باید سریع کد مورس یاد بگیرن.
‫ما هم؟
‫اول باید خوندن رو یاد بگیرم.
‫سوئیکا می‌تونه یادت بده!
‫هی، حالا که بهش فکر می‌کنم،
‫اولین باری که از مرد علامت سوال چیزی شنیدیم
‫وقتی بود که امواج رادیویی خیلی زیاد تولید کردیم
‫و به خودمون جلب توجه کردیم.
‫در این صورت، با این مقدار استفاده‌مون ‫از امواج رادیویی،
‫مرد علامت سوال نمی‌فهمه
‫که انسان‌ها دوباره دارن یه اقدامی می‌کنن؟
‫اوکیو.
‫آره، منـم شنیدمش، لئونارد.
‫اون سیگنالی که الان اومد...
‫از ماه بود!
‫خیلی بده!
‫مرد علامت سوال داره برامون پیغام می‌فرسته!
‫آره، یه مدتی هست که داریم دریافتـشون می‌کنیم.
‫چی!
‫ارتباطات‌مون رو که مخفی نکرده بودیم، درسته؟
‫درسته.
‫هر بار تماس می‌گیریم، ‫هِی با «چرا؟ چرا؟» بمب‌بارون می‌شیم.
‫از قبل می‌دونستیم که مرد علامت سوال ‫به امواج رادیویی پاسخ میده.
‫می‌تونستیم جنگاوری چریکی رو انتخاب کنیم ‫و تمام مخابرات رو قطع کنیم، اما...
‫این واقعیت که از چیزهایی مثل گرمای القایی استفاده می‌کنیم
‫یعنی به هر حال داریم امواج الکترومغناطیسی رو ساطع می‌کنیم.
‫نمی‌شه این واقعیت رو تغییر داد که علوم مدرن
‫با امواج الکترومغناطیسی آمیخته‌ست.
‫- قضیه این نیست. ‫- ها؟
‫منـم کد مورس رو حفظ کردم، پس فهمیدم.
‫حروفی که مرد علامت سوال می‌فرسته
‫به معنیِ چرا نیست.
‫پیغام به انگلیسیه، واسه همین معنیش رو نمی‌دونم.
‫می...
‫خواید...
‫می‌خواید بمیرید؟ ‫می‌خواید بمیرید؟
« ارائه شده توسط وبسایت آوا مووی » [ AvaMovie.in ]
‫قسمت بعد آتش
‫این داستان تخیلیه، اما گیاهان و جانوران
‫مواد و روش‌ها بر اساس واقعیته
‫لطفاً اقدام به ساخت نکنید ‫چون می‌تونه خطرناک و یا غیرقانونی باشه