« بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور » [Baxmovie.com]
‫سال 1773 میلادیه،
‫و 13 مستعمره‌ی اولیه‌ی آمریکا ‫تو وضعیت آشوب و ناآرامی‌ان
‫پاتریک هنری یه سخنرانی ‫پرشور تو ویرجینیا ایراد می‌کنه
"مالیات بدون حق رأی و نمایندگی، قبول نیست"
‫و در راستای اعتراض ‫به حکومت پادشاهی بریتانیا،
‫یه گروه از مهاجرنشین‌ها ‫با لباس مبدل سرخ‌پوستی
‫342 تا صندوق چای رو ‫ریختن تو بندر بوستون
‫و از اون موقع به بعد، بهش می‌گن "مهمونی چای بوستو"
‫پسر، جدی می‌گم این پاک‌دین‌ها ‫بدجور رو مخم راه می‌رن
‫آره خدایی
‫همین چند روز پیش، ‫داشتم دست زنم رو می‌گرفتم،
‫یهو یه یارو داد زد: "هوی، کسی دلش نمی‌خواد این صحنه رو ببینه"
‫- راست می‌گه خب ‫- آره، راستش رو بخوای منم موافقم
‫- از همون قماشِ میلاورن دیگه، نه؟ ‫- اینجا چه خبره؟
‫آره، بگیر که اومد! بیا!
!اوووه
‫دارن به قانون چای اعتراض می‌کنن
‫دارن چای رو می‌ریزن تو آب، ‫انگار یه مهمونی چایـه
‫مهمونی چای؟ هه! شوخی می‌کنی؟
‫- آره بابا‫ جالب به نظر می‌رسه‌ها -
‫- بزن بریم تو کارش! ‫- اون مایکل فینیه؟
‫- خودِ خودشه ‫- عجب مهمونی توپیه!
‫یکم عجیبه. پریروز باهاش بودم
‫ولی هیچی درباره‌ی... ‫مهمونی چای نگفت
‫دیشب تو پاتوق زکریا ‫همه‌ی بچه‌ها داشتن درباره‌ش حرف می‌زدن
‫تو پاتوق زکریا بودی؟
‫- آره ‫- پس چرا من دعوت نبودم؟
‫من اصلاً از قضیه زکریا خبر نداشتم ‫یعنی تو مهمونی چای اضافی بودم؟
‫من... واقعاً نمی‌دونم چی بگم
‫- تو از این قضیه خبر داشتی؟ ‫- یه جورایی، آره
یه جورایی"؟"
‫یه لطفی در حقم بکن اینو نگه‌دار. هوی!
‫- یالا بچه‌ها، بریزید! ‫- فینی!
‫هی، فینی!
‫اینجا چه خبره؟
‫ لری! چطوری؟
‫- خبری نیست بابا ‫- هیچ خبری؟
‫بشکه‌ساز محبوب بوستون چطوره؟
‫- دارین چه غلطی می‌کنین؟ ‫- لری، قبل از اینکه چیزی بگی،
‫این یه اعتراض یهویی، ‫اصولی و نمادینه
‫- واسه خودتون مهمونی چای راه انداختین؟ ‫- لری، این مهمونی نیست
‫ولی فینی، به نظر من که ‫قشنگ شبیه مهمونیه
‫ببین، مالیات چای ‫دیگه خیلی بالا رفته
‫تصمیم گرفتیم یه پیام ‫واسه انگلیسی‌ها بفرستیم
‫لری، برنامه‌ش توی ‫همون دقیقه‌ی نود جور شد
‫ولی دیشب داشتین تو پاتوق زکریا ‫درباره‌ش حرف می‌زدین
‫نمی‌دونم اینو از کجا شنیدی،
‫ولی خب، جرقه‌ی اولیه‌ش ‫تو همون پاتوق زکریا زده شد
‫من همین دو روز پیش دیدمت
‫ولی هیچ کوفتی درباره‌ی مهمونی، ‫یا پاتوق زکریا یا هر چیز دیگه‌ای بهم نگفتی
‫یعنی هر خراب‌شده‌ای می‌رم ‫باید آمارش رو به تو بدم؟
‫امروز صبح کفاشی بودم ‫می‌خوای مِن بعد باهام بیای کفاشی؟
‫ تابلوعه دارین ‫زیرآبی می‌رین و یه کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه‌ست
‫فینی، یالا دیگه ‫بالاخره مهمونی داریم یا نه؟
‫- بابا این مهمونی نیست ‫- می‌بینم که ساموئل کوپر هم اینجاست
‫اووه، سلام، من... ‫شنیده بودم شهر نیستی، واسه همین...
‫- اونم جوزف وارنـه؟ ‫- چطوری، لـری
‫من همین دیروز بهت بشکه فروختم ‫یک کلمه هم نگفتی
‫خب... موقعیتش پیش نیومد
‫این اراذل و اوباش رو دعوت می‌کنی، منو نه؟
‫به خدا ‫دفعه‌ی بعد حتماً دعوتت می‌کنم
‫تو هم مثل من می‌دونی دفعه‌ی بعدی‌ در کار نیست، پس شر و ور نگو
‫نمی‌دونستم پایه و اهل مبارزه‌ای
‫- چرا این حرف رو می‌زنی؟ ‫- به دل نگیر لری،
‫ولی یه جوری کت قرمز می‌پوشی
‫که دقیقاً همرنگ ‫لباس سربازهای انگلیسیه
‫مسخره‌بازی درنیار. زنم بهم هدیه داده کت به این قشنگی، تازه مخمله
‫جنسش رو تا حالا لمس کردی اصلاً؟
‫وقتی داریم با کت‌قرمزی می‌جنگیم، ‫این تیپ‌ت اصلاً جالب نیست
‫من کت‌قرمزِ انگلیسی نیستم، کتم قرمزه!
‫یعنی دیگه هیچ‌وقت نباید قرمز بپوشیم؟
‫قضیه اینه؟ رنگ قرمز منسوخ شده؟ ‫قرمز پوشیدن خط قرمز شده؟
‫فکر کنم تیپ زدن شبیه به ستمگرهامون
‫- حرکت چندان... ‫- پس رنگ قرمز رو بایکوت کردین؟
‫شاید پوشیدن کت قرمز با این دوخت، ‫الان حرکت مناسبی نباشه
‫فینی، جدی می‌گم، ‫حضور من می‌تونست خیلی بهتون صفا بده
‫من اصلاً نمی‌دونستم چای دوست داری
‫دوست ندارم، من قهوه‌خورم
‫خب همین خودش بهترین دلیل ‫واسه دعوت کردنم به مهمونیه
‫یه مشت چای‌دوست رو جمع کردی که چای بندازن دور
‫اینا که دلشون نمیاد. ولی من با عشق چای رو می‌ریزم تو آب
‫چون از چای متنفرم
‫باشه، مهمونی چای‌اندازی بعدی، حتماً تو رو به عنوان قهرمان چای‌اندازی دعوت می‌کنم
‫تازه لباس مبدل هم پوشیدین
‫رو مخ‌ترین بخش داستان ‫همینجاست
‫- می‌دونستی؟ ‫- لباس‌های مبدل؟
‫آره! چون، این خودش بزرگ‌ترین دلیل واسه دعوت کردن من بود
‫چرا بزرگ‌ترین دلیل؟
‫چون من عاشق تغییر چهره ‫و لباس مبدل پوشیدنم
‫می‌تونی مثل یه دیوث رفتار کنی و هیچ‌کی هم نفهمه تویی
‫آره، با تو مهمونی اومدم دیدم که چطور مثل یه دیوث رفتار می‌کنی
‫- با لباس مبدل؟ ‫- آره
‫- دقیقاً
‫من اصلاً تو کتم نمی‌ره چرا دعوت نبودم
‫بهونه‌ی اون کت قرمز رو هم برام نیار
‫لری، من تو رو به این مهمونی چای دعوت نکردم،
‫چون تو هر مهمونیِ کوفتی‌ای که میای، ضدحالی
‫داری شوخی می‌کنی دیگه
‫همیشه می‌بینمت که یه گوشه کز کردی و پاپیچِ یه بدبختی شدی
‫- و درباره‌ی یه مشت چرندیات مخشو می‌زنی ‫- پاپیچ شدن؟
‫- من اصلاً بمب انرژیِ مهمونی‌ام ‫- همین چند روز پیش تو خونه‌ی سم آدامز،
‫دیدمت که یه ریز داشتی ‫درباره‌ی کفش زر زر می‌کردی
‫ما کلاً یه مدل کفش داریم که به هر دو تا پا می‌خوره
‫اون‌وقت تو داشتی می‌گفتی:"به نظرم باید "کفش لنگه چپ و لنگه راست داشته باشیم
‫- داری چه کصشعری می‌گی واسه خودت؟ ‫- من دارم کصشعر می‌گم؟
‫- تو تا حالا به یه پا نگاه کردی اصلاً؟ ‫- یه مخ‌بازیِ دیگه‌ت تو مهمونی‌ها اینه که
‫همیشه کلید می‌کنی و یه بند ‫درباره‌ی زن‌های سرخ‌پوست حرف می‌زنی
‫اوه، یعنی من از زن‌های قبیله‌ی ایروکوا خوشم میاد؟
‫آره، خوشم میاد. خب که چی؟ جرمه مگه؟
‫تا حالا با یه دختر ایروکوا لب گرفتم؟
‫آره، گرفتم. و می‌دونی چیه؟
‫به نظرم که تجربه‌ی کاملاً توپی بود ‫
مبارکت باشه، لری ‫- می‌دونی؟ تازه اینم بگم،
‫اگه تو هم از یه زن ایروکوا لب گرفته بودی...
‫لری، منم از زن‌های ایروکوا لب گرفتم
‫ تو از یه زن ایروکوا لب گرفتی؟
‫- آره، معلومه که گرفتم ‫- کصشعر نگو بابا
‫- آره، اصلاً دوست‌دختر دارم ‫- جدی؟
‫- یه دوست‌دختر از قبیله‌ی ایروکوا ‫- آره جون عمت، کجاست حالا؟
‫- تو کاناداست. تو نمی‌شناسیش ‫- عجب کصشعر نابی!
‫تو هیچ دختری تو کانادا نداری
‫آره خب، من مثل تو تو بازارچه‌های مرزی واینمیستم زل بزنم بهشون
‫تو فقط زل می‌زنی و اونجا تلپ می‌شی
‫کارت رو بکن. بشکه‌هات رو بفروش و هر چه زودتر سیکتیر کن
‫واسه همین کص‌کلک‌بازی‌ها می‌خوای بیای تو کشتی؟
‫- نه بابا ‫- این کلاه‌پرهای سرخ‌پوستی چشمت رو نگیره
‫- نه، خودم می‌دونم ‫- هیچ زنی تو این قایق نیست
‫- منم همچین حرفی نزدم ‫- و دقیقاً واسه همینه که
‫به این مهمونیِ کوفتی دعوت نشدی، لری
‫اوکی، بیخیال دیگه بذار بیام روی این پلِ تخته‌ای
‫نخیر. تو نمی‌تونی بیای روی این پل، لری
‫- این پل فقط واسه اعضای اکیپه ‫- چرا من نباید تو اکیپ باشم؟
‫هی لری، وقتی تو اکیپ نیستی واقعاً نباید روی پل تخته‌ای هم باشی
‫من پارسال بهت !یه بشکه‌ی مجانی دادم، کونیِ خایه‌مال
‫بچه‌ها، مهمونی چای دیگه تمومه
‫- چی؟ ‫- آره، لری قشنگ رید توش
‫ولی هنوز کلی چای مونده که بریزیم تو آب
‫- لری رید تو همه چی ‫- بیخیال باو
‫- فاز رو پروند ‫- دستت درد نکنه، لری
‫- من هیچ کاری نکردم ‫- دمت گرم لری، گند زدی
‫به خودتون نگاه کنین اسکل‌ها، با اون پرهای مسخره‌ و لباس سرخ‌پوستی پوشیدین
‫عین عقب‌مونده‌ها شدین
‫مثلاً منم باور کردم شما سرخ‌پوستین
‫واقعاً از همه‌تون ناامید شدم
‫- بعداً تو میخونه می‌بینمت، باشه‌؟ ‫- هِرری، تامپسون
‫برو بمیر، اسلاتر
‫- اون بشکه‌ای که دادی نشتی داشت ‫- کصشعر نگو
‫آره ارواح عمت، تو هم مثلاً سرخ‌پوستی، گیلیام
‫واقعاً که دمت گرم، لری
‫فردا می‌رم کفاشی‫ می‌خوای واسه کفاشی هم دعوتت کنم؟
‫- باید از قبل آمارش رو بهت بدم؟ ‫- عجب اسکل‌هایی!
‫دارم می‌رم بالا می‌خوام چند تا جعبه پرت کنم
‫هر غلطی می‌خوای بکن، لری
‫اوکی، الان می‌رم نشونتون می‌دم چطور پرت می‌کنن
آره جون عمت تو این کار یه قهرمان کیری هم نیستی
‫الان می‌بینین چای‌انداختنِ واقعی یعنی چی
‫من اصلاً مایل نبودم ‫تو اکیپ مسخره‌ی شما باشم
‫می‌دونین چیه؟ !خودم یه اکیپ جدید راه می‌اندازم
‫ما مثل شما لباس سرخ‌پوستی نمی‌پوشیم
‫از حسودی می‌ترکین. ولی می‌دونین چیه؟
‫اینم از این، تماشا کنین
ها ها! ‫منو ببینین!
!اووه، هاها
‫هوی! تو اونجا!
‫- داری چه غلطی می‌کنی؟ ‫- نه، نه، این چای مال من نیست
‫راست می‌گی، چای تو نیست چایِ شخص اعلی‌حضرتـه
‫نه، نه، نه! چایِ فینیه
‫- اون بالا مهمونی چای راه انداخته بود ‫- جناب، من اصلاً این یارو رو نمی‌شناسم
‫فقط می‌دونم داشت یه بند درباره‌ی ‫کارای اکیپی عربده می‌زد،
‫و اینکه چقدر از چای متنفره
‫نه، نه! اشتباه گرفتین. داره کصشعر می‌گه!
‫این مهمونیِ مایکل فینیه! حتی منو دعوت هم نکرد
‫- اون همون دیوثیه که باید بازداشتش کنین ‫- یالا راه بیفت
‫فینی! تو... می‌دونین چیه؟ من کت قرمز دارم
‫یه کت قرمز عین خودتون!
... :: تـرجمه از سعیـد پردیـس :: ...
‫تا زمانی که برده‌داری ‫تو ایالات متحده جریان داشت،
‫برده‌هایی بودن که ‫می‌خواستن به سمت آزادی فرار کنن
‫خیلی از اونا از راه‌آهن زیرزمینی استفاده می‌کردن
‫این راه‌آهن شبکه‌ای از افراد مسیرها و مکان‌هایی بود
‫که به برده‌های فراری جنوب پناهگاه و کمک می‌رسوندن
‫سفر به سمت شمال برای آزادی خطرناک، طاقت‌فرسا
و اغلب مرگبار بود
‫اما چیزی که هیچ‌کس بهش توجه نمی‌کنه،
سختی‌هایی بود که میزبان‌ها متحمل می‌شدن
‫زندگی با خانواده‌ی خودِ آدم به اندازه‌ی کافی سخت هست
‫چه برسه به یه غریبه
"میسوری سال 1850"
‫بفرما تو، خواهش می‌کنم
آه
‫بالاخره رسیدم. خب، کسی تعقیبم نکرد
‫- به خونه‌ی من خوش اومدی ‫- چاکریم
‫امیدوارم اینجا احساس امنیت و آرامش کنی
‫- هی، من جونزی‌ام ‫- منم لارنس
‫- چیزی تا آزادیم نمونده ‫- آره
‫در حال فرارم، ولی پسر حس خوبیه که دارم می‌رم سمت شمال
...‫فردا دیگه
‫- می‌تونی از مرز رد بشی ‫- بدجور منتظرشم
‫- سفرت چطور بود؟ ‫- خیلی سگی بود. یه بند می‌دویدم
‫- سگ‌ها پشتم بودن، اسب‌ها هم ‫- یا خدا
‫15 دقیقه تو باتلاق زیر آب قایم شده بودم
‫- پانزده دقیقه؟ ‫- با یه نی نفس می‌کشیدم
‫قشنگ صدای خفه‌ی سگ‌ها رو می‌شنیدم
‫طفلی مرد، چه زجری کشیدی
:‫تازه زیر آب هم نمی‌تونستم داد بزنم "خفه شین کصکشا"
‫باید هی به خودم می‌گفتم: "نگو خفه شین کصکشا"
‫اونم تو موقعیتی که قشنگ معلوم بود وقتِ گفتنِ"خفه شین کصکشا"ست
‫آره، منم یه بار افتادم جلوی...
‫- یه بز نر ‫- اوه، عجب
به یه دلیلی بدجور باهام لج افتاده بود - ‫- آره
‫نمی‌دونم چرا ‫مجبور شدم از روی حصار بپرم
‫این کصشعرا اصلاً شبیه اون نیست که واسه نجات جونِ کیریت
زیر آب نفس‌نفس بزنی
‫- وقتی یه مشت سگ یه بند واق‌واق می‌کنن ‫- آره
‫اون زیر موندی و با خودت کلنجار می‌ری که بگی ‫"خفه شو کصکش" یا نه ‫
آره، فقط یه جورایی با تجربه‌ت همزادپنداری می‌کنم
‫معلومه که اون‌قدرها سگی نبوده ولی خب خوشایند هم نبوده
‫اینو راحت می‌تونم بهت بگم
‫آره، ولی اون یه حیوون اهلیه
‫مگه اون بزه می‌خواست تو رو برگردونه و دوباره ببندت به زنجیر و این کص‌شعرها؟
‫مگه می‌خواست بهت بگه:"برگرد سر کار" و کونت رو بذاره تو زمین کشاورزی؟
‫- خیلی‌خب، حرفت رو قبول دارم ‫- باید اصلاً این حرفم تو کُتت بره
آره، حرفت رو قبول دارم - ‫- نه، منم که حرف رو به کرسی نشوندم
‫نه، تو قبول نداری خودم این نکته رو بهت فهموندم
‫نه، من نکته رو گرفتم و پرونده‌ش رو بستم
‫من اول گفتم که نکته رو گرفتم
‫تو هیچ گوهی از حرفم دستگیرت نشده اصلاً نمی‌تونی رو حرفم حرف بزنی
‫- من الان سوار بر... ‫- باشه
‫- این بحث کیری‌ام ‫- باشه. اصلاً حرف، حرف توئه
‫- بیخیالِ این قضیه بشیم ‫- اوکی. می‌دونی...
‫فقط بدجور هیجان دارم برسم شمال
‫و شروع کنم به کردنِ چند تا از اون داف‌های ترگل‌ورگلِ شمالی
‫می‌دونی، من تو شمال زندگی کردم
‫باید بهت بگم که از این خبرا نبود و کسی به ما پا نمی‌داد
‫حداقل واسه من که این‌طور بود
‫- خب معلومه واسه تو از این خبرا نبوده ‫- آره
‫بعضی‌ها خایه‌اش رو دارن واسه این کار ساخته شدن
‫اوکی، بیا یه آمار از این خونه بگیریم
‫خیلی‌خب، خوب...
‫- ببینیم این خونه‌ی امن چطوریه ‫- آره. آره
‫- ببینیم چه خبره اینجا. اوکی ‫- آره
‫- اینجا اتاق پذیراییـه ‫- اوکی
‫- راحته ‫- آره
‫- بذار رک بهت بگم ‫- بگو راحت باش
‫باید بهت بگم که اینجا بدجور بوی نم و کپک می‌ده
‫- چی؟ ‫- بوی نم و نا میاد
‫- این‌جور چیزا رو باید از قبل به آدم بگی ‫- اوه، جداً؟
‫یه رطوبتِ موندگاری تو این خونه‌س
‫- حس می‌کنی رطوبت داره؟ ‫- رطوبتِ کپک‌مانند
‫جونزی، آدم‌های زیادی تو این خانه موندن،
‫تا حالا هیچ‌کدومشون از رطوبت شاکی نبودن
‫می‌دونی چیه؟ پوستِ سفیدپوست‌ها کلاً خودش نم داره
‫سفیدپوست‌ها ذاتاً خیس و نم‌دارن؟ اینو داری به من می‌گی؟
‫معلومه، سفیدپوست‌ها کلاً خیسن شماها جماعتِ نمدار و مرطوبی هستین
‫جونزی، با تمام احترامی که برات قائلم،
‫تو 15 دقیقه زیر آب بودی ‫و داشتی با نی نفس می‌کشیدی
‫مشکل از خونه نیست، جونزی‫ !مشکل از خودته. خودت نم داری
‫اون واسه سه روز پیش بود. من خشکِ خشکم
‫خشکم، هیچ بوی نم و کپکی هم نمی‌دم
‫شاید الان خشک شده باشی، ‫ولی اون رطوبت تو وجودت موندگار شده
‫فهمیدم چی شد نمی‌خوای نمدار بودنت رو قبول کنی
‫نه، تو نمی‌خوای نمدار بودنت رو قبول کنی
‫- من هیچ رطوبتی ندارم که بخوام قبولش کنم ‫- اوکی، اینم نظر توئه
‫قبلش یکم رطوبت داشتم‫، ولی وقتی اومدم تو، دوباره رطوبت جذب کردم
‫انگار تا پام رو گذاشتم اینجا دوباره خیس شدم. قشنگ حسش کردم
‫نمی‌دونم، انگار... انگار... انگار...
‫اینجا سنگینیِ ارواح رو هم حس می‌کنم کسی روی این مبل مُرده؟
‫- نه ‫- ولی حس مرگ از این مبل می‌گیرم
‫خب، یه بنده خدایی روی مبل بدجور مریض بود، ولی بعدش رفت بالا مُرد
‫موقع رفتن به اون دنیا...
‫کپک هم زده بود؟
‫نخیر، کپک نزده بود
‫بذار یه نصیحتی بهت بکنم وقتی یکی روی مبل می‌میره
‫باید اون تشک مبل کوفتی رو برعکس کنی
‫باشه، این حرفت رو قبول دارم
‫تو که چند دقیقه پیش یه بار حرفمو قبول کردی ‫حالا می‌خوای امتیازی که گرفتم رو پس بگیری؟
‫- نه، فقط دارم می‌گم که تو... ‫- من اونجا حرفم رو به کرسی نشوندم
‫حالا دوباره می‌گی"حرفت رو قبول دارم"‫
دارم می‌گم ‫حرف قشنگی زدی و منم قبولش دارم. همین
‫- باشه، حق منو بالا نکش. اوکی ‫- می‌دونی چیه جونزی؟
‫- بیا از اول شروع کنیم ‫- بیا از اول شروع کنیم
‫- آره، بیا از اول شروع کنیم و فرض کنیم هر دوتامون یکم نم داریم -
‫خب... اوکی؟
‫خب، بیا این‌طور بگیم که ‫با توجه به ...اینکه تو 15 دقیقه تو باتلاق بودی
...‫و با توجه به اینکه یه نفر روی اون مبل ریقش دراومده
‫اون طرف روی مبل نمُرد. طبقه بالا مُرد
‫دم مرگ بوده، بعد رفت طبقه بالا،
‫اونجا کارش تموم شده و طبقه بالا غزل خداحافظی رو خونده
‫ولی خب از قبل پیش‌مرگ شده بود دیگه
‫ببین چی می‌گم، اگه اینجا راحت نیستی،
‫و بهت خوش نمی‌گذره،
‫و حس می‌کنی ارواح خبیثه دورت رو گرفتن !هِرری! راه باز جاده دراز
‫ببین چی می‌گم از این بدترهاش رو رد کردم
‫آخرین جایی که توش موندم یه مبل پشت‌بلند داشت
‫جلوی اونم یه مبل کوچیک‌تر بود که وقتی روش می‌نشستی
‫می‌تونستی پاهات رو بذاری روش و این‌طوری لم بدی
‫آره، آره به اون می‌گن مبل جلوپایی یا عثمانی
‫"عثمان" لعنتی من یه رفیق دارم اسمش عثمانـه
‫اصلاً روحم هم خبر نداشت چه ربطی بین ارباب برده‌دار
‫که اسمش رو گذاشته بود عثمانی با این مبل کوفتی جلوپایی داره
‫این دیوث انگار کرمِ لوازم خانگی داشته
‫اسم برده‌هاش رو از روی مبل و صندلی انتخاب می‌کرده
‫آره. اسم آهنگره رو گذاشته بود آرموآر [آرموآر=کمد لباس]
‫یه غول مادرجنده به اسم آرموآر!
‫- آرموآر؟ ‫- یه غول مادرجنده بود
‫همش با خودم می‌گفتم پسر
"این اتان آلنِ کصکش، عجب سفیدپوستِ روانی‌ایه"
‫موندم چه کرم و وسواسی به مبل و صندلی داشته
‫اوکی، صبحونه چی داریم؟ نظرت چیه؟
‫- ها؟ ‫- صبحونه!
‫- صبحونه؟ ‫- بساطش کجا پهن می‌شه؟
‫- پایه‌ای؟ ‫- آره، قضیه‌ش چجوریه؟
‫آره، صبحونه هست، ردیفش می‌کنم
‫اوه، این همون زنیه که مُرده؟ خودشه؟
‫- آره، خودِ نمک‌نشناس‌شه ‫- اوه، عجب. خدا بیامرزدش
‫- حالا چیزی هم بهت می‌ماسید؟ ‫- نه بابا، اصلاً محل سگ هم بهم نمی‌داد
‫منم که اون‌قدر اسکلم که نشستم به تر و خشک کردنش
‫خب گاهی آدم باید قدردانِ این باشه که داری جورش رو می‌کشی
‫و مثلاً بذاره گهگداری یه ممه‌ای چیزی لیس بزنی
...‫این یه جور هدیه‌ست."خیلی ممنون
‫- که ازم مراقبت می‌کنی" ‫- دقیقاً."خیلی ازت ممنونم"
‫- فقط باید همین کارو بکنه ‫- یه حالِ این‌طوری بهت بده، حق با توئه
‫وایسا، پنکیک داری؟
‫- نه، فقط یه کم فرنی ‫- شرط می‌بندم اونم شل و خیسه
‫یه کاسه فرنیِ مزخرفِ آبکی
‫- آره، کم و بیش ‫- مسخره‌ست
‫من خودم کارشناسِ این‌جور اقامتگاه‌هام،
‫و بازخورد‌های چندان جالبی درباره‌ی این خراب‌شده نشنیده بودم
‫بذار رک بهت بگم، ملت میان اینجا بوی مرگ می‌شنون، حس خیسی می‌کنن
‫دارم بهت می‌گم امتیازت تو فضای مجازی بدجور ریده
‫ کامنت‌های منفی؟ خیلی بی‌انصافیه!
‫می‌دونی، اون زن رو بغل می‌کردم می‌بردم بالای پله‌ها
‫کمرم داغون شد دیگه نمی‌تونستم هیزم بشکنم
‫آب گرم هم قطع بود. واسه همین چهار تا کامنت منفی برام گذاشتن
‫این نظر منه، من به این خراب‌شده بیشتر از 2 امتیاز نمی‌دم
‫خیلی‌خب، ببین چی می‌گم خودم پنکیک درست می‌کنم
‫دو تا تخم‌مرغ با یکم آرد بریز تو اون کاسه‌ی کوفتی
‫لازم نیست یادم بدی خودم بلدم پنکیک درست کنم
‫مچ دستت باید این‌طوری بچرخه
‫خیلی‌خب، عالیه. تو که این‌قدر استادِ
‫پنکیک درست کردنی،
چرا خودت دست‌به‌کار نمی‌شی؟
‫واو، واو، واو، واو! ‫من برده‌ی تو نیستم، مرد
‫- واو، واو، واو، واو! ‫- واو!
‫- هیچ‌وقت چنین حرفی نزدم ‫- چرا، واو! گفتی
‫- نه. واو! نه بابا ‫- واو! این"واو" واسه منه
‫- نه،"واو" مال منه ‫- اوه، نه، نه
‫- حقِ مالکیتِ این"واو" دست منه ‫-"واو" مال منه
‫-"واو" مال منه. اوه، نه! ‫- من اول گفتم"واو"
‫ازم می‌خوای پنکیک درست کنم؟ خودش یه"واو" بزرگ داره
‫آره، می‌گی فکر می‌کنم تو برده‌ای؟
‫خودش یه"واو" داره
‫ این از اون"واو‌هایی" که عمراً دست به سیاه و سفید بزنم
‫این چه ربطی به برده‌داری داره؟ ‫من که نگفتم تو برده‌ای
‫این فقط لطف کردن در حق یه نفره
‫می‌دونی برده‌داری چی بود؟
‫یه لیستِ طولانی و کیری از همین لطف‌ها!
‫- هیچ‌وقت این‌طوری بهش فکر نکرده بودم، جونزی ‫- آره. حالا بگو"حرفت رو قبول دارم"
‫- چطوره؟ ‫- نه
‫- می‌دونی چرا؟ ‫- چرا؟
‫چون دوباره پسش می‌گیری
‫- اوم، نه ‫- از این کلمه‌ی"قبول دارم" خوشت نمیاد؟
‫خوشم میاد وقتی یکی حرفم رو قبول کنه، ‫فقط دلم نمی‌خواد امتیاز دزدی کنی
‫من می‌رم بکپم
‫یکم استراحت کنم مرد
‫- شب خوبی داشته باشی ‫- آره
‫- جونزی... ‫- مخلصیم لارنس!
‫پله‌ها رو که رفتی بالا بپیچ راست، نرو چپ
‫- اونجا اتاقِ مُرده‌ست ‫- اوکی
‫ این تشک خیلی نرمه!
‫خیلی بد شد، لعنتی!
‫- هوی ‫- اوه. اوه، نه، نه
‫- واو ‫- نه، اوه، واو
‫- واو! این"واو" واسه منه! ‫-"واو" مال منه!
‫- اوه، نه."واو" مال منه!
‫- حقِ"واو" با منه! ‫-"واو" مال منه!
‫- واو! ‫- نه!
"...یـک مـاه بعـد"
‫به به، بر و روت رو برم ‫قشنگ معلومه معرکه شدی
اوه، وای
آه
‫ترکیبی از فلپ‌جک، هات‌کیک و پنکیک
‫- پنکیک‌های مخصوص جونزی. آره! ‫- اوه خدای من
‫چه غلطی کردی کصکش؟
‫قشنگ خودتو توش غرق کن
‫اینجا چه خبره؟ نصفه‌شبی...
‫با بوی بیکن منو از خواب بیدار کردی
‫نمی‌تونی بیکن رو متهم کنی
‫این یکی از ‫شناخته‌شده‌ترین بوهای دنیاست
‫بوی بیکن رو حتی از وسط گوهِ سگ هم می‌شه فهمید
‫اینجا راه‌آهن زیرزمینیه
‫- آره ‫- و کارِ راه‌آهن چیه؟
‫حرکت کردن ‫باید دوباره سوار قطار بشی بری
برگرد سوار قطار شو
‫ایده‌ی جالبیه. می‌دونی چیه؟
‫خیلی به این قضیه فکر کردم
‫و تصمیم گرفتم همین‌جا بمونم
‫بمونم و به بقیه‌ی برده‌ها کمک کنم تا راهشون رو به سمت شمال پیدا کنن
‫پسر، یه ماه پیش که اومدی اینجا،
‫بند رو آب دادی که بری شمال ‫و داف‌های اونجا رو تور کنی
‫قرار بود بری صفا‌سیتی ‫پس اون داف‌ها چی شدن؟ اونا منتظرتن
‫- آره ‫- همشون منتظرن بری سراغشون
‫همه دارن می‌گن:"جونزی کجاست"
‫-"جونزی کجاست" ‫-"ما منتظریم بیاد پا بده"
‫بذار یه چیزی بهت بگم ‫بابام همیشه بهم می‌گفت:
"داف همیشه هست، هیچ‌جا نمی‌ره"
"هر وقت برسی اونجا منتظرتـه"
‫جونزی، می‌دونم چقدر روی کلمه‌ی"لطف" حساسی،
‫ولی توقع زیادیه اگه بگم، می‌دونی، ‫یکم کارای اینجا رو دست بگیری؟
‫یعنی می‌خوای اینجا برات حمالی کنم؟
‫نه، من فقط... فقط می‌خوام کمک کنی
‫الان جدی این حرفو می‌زنی؟
‫- جدی می‌گی؟ ‫- جدی می‌گی؟
‫من ازت می‌خوام کفشات رو دربیاری
‫- این برده‌داریـه؟ ‫- کصشعرِ محضِ برده‌داریـه
‫اوکی، ازت می‌خوام چند تا شمع برداری
‫اگه واسه خودم نباشه، برده‌داریـه
‫اگه شمع‌ها رو با هم استفاده کنیم چی؟
‫اگه تو هم توش دخیل باشی، برده‌داریـه
‫- نه، نیست، فقط یه لطفه ‫- جون عمت. نه نیست
‫- این یه لطفه ‫- باز هم لطف می‌خوای؟
‫تو تا 400 سالِ آینده حق نداری
‫از یه سیاه‌پوست هیچ لطف کوفتی هم بخوای!
‫- این‌طوریه؟ ‫- دقیقاً همین‌طوریه
‫می‌دونی چیه؟ بوی این بیکن بدجور داره مستم می‌کنه
‫معلومه کصکش. بهتره کونت رو بذاری زمین و این‌قدر نق نال نکنی
هوم؟
‫می‌شه پنکیک‌ها رو بدی این‌ور یا اینم برده‌داریـه؟
‫اینو می‌دم دستت چون پنکیک‌های مخصوصِ جونزیه
‫- شوخی می‌کنی ‫- باید پنکیک‌های جونزی رو امتحان کنی
‫می‌دونی چیه؟ فکر کنم داریم کلی پیشرفت می‌کنیم
‫- فکر کنم رابطه‌مون داره بهتر می‌شه ‫- اینو تماشا کن
اوه
‫- ممکنه در رو باز کنی؟ ‫- برده‌داری
‫- اوه عصر بخیر -
منتظر کسی نبودم
‫- سلام ‫- چاکریم آقای سفیدپوست
‫تو باید یکی از اون آدم خوباشون باشی
‫آرموآر، عثمان! پشمام، چی؟
‫- جونزی! ‫- بیا بغلم پسر! بیا!
‫می‌دونستم اینجایی! !آمارم بهم می‌گفت اینجایی
‫عمراً بتونن منو بگیرن!
‫اینا همونایی‌ان که برات تعریف می‌کردم! آرموآر و عثمان، همین‌جا جلوتن
‫آرموآر و عثمان، آره، آره. مالِ اتان آلن؟
‫- آره! ‫- آره، آره، خودشه
‫- حالا کجا دارین می‌رین؟ ‫- خب، ‌خواستیم امشب رو اینجا بمونیم
‫و فردا یه مسیر سگیِ 18 مایلی رو بریم تا برسیم به یه خونه تو جاپلین
‫آره، آره، قدمتون روی چشم امشب رو همین‌جا بمونین
‫- معلومه که آره ‫- ممنون
‫- کیرم توش، هر چقدر دلتون می‌خواد بمونین ‫- ها؟
‫یه تعطیلات طولانی به خودتون بدین
‫- جدی می‌گی؟ ‫- جدیِ جدی
‫- داری این حرف‌ها رو از زبونِ جونزی می‌شنوین ‫- دمت گرم جونزی، خیلی آقایی
‫عثمان، برو اون تو و پاهات رو بذار و لم بده
‫- لازم نیست دو بار بهم بگی ‫- اوکی؟ شما دو تا برین یه چیزی بخورین
‫- شنیدی عثمان چی گفت؟ ‫- برین بخورین و به اون پاهای خسته استراحت بدین
‫آره. چاکرتونیم همگی
‫لارنس سه تا دیگه از این رداها داره، مرد
‫حواسم هست. نگرانش نباش
‫یا خدا، جونزی، اینجا واقعاً بدجور نم داره
‫بهت که گفته بودم
‫هی آرموآر یه تخته‌سنگ بزرگ جلوی انبار افتاده
‫می‌خواستم ببینم می‌تونی فردا صبح کمک کنی جابجاش کنیم؟
‫برده‌داری؟
‫آره، البته
‫در 17 دسامبر 1903 در کیتی هاکِ کارولینای شمالی
‫مخترعان آمریکایی، ویلبر و اورویل رایت،
اولین بار تونستن با یه هواپیمای موتوردار کنترل‌شده پرواز کنن
‫یعنی"رایت فلای"
‫این پرواز 12 ثانیه طول کشید و مسافت 120 فوت رو طی کرد
‫خب، هر کاری باید از یه جایی شروع بشه
‫و با این کار برادران رایت عصر پرواز رو آغاز کردن
ولی یه برادر سوم رایت هم بود که تو کتابای تاریخ ازش چیزی ننوشتن
‫البته دلیل خوبی هم برای این کار داشتن
‫حواست باشه کل هواپیما توی کادر باشه، یکی از ما هم بیفته
‫- یه عکس مسخره و خنده‌دار هم بگیریم ‫- سه، دو، یک
‫حله. حالا یه دونه دیگه... یه دونه دیگه خیلی جدی
‫- جوری که مثلاً خیلی خفنیم ‫- هی! هی!
‫همین‌طوری. عالیه
‫- اورویل! اورویل! ‫- اوه ریدم. اوه ریدم
‫- ریدیم، ریدیم. یالا برو، برو، برو ‫- برو کنار. برو، برو، برو
‫- روشن کن. هندل بزن ‫- اینجا چه خبره؟ چه غلطی می‌کنین؟
‫هی، ما...
‫- فقط داشتیم عکس... واسه توئه ‫- منتظرت بودیم بیای
‫- ولی اصلاً این‌طور به نظر نمیومد ‫- نه، نه بابا
‫ مجبور بودیم همه‌ی تجهیزات رو تست کنیم...
‫که مطمئن بشیم کار می‌کنه
‫- و همه‌چی واسه پرواز آماده‌ست ‫- آره، اینا همش...
‫- داره کار می‌کنه ‫- و بعدش تو آخرین،
‫- آخرین مجهولِ این معادله بودی ‫- جداً؟ راست می‌گی؟
‫- آره ‫- قشنگ معلوم بود داشتین می‌پریدین،
‫ نه، اصلاً و ابداً!
‫- باد اون‌قدرها موافق نبود! ‫- اصلاً چرا باید بدون تو بپریم؟
‫- ما برادران رایتیم. بیخیال پسر! ‫- آره مگه می‌شه!
‫- بیا سوار شو ‫- بیا. می‌تونی درست همین‌جا بشینی
‫- اینجا بشینم؟ ‫- آره
‫- بشین داداش ‫- این وسط؟
‫- آره ‫- دقیقاً همین وسط، رفیق
‫- چی؟ ‫- آره دیگه
‫ این‌طوری که خیلی تخمیه
‫- نه بابا، قراره خیلی هم حال بده‫ اینجا اصلاً راحت نیست -
‫می‌دونی، اگه بخوای می‌تونی یکم لم بدی به عقب
‫من صندلیِ وسط رو نمی‌خوام بذارین بشینم اون کناری
‫- نه، نه، من باید با اهرم‌ها کار کنم ‫- نه، نه، نه. اون باید حواسش به اونا باشه
‫منم باید حواسم به موتور باشه
‫- تو قشنگ همین وسط بتمرگ ‫- نمی‌تونم وسط بشینم
‫- تو فضای تنگ نفسم می‌گیره این تنها صندلیِ باقی‌مونده‌ست -
‫من اصلاً درک نمی‌کنم ‫چرا باید صندلیِ وسط وجود داشته باشه
‫چرا یه صندلی ساختین که ‫این‌قدر از بقیه گندتره؟
‫دارین یه اختراعِ بزرگ رو به گند می‌کشین
‫راستی، باید اینو بذاری ‫زیر صندلیت
‫- چی؟ چرا؟ ‫- فقط واسه ایمنی
‫منظورت از"ایمن" چیه؟ ‫من روی یه جعبه‌ی چوبیِ هلو نشستم!
‫کلِ بارِ همراهِ مسافر باید ‫بره زیر صندلی
‫- جاش دقیقاً همون‌جاست ‫- خب چرا نمی‌تونم بذارمش روی پام؟
‫این‌طوری خیلی خطرناکه
‫اصلاً جاش رو جوری طراحی کردیم که کیف بره اون زیر
‫- اوکی، می‌دونی چیه؟ ‫- باید بره زیر صندلی
‫- باشه، باشه ‫- آره، نه روی پات
‫- می‌دونی... ‫- باشه بابا
‫- حالا راحت شدی؟ ‫- آره
‫- من که راحتم ‫- آره، تو چی، خیالت راحته؟
‫- آماده‌ی حرکتیم ‫- اوه، چقدر احساسِ امنیت می‌کنم!
‫- وقتِ رفتنه ‫- اصلاً امنیت ازم می‌باره!
‫- آره ‫- خداروشکر که کیف دستی زیر صندلیه!
‫خب این‌طوری اگه یه وقت دست‌اندازی چیزی شد، دستات آزاده
‫- اگه مشکلی پیش اومد می‌تونی خودتو محکم بگیری
‫- می‌تونی این‌طوری کنی، مگه نه؟ ‫- این مدلی، خب؟
‫- یا مثلاً این‌طوری ‫- آره، از این ژست‌ها
‫- بعدش می‌تونی این کارو کنی ‫- اگه هواپیما کج شد این‌طوری،
‫- خودت رو سفت نگه می‌داری ‫- اوکی، فهمیدم. گرفتم چی می‌گی
‫- گرفتم مطلب رو، اوکی؟ حله ‫- بسیارخب. حالا دیگه آماده‌ی تیک‌آف‌یم
‫عالیه!
‫- آماده‌ایم؟ ‫- می‌دونی، فقط باید یه چیزی رو بگم، اوکی؟
‫- آره ‫- یعنی می‌خوام بگم من خر نیستم
‫می‌دونم داشتین تلاش می‌کردین بدون من بپرین
‫و خودت هم می‌دونی، ویلبر...
‫من یه بار جونت رو نجات دادم
‫- فکر کنم حداقلش اینه که بهم مدیونی و... ‫- اوه، باز شروع شد
‫آره، که حداقل منتظرم بمونی
‫داری در مورد چی زر می‌زنی؟ تو کِی جون منو نجات دادی؟
‫داشتی غرق می‌شدی من یه پارو دادم دستت و نجاتت دادم
‫آره. احتمالاً خودمم می‌تونستم بیام بیرون، ولی باز دستت درد نکنه
‫نه بابا، عمراً می‌تونستی خودت بیای بیرون
‫- داشتی گریه می‌کردی ‫- من گریه نمی‌کردم!
‫- داشتی جیغ‌وجار راه می‌انداختی ‫- اونا آب دریاچه بود روی صورتم
‫ اصلاً جیغ نمی‌زدم
صدای جیغت رو
‫- هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم. ‫- خیلی ضایع بود. من...
‫- خیلی چیزای دیگه‌ای رو که از خودت می‌بافی فراموش نمی‌کنی
‫- آره ‫- خوشحالم که همه‌مون اینجا جمعیم،
‫و آماده‌ی تیک‌آف‌یم ‫قراره یه پروازِ فوق‌العاده بشه
‫- آره ‫- اینجا از خوراکی موراکی خبری نیست؟
‫- چی؟ مگه چیزی نخوردی؟ ‫- یه چیزی بده کوفت کنه
‫ آره، من دارم میام توی هواپیما
‫هیچ خوراکی‌ای نیست؟
‫- خب یه چیزی بدی طفلک کوفت کنه‫ یه مقدار بادوم‌زمینی دارم -
‫- بیا، یه خورده بادوم‌زمینی بخور ‫- بادوم‌زمینی؟ همین؟ این که غذای سیرکه!
‫- نه بابا، امتحانش کن، خوشمزه‌ست ‫- کجاش مالِ سیرکه، باید بپریم
‫قبل از اینکه اوضاع از این عجیب‌تر بشه
‫- بسیارخب ‫- حله، آماده‌این؟ آقایون، عینک‌ها رو چشم
‫- آماده‌ی حرکت؟ ‫- بزن بریم
‫- استارت ‫- استارت
‫استارت شد
‫ببین چطور می‌ره
‫عالیه، داره مثل ساعت کار می‌کنه
‫- اوه، آره‫ معرکه‌ست -
‫اوه، فکر کنم ریدیم
‫- آره، آره، خودشه. بذار خاموشش کنم ‫- اوه، آره، داره باز همون‌طوری می‌شه؟
‫- چی شد؟ ‫- بذار خاموشش کنم. بذار خفه‌ش کنم
‫- کلبی! کلبی کجاست؟ ‫- کلبی!
‫- هی بچه‌ها، من اومدم ‫- خودش اومد
‫فکر کنم باز همون شاتونه. شاتون زدیم
‫- راحت باشین ‫- بذار یه نگاهی بهش بندازم
‫- یکم طول می‌کشه، واسه همین... ‫- کلبی ردیفش می‌کنه. آدمِ خودمونه...
‫- اوکی، باشه ‫- دست‌به‌آچاره، حله
‫- نه، نه، نه. باید همین‌جا منتظر بمونیم ‫- داری در مورد چی زر می‌زنی؟
‫باید توی هواپیما منتظر بمونیم حق نداریم دی‌پِلی کنیم
دی‌پِلی چه صیغه‌ایه؟ تا حالا نشنیدم
‫- چرا؟ شوخی می‌کنی؟ ‫- یعنی برعکسِ سوار هواپیما شدن
‫- باید همین‌جا منتظر بمونیم... ‫-دی‌پِلی؟
‫- تا این مشکل فنی رو حل کنن ‫- آره دیگه
‫- دی‌پِلی؟ ‫- اول ایمنی
‫ما روی زمینِ سفت نشستیم! ‫کدوم ایمنی آخه؟!
‫یعنی باید توی هواپیما تلپ بشم
‫- حالا هر چقدر هم که طول بکشه؟ ‫- آره
‫- اگه 5 ساعت طول بکشه چی؟ ‫- اونوقت 5 ساعت منتظر می‌مونیم
‫من باید این وسط بشینم ‫با یه مشت خوراکیِ مزخرف
‫- و دست روی دست بذارم؟ ‫- آره
‫- واسه 5 ساعت؟ پاک رد دادین؟ ‫- آره دیگه
‫حس و حالِ هواپیما به همین چیزاشه
‫این اصلاً حسِ خوبی نیست! ‫یه تجربه‌ی کاملاً تخمیه!
‫این احمقانه‌ترین قانونیه که تا حالا شنیدم
‫- به ما اعتماد کن. این واسه امنیتِ خودته ‫- آره
‫- فقط لنگت رو دراز کن و راحت باش ‫- می‌دونین چیه؟
‫من اسمم رو از روی این اختراع برمی‌دارم
‫اورویل و ویلبر، مالِ خودتون، ارزانیِ خودتون
‫نمی‌خوام هیچ ربطی به این ماشینِ قراضه داشته باشم
‫- بعداً پشیمون می‌شیا‫ اوه، اصلاً این‌طور فکر نمی‌کنم -
‫دارم می‌گم، بدجور پشیمون می‌شی
‫در ضمن، یه حسابِ کتابی هم هست که باید باهات تسویه کنم
‫- مطمئنم که هست. حالا باز چی شده؟ ‫- باز شروع شد
‫یادته قرار بود واسه یه هفته برم مسافرت؟
‫- ازت خواستم به گل‌هام آب بدی ‫- معلومه، یادمه
‫وقتی برگشتم خونه...
‫- گل‌ها قشنگ سرسبز و قبراق بودن ‫- اونجا بود که فهمیدم تو
‫توی خونه‌ی من سکس داشتی!
‫از کجا فهمیدی ‫توی خونه‌ت سکس داشته؟
‫چون دقیقاً کنار گل‌های بنفشه‌ی آفریقایی، ‫آثار جرمِ سکس مشهود بود!
‫- این‌طوری فهمیدم ‫- من منکرش نمی‌شم،
‫ولی خب نمی‌تونم توی خونه‌ خودم سکس کنم، ‫زنم اونجاست!
‫در ضمن، بالاخره یه نفر باید توی اون خونه سکس کنه یا نه؟
‫- دمت گرم، دقیقاً! ولی این یکی کارِ من نبوده ‫- می‌دونی چیه ویلبر؟ کیرم دهنت
‫کیرم دهنت. کیرم دهنت
‫- اوه پسر، رفقا... بیخیال، کوتاه بیاین ‫- تو صندلیِ تخمی رو دادی به من،
‫دقیقاً مثل عروسیت که جای تخمی رو دادی به من
‫منو نشوندی درست بغلِ آشپزخونه
‫هر گارسونی که رد می‌شد تنه می‌زد بهم
‫- و موقع رفتن نزدیک بود چپم کنه ‫- من تو رو نشوندم سر میزِ مجردها
‫خودت اون شب دنبالِ پا دادن و مخ‌زنی بودی،
‫منم نشوندمت کنارِ خوشگل‌ترین دافِ اونجا
‫اون که یه چشم داشت، اوکی؟
‫- هی، پیش میاد دیگه ‫- حداقل یه چشم‌بند هم نزده بود
‫انگار منو نشونده بودی کنارِ غولِ تک‌چشم
‫من دقیقاً سمتِ کورش نشسته بودم،
‫برگشت و کلِ سوپِ گوجه‌فرنگی‌ش رو چپوند روی خشتکِ من
‫- خب چرا این تقصیرِ اون طفلکیه؟ ‫- تقصیرِ اون نیست
‫می‌خواد یه چشم داشته باشه، باشه ولی یه چشم‌بند کوفتی بزنه
‫یکم مراعاتِ بقیه رو بکنه
‫- می‌تونستی خیلی راحت باهاش دوست بشی ‫- با اون دوست بشم؟
‫می‌دونی، همش داره در مورد تو حرف می‌زنه
‫- در مورد من حرف می‌زنه؟ ‫- آره به خدا، جدی می‌گم
‫دفعه‌ی بعدی که دیدیش بهش بگو یه چشم‌بند کپک‌زده بزنه
‫هی، می‌دونی چه حرکتِ قشنگی می‌شه اگه تو این کارو بکنی؟
‫شاید خودت یکی براش بسازی و بگی: "ببین، اینم واسه تو"
‫- به نظر من که این بیشتر توهینه ‫- هدیه دادن به یه نفر توهینه؟
‫ببین، اون خودش می‌دونه چشم‌بند چیه،
‫فقط خودش کرم داره که نمی‌زنه
‫اون یه مراسم رسمی بود اونم چشم‌بندِ رسمی و مجلسی نداشت
‫فکر کنم مشکلش همین بوده
‫چرا یکی براش درست نمی‌کنی که روش نگین‌کاری شده باشه؟
‫- شاید اونجوری بذاره روی چشمش ‫- یه چیزِ شیک و باکلاس
‫- چون خدایی دخترِ بدقیافه‌ای هم نیست ‫- منم دقیقاً همینو می‌گم
‫آره، با پست براش می‌فرستم،
‫- بدون نام و نشون ‫- بدون نام...
‫- اورویل؟ آره ‫- دفعه‌ی بعد که دیدیش ضایع‌بازی درنیار
‫- حله ‫- روی یادداشتِ همراش هم باید بنویسی:
"زیبایی تنها در چشمِ بیننده‌ست"
‫- عالیه، عاشقش شدم! بد چیزی نیستا ‫- می‌دونی چیه؟
‫- بالاخره به یه دردی خوردی. آره‫ این خوبه، این خوبه -
‫- بسیارخب، بریم واسه تیک‌آف ‫- آماده‌ی پریدنی؟
‫- کلبی، اوضاع چطوره؟ ‫- اوکیه بچه‌ها، ردیفه
‫- همه‌چی ردیفه ‫- آماده‌ی حرکت
‫- عینک‌ها به چشم ‫- بزن بریم
‫- مسیر بازه ‫- هندل بزن کلبی. استارت
‫موفق باشین
‫- بزن بریم! ‫- اوه، اونجا رو نگاه کن
‫فوق‌العاده می‌شه
‫فرمون رو سفت نگه دار
‫واو، کار کرد!
‫- رفتیم تو هوا! ‫- نه، نه، نه!
‫پشیمون شدم! نمی‌خوام بپرم! ‫حالم داره بد می‌شه، حالم داره به هم می‌خوره
‫- الان بالا میارم ‫- بیا، بیا، اینو بگیر جلوت
‫این ویویِ خوشگل رو نگاه کن آخه
‫دارم می‌میرم! ‫نه، رفیق، نه! من نمی‌خوام بپرم!
‫در دهه‌ی 1950 و در جریان جنگ سرد ‫بین روسیه و ایالات متحده،
‫ترس از کمونیسم در همه‌جا رخنه کرده بود
‫این هراسِ سرخ زمانی به اوج خود رسید
‫که سناتور جمهوری‌خواه، ‫جو مک‌کارتی از ایالت ویسکانسین،
‫مجموعه‌ای از تحقیقاتِ جنجالی و علنی رو
‫درباره‌ی نفوذ ادعاییِ کمونیست‌ها ‫به تمام سطوح دولت آغاز کرد
‫هیچ‌کس جرئت نمی‌کرد با مک‌کارتی دربیفته،
‫چرا که می‌ترسید برچسب کمونیست بودن بخوره
‫حتی ارتش آمریکا نیز زیر ذره‌بین قرار گرفت
‫که این امر به جلسات استماعِ معروفِ ارتش و مک‌کارتی منجر شد
‫جوزف ولچ، وکیل ارشد ارتش بود
‫و مواجهه‌ی اون با مک‌کارتی :جایی که اون جمله‌ی معروف رو به زبان آورد
جناب سناتور، آیا در وجود شما" ‫ذره‌ای شرم و حیا باقی نمانده؟"
‫به عنوان نقطه‌ی عطفی
‫در این فصلِ تأسف‌بار از تاریخ ما شناخته شد
‫اما طبق گفته‌های مک‌کارتی،
‫او تنها کسی نبود که شرم و حیا سرش نمی‌شد
‫با توجه به درخواستِ آقای ولچ،
‫فکر می‌کنم باید به ایشون بگیم که در دفتر حقوقیِ خود
‫جوونکی به نام فیشر داره...
‫که سالیـانِ سالـه
‫عضو سازمانی بوده،
‫بله، سالیانِ سال پیش،
‫که بازوی حقوقی و حامیِ حزب کمونیست به شمار می‌ره
‫بیاید بیش از این شخصیتِ این پسر رو ترور نکنیم
‫جناب سناتور، آیا بالاخره در وجود شما ‫ذره‌ای شرم و حیا پیدا نمی‌شه؟
‫- آیا اصلاً بویی از انسانیت نبردین؟ ‫- احسنت، احسنت!
‫من بویی از انسانیت نبردم؟ پس خودِ شما چی، آقای ولچ؟
‫دارم می‌بینم که بدون زیرلیوانی دارین لیوان آب رو می‌نوشین
‫و ردِ حلقه‌ی آب رو روی این میزِ به این زیبایی جا می‌ذارین
‫حالا کیه که بویی از شرم و حیا نبرده؟
‫در دفاع از خودم باید بگم سناتور،
‫به من گفته بودن که این میز رو با یه اپوکسیِ مرغوب روکش کردن
‫در ضمن، فکر کنم این یه میزِ خیلی قدیمی هم هست
‫آقای ولچ، من اعلام می‌کنم که شما همون‌قدر که به این میز اهمیت نمی‌دین
‫به قداستِ دموکراسیِ ما هم بی‌اعتنا هستین
‫وگرنه، شما هم مثل من یه زیرلیوانی همراهتون می‌آوردین
‫درست مثل این یکی که من از خونه با خودم آوردم
‫یعنی شما امروز با زیرلیوانیِ شخصیِ خودتون کوبیدین اومدین اینجا؟
‫بله، کاملاً درسته !چون من واسه چوب احترام قائلم
‫مسئله اینه که شما ردِ لکه جا گذاشتین و باز هم دارین به این کار ادامه می‌دین
‫و من می‌تونم بهتون بگم !چه کسایِ دیگه‌ای هم رد لکه جا می‌ذارن
‫- کمونیست‌ها ردِ لکه جا می‌ذارن! ‫- اوه، بیخیال بابا
‫- کمونیست‌ها اصلاً واسه میز ارزش قائل نیستن ‫- تذکر آیین‌نامه‌ای!
‫کمونیست‌ها هیچ احترامی واسه چوب قائل نیستن
‫منبع ذکر کن!
‫و بذارین بهتون بگم چه کسای دیگه‌ای هم ‫بویی از شعور و نزاکت نبردن
‫- سناتور سیمینگتون؟ ‫- بله؟
‫شما چند هفته پیش اومدین خونه‌ی من،
‫و پاهاتون رو روی پادری پاک نکردین
‫با پای گل‌آلود اومدین تو. این کارِ درستیه؟
‫شما اصلاً چطوری اینو فهمیدین؟ وقتی اومدم تو، اصلاً صدام رو نشنیدین
‫اون سرِ خونه توی اتاقِ کارتون بودین
‫گوش‌های من همون‌قدر روی پاک کردنِ پا حساسه
‫که روی نفوذِ کمونیست‌ها در وزارت امور خارجه تیزه!
‫و بذارین بهتون بگم چه کسایِ دیگه‌ای هم ‫پاهاشون رو پاک نمی‌کنن
‫نگو، تو رو خدا نگو
‫کمونیست‌ها پاهاشون رو پاک نمی‌کنن!
‫ من که تا حالا ندیدم یه کمونیست پاش رو پاک کنه‫
اوکی، باز شروع شد
‫توی اتحاد جماهیر شوروی !چیزی به اسم پادری پیدا نمی‌شه
‫کارل مارکس همش ردِ گل جا می‌انداخت !انگلس هم در موردش کتاب نوشته
‫خدمتکارِ من اهلِ رومانیه، خودش اینو بهم گفت
‫توی کشورهای بلوک شرق اصلاً پادری وجود نداره
‫یعنی از اون طرف بخاطر نبودِ پادری فرار کرده اومده اینجا؟
‫خب کی می‌تونه سرزنش‌ش کنه؟
‫حالا که بحثِ بی‌نزاکتی شد،
‫سناتور برد بهم گفت نمی‌تونه بیاد به مهمونیِ باربیکیویِ من
‫چون تولدِ دخترشه
‫بعداً معلوم شد دخترش 28 سالشه!
‫یعنی یه پدر حق نداره یه روزِ خاص رو با دخترش بگذرونه؟
‫نه در سنِ 28 سالگی!
‫مثلاً می‌خوان چه غلطی بکنن سناتور ماند؟
‫برن باغ‌وحش؟ صورتشون رو رنگ کنن؟
‫پونی‌سواری برن؟ بستنی بخورن؟
‫بهتون می‌گم آقایون این کار بویی از شعور نبرده
‫راستی، اگه اجازه بدین ادامه بدم،
‫آمارهای مشترک از دستشوییِ سنا تایید کرده که
‫سناتور دیرکسن وقتی دست‌هاش رو !می‌شوره از صابون استفاده نمی‌کنه
‫می‌تونم بهتون بگم چه کسای دیگه‌ای هم از صابون استفاده نمی‌کنن
‫- اگه قرار باشه حدس بزنم... ‫- کمونیست‌ها!
‫- زدی تو خال
‫لنکا، خدمتکارِ رومانیاییِ من سیر تا پیازِ کمونیست‌ها رو برام تعریف کرده؛
‫اینکه اونا توی خونه‌هاشون اصلاً لباس تنشون نمی‌کنن
‫اونا نه شرم سرشون می‌شه، نه حیا
‫حتی خودِ لنکا هم هر از گاهی لختِ مادرزاد
‫- توی خونه راه می‌ره... ‫- اوکی
‫و من مجبورم بهش یادآوری کنم
‫که الان توی آمریکاست و ما اینجا لباس می‌پوشیم
‫باز هم بی‌نزاکتی می‌خواین؟
‫کمیته‌ی راه‌کارها و تامین مالی،
‫هفته‌ی پیش "برای ناهار رفتن رستورانِ "اولد ابیت
‫و سناتور پاتر خودش سرخود واسه کلِ میز غذا سفارش داد
‫انگار که رئیسِ همه‌مونه!
‫این کلمه واسه کسی آشنا نیست؟ زنگِ خطری رو براتون به صدا درنمی‌آره؟
‫می‌تونم یه رئیسِ دیگه رو هم بهتون معرفی کنم
‫اسمش نیکیتا خروشچفه،
‫و ایشون رئیسِ حزب کمونیست
‫توی اتحاد جماهیر شورویه!
‫هیچ‌کدوم نمی‌تونستن تصمیم بگیرن چی می‌خوان
‫اگه سفارش نداده بودم هنوز داشتیم مِنو رو نگاه می‌کردیم
‫حتی یه چیز هم نبود که من ازش خوشم بیاد
‫ماهی سفارش داد
‫یه ماهیِ پالتِ حال‌به‌هم‌زن، مزخرف و بودار!
‫غذای ویژه‌ی روز بود خیلی هم پیشنهادش می‌کردن
‫بله، توسط یه گارسون شدیداً پیشنهاد می‌شد
‫که یه پیراهنِ کاملاً سرخ تنش بود!
‫یعنی الان داریم واسه کمونیسم نشانه‌ی رنگی می‌ذاریم؟
‫دقیقاً همین‌طوره
‫خب، پس تکلیفِ بابانوئل چی می‌شه جناب؟
‫من به بابانوئل هم بدجور مشکوکم؛
‫اینکه اون همه کادو رو مجانی پخش می‌کنه خونه به خونه می‌ره
‫اطلاعات جمع می‌کنه و اون‌ها رو !علیه آمریکایی‌های شریف به کار می‌گیره
‫این یارو پاک رد داده
‫این‌طور که به نظر می‌رسه هر چیزی که شما ازش خوشتون نمیاد رو
‫می‌شه با شرارت‌های کمونیسم مقایسه کرد
‫منم اصلاً خوشم نمیاد وقتی همسایه‌م به سگش اجازه میده
‫توی حیاط من خودش رو خالی کنه،
‫ولی فکر نمی‌کنم اون یه سگِ کمونیست باشه
‫این اصلاً مسئله‌ی خنده‌داری نیست ما داریم کار خیلی مهمی انجام می‌دیم
‫تازه، من خودم با چشم‌های خودم سناتور پاتر رو دیدم که توی رستوران
‫یه مشت قرص نعنا از کاسه‌ی جلوی صندوق‌دار برداشت
‫اونجا بر پایه‌ی صداقت کار می‌کنه سناتور!
‫اون قرص نعناها همش مالِ خودم نبود بین پرسنل پخششون کردم
‫چپوندنِ اون دستِ گنده و کثیف توی یه مشت قرص نعنا
‫چیزی نیست که رستوران تشویق کنه
‫سناتور پاتر، اون قرص نعناها جلدِ تکی داشتن؟
‫پوشش و جلدی که به اون معنا نداشت، ولی !من برخلافِ دیرکسن دست‌هام رو می‌شورم
‫آیا از صندوق‌دار اجازه گرفتین که می‌تونین یه مشت قرص نعنا بردارین؟
‫- این یه قانون نانوشته و بدیهیه ‫- نخیر، اصلاً هم بدیهی نیست
‫قانونش اینه: برای هر نفر یه دونه قرص نعنا !برای هر نفر یه دونه
‫برای هر نفر یه دونه! برای هر نفر یه دونه!
‫- برای هر... ‫- هیچ‌کس این رو باهات شعار نمیده
‫- هیشکی قرار نیست باهات هم‌صدا بشه ‫- کسی شعار نمیده
‫سناتور پاتر، فکر نکنم نیازی باشه بهت بگم،
‫اگه توی مسکو بودی بخاطر فراتر رفتن از سهمیه‌ی قرص نعنات
‫الان جفت پا توی زندان بودی!
‫اونجا دست‌هات رو قطع می‌کنن انگشت‌های پات رو قطع می‌کنن
‫پاهات رو از بیخ می‌زنن!
‫مثل یه تنه درخت ولت می‌کردن،
‫یه تیکه‌گوشت که فقط توی سیرک تماشاش کنن!
‫بذارین بحث رو همین‌جا تمومش کنیم
‫کس دیگه‌ای هم هست که فهمیدنِ این اراجیف براش سخت باشه؟
‫نه!
‫من سناتور کیلگور و نماینده سالیوان رو ‫به هم معرفی کردم،
‫بعد چشم باز کردم دیدم
‫بدونِ من با هم پاشدن رفتن ‫مسابقه‌ی بیسبال تماشا کنن!
‫- این کار بویی از معرفت نبرده ‫- خب که چی؟
‫اونا هنوز اون‌قدر با هم ایاغ نشدن
‫که بخوان دوتایی و بدونِ اینکه ‫منو بازی بدن، راه بیفتن برن بیرون
‫من واسطه‌ی آشنایی‌شون بودم اونا رو بهم رسوندم
‫اونا عمداً منو پیچوندن،
‫ولی هیچ‌کس مثل"تک‌تیرانداز جو" ‫بوی زیرآب‌زنی و کلاهبرداری رو حس نمی‌کنه
‫شاید کاری با هم داشتن که ‫ربطی به شما نداشته؟
‫بله، کارهایی مثل سرنگونیِ ‫دولت ایالات متحده!
‫اوه، بیخیال بابا
‫- کوتا بیا ‫- مسخره‌ش اینجاست که
‫این کار رو توی یه مسابقه‌ی بیسبال کردن؛
‫آمریکایی‌ترین تفریحِ ممکن،
‫جایی که آزادی هر چی دلت خواست داد بزنی، ‫مثلاً بگی:
"هی توپ‌زن، ریدی بابا، بوی گند می‌دی"
"گندت بزنن! برو به جهنم! بمیر اصلاً"
‫حالا همین‌ها رو برو توی مسکو بگو ‫ببین چی کارت می‌کنن!
‫و اون‌وقت شما، آقای ولچ می‌گین ‫که من بویی از نزاکت نبردم؟
‫من فقط می‌گم یکم نکته‌سنج باش و قضیه رو بگیر
‫من اهلِ گرفتنِ این نکات نیستم
‫من خودم آخرِ بمبِ خنده و مایه‌ی نشاط و
‫- شادیِ جمعم! ‫- نه بابا
‫و می‌خواین بدونین چه کسای دیگه‌ای هم بویی از شعور نبردن؟
‫نه اصلاً
‫این چاقالوها هروقت یه چیزِ ‫مثلاً سالمی کوفت می‌کنن،
‫دیگه فکشون رو بسته نگه نمی‌دارن
‫من خودم واسه ناهار سالاد خوردم، ‫می‌بینین پز بدم و این‌ور اون‌ور جار بزنم؟
‫- خنگِ احمق ‫- من هفته‌ی پیش موهام رو کوتاه کردم،
‫پرنده‌ هم پر نزد، هیچ‌کس هیچی نگفت
‫آدم وقتی موی کسی رو می‌بینه باید یه تعارفی بزنه، ‫رسمِ معرفت اینه
‫در ضمن سناتور گلدواتر، اون دکمه‌ی آسانسور رو
‫هر چقدر بیشتر فشار بدی، سریع‌تر نمیاد پایین
‫و خطاب به همه‌ی مردهای متأهلی که اون بیرون
‫همش دارن در مورد سکس با زن‌هاشون پز می‌دن و لاف می‌زنن؛
‫مگه آپولو هوا کردین!
‫جوری در موردش زر می‌زنین انگار ‫چه دستاوردِ شق‌القمری داشتین
‫که چی مثلاً؟ رقت‌انگیزه
‫من خودم شب و روز با زنم سکس دارم...
‫- داری چه غلطی می‌کنی؟ ‫- اونم توی کلی پوزیشنِ مختلف،
‫که بعضی‌هاشون قشنگ طرف رو ذلیل می‌کنه
‫هر چی هم بگم نه نمی‌گه هر کاری بخوام می‌کنه
‫کلی هم لباسِ فانتزی و این چیزا
‫ولی می‌بینین راه بیفتم همه‌جا چرت‌و‌پرت بگم؟
‫سناتور، حواستون هست که این جلسات ‫داره از تلویزیون پخش می‌شه،
‫و زنتون هم قطعاً داره تماشا می‌کنه؟
!اوه
چی؟
‫دارم شوخی می‌کنم! شوخی کردم! شوخی بود!
‫شوخی... عزیزم! شوخی کردم، جینی!
‫خودت می‌دونی چه نظری در موردت دارم ‫منظورم اصلاً اون حرفا نبود
‫همش شوخی بود فقط واسه بازارگرمی و جلب توجه
‫اصلاً خودت که می‌دونی، ‫کمونیست‌ها اصلاً واسم مهم نیستن
‫عزیزم، تو رو خدا باهام قهر نکن، خواهش می‌کنم
‫نمی‌خواستم اون حرفا رو بزنم ‫فقط... فقط جوگیر شدم
‫خودت که می‌دونی وقتی هیجانی می‌شم چطور می‌شم
‫اوه، جینی، واقعاً معذرت می‌خوام! ‫خیلی شرمنده‌تم!
‫ترجمه شده توسط : سعیـد پردیـس
« بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور » [Baxmovie.com]