‫از کِی روزنامه می‌خونی؟
‫دارم جدول رو حل می‌کنم.
‫من همیشه جدول رو حل می‌کنم.
‫امروز نه، مرد بزرگ.
‫خب، شاید شما پسرها بتونید باهم انجامش بدید،
‫مثل یه حرکت پدر و پسرونه.
‫نمی‌شه. تنها جدول حل می‌کنم.
‫هی، می‌شه قبل از اینکه جرجی بیاد ‫باهاتون صحبت کنم؟
‫- اوضاع روبراهه؟ ‫- آره، فقط...
‫امروز سالگرد فوت باباشه.
‫پس شاید بهتره بحثش رو پیش نکشید.
‫باورم نمی‌شه به همین زودی دو سال گذشت.
‫می‌خوای چی کار کنم؟
‫فقط نرمال باشید.
‫اون باید چی کار کنه؟
‫قضیه چیه، باشه؟ شوخی نکنید.
‫شوخی نبود، ولی باشه.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫یا فقط... صبح بخیر.
‫صبحونه می‌خوری؟
‫نه، باید برم فروشگاه. ‫یه مشتری از فیگنباخر هست
‫که داشتم براش چرب‌زبونی می‌کردم.
‫امروز روزیه که می‌دزدمش.
‫هی، بزن بکش‌شون.
‫اگه این مشتری رو جور کنم، ‫امشب میریم جشن بگیریم.
‫آره حتماً، یا...
‫می‌دونی، هروقت که خواستی.
‫- آره. بعداً می‌بینمت. ‫- باشه، خدافظ.
‫در تاریخ ثبت کنید که فقط من نرمال بودم.
‫تعمیرگاه مک‌آلیستر.
‫سلام خانم کوپر.
‫نه، با یه مشتری قرار ناهار داره.
‫خوب به نظر می‌اومد. چرا؟
‫متاسفم. نمی‌دونستم امروزه.
‫خبر خوش.
‫فاگنباخر رو گیر آوردم. ‫مشتری یوهال رو داریم.
‫عالیه.
‫با کی حرف می‌زنی؟
‫امامنت.
‫بده من. می‌خوام خبر خوش رو بهش بدم.
‫نه.
‫باورم نمی‌شه یادم رفت امروز چه روزیه.
‫خب، صبح خیلی حالت خوب بود،
‫نخواستم ناراحتت کنم.
‫یادت بود و بهم نگفتی؟
‫دیدی؟ حالا ناراحت شدی.
‫« ازدواج اول جرجی و مندی »
« بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور » [Baxmovie.com]
‫ممنون که دعوت‌مون کردی، مامان.
‫خب، گفتم همگی روز سختی داریم،
‫بهتره باهم بگذرونیمش.
‫گرچه مطمئنم جرج نمی‌خواد شما ناراحت باشید.
‫می‌دونی؟ می‌خواد زندگی‌تون رو ادامه بدید.
‫فکر نکنم بابا بخواد به این زودی فراموشش کنیم.
‫نمیگه فراموشش کنیم.
‫همه می‌دونیم امکان‌پذیر نیست.
‫مربی ویلکینز داشت توی زنگ ورزش گریه می‌کرد.
‫گفت تب یونجه‌ست، ولی همه می‌دونستن.
‫خب، مردم به روش‌های متفاوتی سوگواری می‌کنن.
‫اصلاً از شلدون خبری شده؟
‫اول صبح.
‫گفت با افتخار پرچم‌هاش رو به حالت نیمه‌برافراشته در میاره.
‫عالیه. حتی شلدون هم یادش بود.
‫چت شده تو؟
‫یادم رفت. یه مسئله کاری بزرگ داشتم،
‫و کلاً حواسم بهش نبود.
‫من پسر افتضاحی بودم.
‫عزیزم، اینطور نیست.
‫شایدم هست.
‫اون یادش بود و بهم نگفت.
‫- هی، خوشحال بودی. ‫- خوشحال؟
‫بودم. الان نیستم.
‫بس کنید! امروز
‫بدون دعواهاتون هم به قدر کافی سخت هست.
‫- ببخشید. ‫- آره، ببخشید.
‫خب، نظرتون چیه یه یادبود کوچیک بگیریم؟
‫بریم قبرستان و چندتا از قصه‌های جرجی رو بگیم؟
‫خب، بیاید یه کار بزرگتر بکنیم،
‫چیزی که همه یادشون بمونه.
‫مثل وقتی که عکسش رو به دیوار سیزلر زدن
‫که اون استیک ۲ کیلوییـه رو خورد؟
‫خواهشاً اون رو به یاد نیاریم.
‫می‌تونیم یه چیزی رو به نامش بزنیم، ‫مثل یه نیمکت، یا... اوه.
‫یه اسکوربرد جدید توی دبیرستان ‫که اسم اون روش باشه.
‫فکر بکریه.
‫خوشحال می‌شه.
‫صبرکنید. پس هر بار دارم با دوستـام
‫زیر صندلی‌ها وقت می‌گذرونم، ‫بالا رو ببینم و اسم بابا باشه؟
‫چرا زیر صندلی‌ها وقت می‌گذرونید؟
‫اونجا به درگاه عیسی دعا می‌کنیم.
آوا‌مــووی
‫بفرما.
‫باورم نمی‌شه
‫سنت اونقدری شده که برامون آبجو بخری.
‫خیلی زود بزرگ می‌شن.
‫واقعاً وین؟
‫زمان احساساتی‌ایه.
‫- برای جرج کوپر. ‫- برای بابا.
‫- برای جرج. ‫- مرد خوبی بود.
‫ممنون مدیر پیترسون.
‫ما دیگه توی دبیرستان نیستیم. ‫تام صدام کن.
‫نیاز نیست. حس عجیبی دارم
‫که اسم کوچیک افراد سن بالا رو صدا کنم.
‫افراد سن بالا؟
‫خب، چی تو فکرته؟
‫می‌خوام یه کاری بکنم ‫که به بابام ادای احترام کنم،
‫و تو فکر بودم،
‫اسکوربردتون خیلی داغونه.
‫چطوره یه جدیدش رو بگیریم
‫و اسمش رو بذاریم اسکوربرد یادبود جرج کوپر؟
‫لعنتی.
‫فکر قشنگیه، ولی پولش رو نداریم.
‫اگه پولش رو جمع کنم چی؟
‫خب، خیلی گرونن.
‫داری با بهترین فروشنده تایر تگزاس صحبت می‌کنی. ‫ردیفش می‌کنم.
‫خب، بذار اولین نفر من کمک کنم.
‫من پنجاه‌تا می‌ذارم وسط.
‫پنجاه‌تا؟
‫اون مرد بهترین دوستت بود.
‫راست میگی.
‫صدتا.
‫لامصب، کارت واقعاً خوبه.
‫اینجوری هر جمعه شب،
‫مردم امتیاز رو نگاه می‌کنن ‫و اسم بابام رو می‌بینن.
‫خیلی قشنگه.
‫ولی دبیرستانه. ‫بهتره تابلو رو خیلی بالا نصب کنی
‫تا کسی نتونه کوپر رو به عَنو تغییر بده.
‫فکر خوبیه. خودم حتماً این کار رو می‌کردم.
‫چطوری می‌خوای پولش ر و بدی؟
‫با کمک‌های اهدایی. مردم بابام رو دوست داشتن.
‫خوشحال می‌شن که کمک کنن.
‫من صدتا میدم.
‫چطوری؟ این فقط یعنی من قراره پولش رو بدم.
‫نه. مامان، می‌شه ۱۰۰ دلار بهم بدی؟
‫البته. واسه هدف خوبیه.
‫تو چقدر کمک می‌کنی؟
‫گمونم منم ۱۰۰۰تا.
‫واقعاً؟ من اینقدر گذاشتم و تازه هیچ پولی ندارم.
‫ما ۵۰۰ دلار کمک می‌کنیم.
‫ممنون خانم مک‌آلیستر. ‫خیلی سخاوت دارید.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- از طرف دوتامون.
‫شروع خیلی خوبیه، درسته؟
‫هنوز خیلی مونده.
‫اسکوربرد گرون‌تر از چیزیه که فکر کنی.
‫پس من صدتا دیگه می‌ذارم.
‫می‌شه بس کنی؟
‫عکس قشنگیه.
‫روزی بود که بالاخره موش دالان‌سازی
‫که حیاط‌خلوت رو سوراخ می‌کرد رو کشت.
‫یه داستان خیلی تگزاسیه.
‫بذار من راهت بندازم.
‫هوم؟
‫پنج دلار؟
‫پدر مرده‌ی من فقط ۵ دلار می‌ارزه؟
‫یا اون بود یا یه ۲۰ دلاری.
‫باشه، ولی ۵ دلاریم رو پس می‌گیرم.
‫- سلام پسرها. ‫- چی می‌خوای؟
‫فقط اومدم تبریک میگم.
‫مشتری یوهالم رو کش رفتین...
‫اون... حتماً حس خیلی خوبی داره.
‫آره، بازم انجامش میدم.
‫سگ کوچولو خیلی واق‌واق می‌کنه.
‫دهن بزرگی هم داره که گازت بگیره.
‫ممکنه هار باشه.
‫واسه دعوا نیومدم، خب؟
‫دوست دارم یکم رقابت باشه.
‫شرایط رو هیجانی می‌کنه.
‫خب، ممنون که سر زدی، ‫ولی ما کار داریم.
‫رفتم.
‫اون چیه؟
‫- یه کاری واسه بابات؟ ‫- مراقب باش.
‫نه نه. هی، برام قابل احترامه.
‫در واقع، بذار یه کمکی بکنم.
‫اوه.
‫فقط صدتایی دارم.
‫اون یه بنجامین فرانکلینه، ‫اگه تا حالا ازش ندیدی.
‫می‌شه ۲۰ دلاریم رو پس بگیرم؟
‫وای.
‫- این همه تو مدرسه جمع کردی؟ ‫- آره.
‫- چطوری؟ ‫- سیگارهای مامان‌بزرگ رو کش رفتم
‫و دونه‌ای یه دلار فروختمـشون.
‫خب، حداقل خودت نمی‌کشی‌شون.
‫آره بابا.
‫خب، تو چطور پیش رفتی؟
‫مردم کمک می‌کنن، ‫ولی اصلاً نه به اندازه کافی.
‫- گریه رو امتحان کردی؟ ‫- چی؟
‫من هروقت یه چیزی می‌خوام،
‫فقط یکم به خاطر بابا اشک می‌ریزم.
‫- نمی‌خوام گریه کنم. ‫- آسونه.
‫چون از وقتی بابا مُرده،
‫مردم دلـشون برام می‌سوزه
‫و فقط می‌خوان شرایط رو بهتر کنن.
‫اوضاع رو براهه؟
‫خوبم، فقط زمان سختیه.
‫چه کاری ازم برمیاد؟ ‫چیزی می‌خوای برات بیارم؟
‫چی نیاز داری؟
‫باشه، میرم یه دوشی بگیرم.
‫شاید منم اومدم.
‫مگه همین الان نرفتی؟
‫آره، ولی وقتی من رفتم تو به خودت صابون نزده بودی.
‫- الو؟ ‫- جرجی.
‫برات خبرهای خوشی دارم.
‫هزینه اسکوربرد پرداخت شد.
‫چی؟ عالیه که.
‫آره، تعمیرگاه فاگنباخر پیشنهاد کرد ‫کل مخارج رو پوشش میده.
‫شوخی می‌کنی.
‫نه، فقط می‌خواد لوگوی خودش رو بزنه.
‫- قضیه چیه؟ ‫- پس می‌شه اسکوربرد یادبود جرج کوپر
‫با اسپانسریِ تعمیرگاه فاگنباخر؟
‫خیلی خوبه، ها؟
‫نه، خوب نیست.
‫فقط از وقتی بابام مرده،
‫فاگنباخر هی می‌خواد از کار بیرونم کنه.
‫چی کار می‌کنی؟
‫گریه می‌کنم.
‫نه، فکر نکنم.
‫بعداً باهات تماس می‌گیرم.
‫الان خیلی احساساتی‌ام.
‫نمی‌تونی پولش رو قبول کنی.
‫اینجا مدرسه دولتیه.
‫رسماً پول هرکسی رو قبول می‌کنم.
‫باشه، پس نمی‌تونی اسم اون رو بهش بزنی.
‫جرجی، می‌فهمم منظورت چیه،
‫ولی اسم بابات بازم روی اسکوربرد قرار می‌گیره.
‫آره، که زیرش نوشته تعمیرگاه فاگنباخر.
‫یا بالاش. هنوز سر جاش در حال مذاکره‌ایم.
‫فقط از روی کینه به من داره این کار رو می‌کنه.
‫ببین، می‌تونیم به بابات ادای احترام کنیم،
‫و یه اسکوربرد مجانی گیرمون میاد.
‫همه برنده‌ان.
‫به جز تیم فوتبال، که همونطور که خوب می‌دونی، کاملاً ریده.
‫اگه من یه اسکوربرد بهتر برات بخرم چی؟
‫اگه واقعاً می‌خوای پول بیشتر جمع کنی،
‫می‌تونیم کتابخونه رو ارتقا بدیم.
‫بابای من مربی فوتبال بود، نه مربی کتابخونه.
‫فقط یه فرصت بهم بده. ‫بیشتر از فرد پول جمع می‌کنم،
‫تا بدون اون اسکوربرده رو بخریم.
‫سلام.
‫از کجا می‌دونستی اینجام؟
‫نمی‌دونستم. مچم رو وسط سیگارفروشی گرفتن.
‫خب، چه دفاعی از خودت داری؟
‫متاسفم.
‫فقط...
‫از وقتی بابام مرده،
‫خیلی خودم رو گم کردم.
‫و کسی نیست که فرق درست و غلط رو بهم بگه.
‫عزیزم، گریه نکن. عیب نداره.
‫باشه. حالا این رو تصور کن،
‫اسکوربرد یادبود جرج کوپر
‫به اسپانسری شماها، آبجوی لون استار.
‫اون یه مربی فوتبال محلی بود
‫واقعاً یه قهرمان محبوب بود.
‫فقط ۱۰ هزار دلار پول می‌خوایم،
‫تا ردیفش کنیم.
‫آخه، قطعاً همینقدر خرج آبجوهاتون کرده.
‫احتمالاً بیشتر، پس یه جورایی همین الان پولش رو داده.
‫خب، محض اطلاع‌تون، من اخیراً ۲۱ ساله شدم،
‫و اگه رفتارت اینه، میرم سمت برند میلر.
‫روبن، الان یه فکری داشتم.
‫ما پول اسکوربرد رو نمیدیم.
‫تو که نمی‌دونی می‌خواستم همین رو بگم.
‫می‌خواستی چی بگی؟
‫منظور اینجاست که تو نمی‌دونی.
‫آقای مک‌آلیستر، الان یه فکری داشتم.
‫فرار کن که در خطری.
‫تو از فاگنباخبر متنفری، درسته؟
‫سال‌های زیادی رقیب بودین؟
‫اون خیلی وقت پیش بود. ‫خیلی بهش فکر نمی‌کنم.
‫فقط رقیب کاری نبودین ‫بلکه رقیب عشقی هم بودین.
‫چی کار داری می‌کنی، جرجی؟
‫کلی میگم، اگه من بودم، سخت بود
‫که هر جمعه شب به اون اسکوربرد نگاه کنم
‫و ببینم اسم کسی اونجاست ‫که قبل از من
‫با زنم روابط صمیمانه داشته.
‫من میرم خونه.
‫با خودت ببرش.
‫واسه من اون کار رو کردی؟
‫- چیز خاصی نیست. ‫- حقته.
‫چیز خاصیه.
‫بذار ببینمش.
‫دوبرابر قدیمیه بزرگتره
‫و کاملاً تکنولوژی روزه.
‫خیلی خوشگله.
‫قضیه چیه؟
‫فقط دارم نقشه‌های اسکوربرد جدید رو به بابات نشون میدم.
‫این رو دیدی، جرجی؟
‫ببین فرد برام چی درست کرده.
‫ایده از من بود.
‫خب پس، چرا انجامش ندادی؟
‫صبرکن، جرج.
‫تلاش کرد، فقط شکست خورد.
‫اولین بارش نیست.
‫باید کارنامه‌هاش رو می‌دیدی.
‫بر حسب اتفاق چندتا از کارنامه‌های قدیم رو دارم.
‫همه‌اش ۲۰.
‫بهت افتخار می‌کنم، پسرم.
‫نه نه نه، اون پسرت نیست، پسرت منم.
‫- می‌خوای توپ بازی کنیم؟ ‫- معلومه.
‫با فردی بودم.
‫خیلی دوست دارم.
‫زودباش بچه جون.
‫نه نه، وایسا. ‫پسر خوبه منم.
‫میسی داره سیگار می‌فروشه.
‫آدم‌فروش.
‫هی. خوبی؟
‫آره. فقط خواب بد دیدم.
‫باز؟
‫جرجی، می‌دونی هر اتفاقی واسه این اسکوربرد بیفته،
‫بابات بازم دوستت داره.
‫درسته جرج؟
‫آره، حتماً، چرا که نه.
‫بعدش خرگوش میره توی سوراخ و...
‫بفرما.
‫ممنون بابا جون.
آ.و.ا‌.مـ.ـو.و.ی
‫خسته به نظر میای.
‫سیسی نذاشت بخوابی؟
‫نه، جرجی همه‌اش توی تخت می‌چرخید.
‫آره، کاش یه راهی بود
‫که بتونیم کمکش کنیم پول جمع کنه.
‫خب، وقتی دبیرستان بودی،
‫واسه گروه چیرلیدرها کلی کمک‌هزینه جمع می‌کردی.
‫آره، فکر نکنم راحت باشم
‫که دیگه با بیکینی ماشین بشورم.
‫یه سری‌هامون اون موقع هم راحت نبودن.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر. سلام.
‫یه ایده دارم که چطوری پول جمع کنیم.
‫توی تلویزیون یه خبر از بابام کار کن،
‫تا اهداییه‌ها سرازیر بشن.
‫جرجی، تازه کارم رو اونجا شروع کردم.
‫نمی‌تونم خبر پدرشوهرم رو پیشنهاد بدم.
‫باید یه چیز دیگه باشه.
‫وقتشه اون بیکینی رو بیاری بیرون.
‫بیخیال. شرمنده گفتم.
‫وای پسرم، می‌دونم استرس داری، ولی...
‫من پسر تو نیستم.
‫من پسر جرج کوپرم.
‫تنها پسرش.
‫- به جز شلدون. ‫- به جز شلدون.
‫جرجی بیچاره. نمی‌خوام خودش رو دیوونه کنه.
‫می‌دونم. باباش اهمیت نمیده
‫که یه چیزی رو به نامش بزنن.
‫اهمیت نمیده؟
‫فکر کردی ایده کی بود ‫که اسم جرجی رو بذاریم جرجی؟
‫- نمی‌دونستم. ‫- من می‌خواستم اسمش رو بذارم فیلیپ.
‫فیل کوپر. خیلی بهش میاد.
‫می‌دونم.
‫نمی‌خوام از مردم بدگویی کنم،
‫ولی این یارو فاگنباخر،
‫انگار واقعاً آدمیه که خودت می‌دونی.
‫من می‌دونم. تو می‌دونی؟
‫کثافته.
‫دقیقاً.
‫فکر کنم شاید برم اونجا ‫و چهارتا لیچار بارش کنم.
‫خب، اگه لیچارت کثافته که من بودم نمی‌رفتم.
‫واسه رسوندنِ منظور نیازی به فحاشی ندارم.
‫آره، نیازش نداری، ‫ولی واقعاً بهش جذبه میده.
‫می‌خوام بهت یادآوری کنم، من بزرگترین جذبه تاریخ رو دارم.
‫ای خدا.
‫آقای فاگنباخر؟
‫من مری کوپر هستم، مامانِ جرجی.
‫نه.
‫سن کافی رو نداری که مامانش باشی.
‫شاید خواهر بزرگش باشی.
‫این کارها روی من جواب نمیده.
‫شیطان با زبون نیش‌دار صحبت می‌کنه.
‫به من میگی شیطان؟
‫امیدوارم منظورت یه شیطان خوشتیپ باشه.
‫واقعاً فکر کردی می‌تونی از شوهر مرحومم استفاده کنی
‫که پسرم رو ناراحت کنی ‫و با چرب‌زبونی خودت رو خلاص کنی؟
‫خانم کوپر...
‫- می‌شه مری صدات کنم؟ ‫- نه، نمی‌شه.
‫خانم کوپر...
‫درباره من سوتفاهم کردی.
‫باشه؟ آره، من و جرجی، درسته، مشکلات خودمون رو داریم،
‫ولی وقتی بهم گفت می‌خواد واسه باباش چی کار کنه،
‫تحت تاثیر قرار گرفتم و خواستم کمک کنم.
‫من یه دختر نوجوون دارم.
‫می‌دونم اراجیف چیه.
‫مچم رو گرفتی.
‫من پسر بدی هستم.
‫می‌خوای درِکونی بهم بزنی؟
‫بهم بی‌احترامی نکن.
‫- بله خانم. من... ‫- به خاطره شوهرم هم
‫بی‌احترامی نکن.
‫- خب، نمی‌خواستم... ‫- حرفم تموم نشده.
‫خانواده من این چند سال گذشته خیلی سختی گذرونده
‫که بخواد با نمک‌پاشیدنِ تو روی زخمش کنار بیاد.
‫- من هیچوقت قصد نداشتم... ‫- خدا هم داره نگات می‌کنه.
‫ممکنه بخشنده باشه، ولی وقتی بحث خانواده من وسط باشه،
‫من اصلاً بخشنده نیستم.
‫ببخشید، زیاده‌روی کردم.
‫- و؟ ‫- و درباره اسکوربرد بیخیال می‌شم.
‫از جرجی هم عذرخواهی می‌کنی.
‫بله خانم.
‫باشه پس.
‫ممکنه زیر اون همه پشم یه مرد نجیب وجود داشته باشه.
‫می‌تونم اصلاح کنم!
‫قشنگه،
‫که اسم باباتون اون بالاست تا همه ببینن.
‫« مربی جرج کوپر » ‫« بار خوراکی یادبود »
‫به اندازه اسکوربرد شیک نیست.
‫نه، بار خوراکی بهتره.
‫تیم‌مون اینقدر بده که کی می‌خواد به امتیاز نگاه کنه؟
‫خوب می‌شد اگه آبجو داشتن.
‫دبیرستانه‌ها.
‫ببخشید که می‌خوام به بابام ادای احترام کنم.
‫این بهترین هات داگ تاریخه.
‫انگار خود جرج درستش کرده.
‫به خودت بیا، وین.
‫یه بازی واسه باختن داری.
« بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور » [Baxmovie.com]