« بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور » [Baxmovie.com]
‫در شب 17 ژوئن 1972،
‫سارقان وارد دفاتر ‫کمیته ملی حزب دموکرات
‫در مجتمع اداری واترگیت ‫در واشنگتن دی.سی شدن
‫این رسوایی به اسم ‫"واترگیت" معروف شد
‫و در نهایت باعث ‫استعفای نیکسون از ‫سمت ریاست‌جمهوری شد
‫خبرنگارهای واشنگتن پست،
‫باب وودوارد ‫و کارل برنستین، ‫این قضیه رو رو کردن
‫اونم با تحقیقاتِ ‫سرسختانه‌شون...
‫اما بدون یه منبع آگاه
‫که بهش می‌گفتن "دیپ تروت" ‫عمراً نمی‌تونستن کاری از پیش ببرن
‫کسی که ناشناس و مخفیانه ‫اطلاعات رو بهشون لو می‌داد،
‫اونم تو یه پارکینگ تو دی.سی،
‫همون‌طور که این ماجرا
‫توی فیلم " مردان رئیس‌جمهور" ‫جاودانه شد
‫فیلم معرکه‌ایه
‫ما اینم فهمیدیم ‫که "دیپ تروت"
‫حرفای خیلی بیشتری واسه گفتن داشت،
‫بسیار بیشتر از چیزی که وودوارد ‫و برنستین بروز دادن
‫- کجا بودی؟ ‫- گیر کردم
‫داستانمون به بن‌بست خورده
‫فکر کردی من کمکت می‌کنم؟
‫عمراً اسمت رو بیارم
‫حتی به عنوان منبع ناشناس هم ‫نقل‌قولی ازت نمی‌کنم
‫منظورم اینه که، ‫اطلاعاتت کاملاً محفوظ می‌مونه
‫می‌تونی بهم اعتماد کنی
‫بگو دیگه
‫می‌شه بگی از واترگیت ‫چی می‌دونی؟
‫یه چیزایی شنیدم
‫سراپا گوشم
‫شرکت سرمایه‌گذاری فرگوسن رو می‌شناسی؟
‫طبقه پنجم‍ن. دارن ورشکست می‌شن
‫پدر و پسر سرِ شرکت ‫افتادن به جون هم
‫قضیه داره بالا می‌گیره
‫خب... خب این چه ربطی ‫به سرقت داره؟
‫خب، خودت اسم ساختمون رو آوردی
‫فکر کردم داری درباره ‫ساختمون واترگیت حرف می‌زنی
‫نه، ساختمون که واسم مهم نیست
‫دارم درباره ‫رسوایی واترگیت حرف می‌زنم
‫کمپین انتخاباتی مجدد نیکسون
گذاشتنِ شنود توی دفترِ حزب دموکرات تو ساختمون واترگیت
‫صحیح
‫شنیدم جی. گوردون لیدی هم دست داره
‫از لیدی برام بگو
‫خب، می‌دونم که دخترش
‫هفته دیگه ارتودنسی دندوناش رو باز می‌کنه
‫و شنیدم قراره واسش ‫یه دوچرخه نو بخرن
‫سیم‌کشی‌ها رو تحمل کرد،
‫دوچرخه هم گیرش میاد
‫خب که چی؟
‫شنیدم الان دندونش تیز شده ‫و دیگه دوچرخه هم نمی‌خواد
‫یه اسب پونی می‌خواد
‫خیلی گرون درمیاد
‫آره، آره، ‫پونی خیلی گرونه، آره
‫فکر نکنم واسش بخره
‫داری سعی می‌کنی بهم بگی ‫که اون آدم دهن‌بینیه و زود خام می‌شه؟
‫نه، فقط دارم بهت می‌گم که
‫پیرمرد دلش نمیاد ‫واسه دخترش پونی بخره
‫آخه این چه ربطی ‫به واترگیت داره؟
‫دختر لیدی و پونی به تخمم نیست
‫منظورم اینه یه چیزی بهم بده ‫که بتونم تو روزنامه چاپش کنم
‫شنیدم اوضاع خونواده هولدمن ‫اصلاً تعریفی نداره
‫چطور مگه؟
‫می‌دونی که زنش، جوآن، ‫اون کمردرد شدیدی داره؟
‫آره
‫خب، یه ماساژور مرد آورده خونه
‫و بذار این‌طوری بگم که ‫حالش خیلی رو به راه شده،
‫اگه بگیری چی می‌گم
‫دارن همو می‌کنن
‫- خب که چی؟ ‫- خب، من یارو رو دیدم،
‫قدش کلاً 160 سانته
‫یه الف بچه‌ست
‫بعدش؟
‫جوآن قشنگ یه سر و گردن ‫ازش بلندتره
‫این از اختلاف سنی زیاد هم بدتره
‫البته اگه مرده بزرگ‌تر باشه، غمی نیست
‫اما اگه زنه بزرگ‌تر باشه، ‫یه حرفی
‫اینا هیچ ربطی ‫به واترگیت نداره
‫برام... برام مهم نیست، ‫این اراجیف
‫فکر کردم... گفتی ‫که اطلاعات مهمی داری
‫خب همین الان بهت اطلاعات دادم دیگه ‫به نظرت این جذاب نیست؟
‫من یه چیزی می‌خوام که از
‫ اتفاقی که توی واترگیت افتاد پرده برداره
‫و اینکه چطور به رئیس‌جمهور نیکسون ‫ربط پیدا می‌کنه
‫بذار یه چیز دیگه هم درباره جی. گوردون لیدی بهت بگم
‫بگو
‫کاخ سفید...
‫نمی‌خواد کسی بفهمه ‫که اون حرف "جی" مخفف چیه
‫مخفف چیه؟
‫گوردون
‫کاخ سفید نمی‌خواد ‫مردم بفهمن
‫که اسمش گوردون گوردون لیدیه؟
‫آره، به نظر منطقی نمیاد، ‫شاید گاس باشه
‫داری ازم می‌پرسی یا خبر می‌دی؟
‫جورج. گری
‫اوه، پس داری الکی حدس می‌زنی؟
‫- جری که با جی شروع می‌شه ‫- می‌دونی چیه؟
‫این کار وقت تلف کردنه. من رفتم
‫وایسا یه لحظه وایسا، ‫هی، وودوارد
‫چیه؟
‫پول پارکینگ رو بهم بدهکاری
‫نه، نیستم
‫کلی اطلاعات بهت دادما
‫اطلاعات به درد نخور
‫خیلی‌خب، چندتا چیز هست که باید بدونی
‫می‌شنوم
‫یه یارویی تو شهر هست که به خودش می‌گه ‫"دکتر لاون"
‫ولی اصلاً دکتر نیست
‫آره، باغبونه
‫مردم فکر می‌کنن واقعاً دکتره، ولی نیست
‫چیه، فکر کردی دکتر واقعیه
‫بعد فهمیدی ریده و بهت برخورده؟
‫واسه هر ویزیت 400 دلار می‌گیره
‫خب مگه حیاطت چقدر بزرگه؟
‫- اونشو دیگه نمی‌تونم بهت بگم ‫- اصلاً واسه چی منو کشوندی اینجا؟
‫شنیده بودم خبرای مهمی داری
‫تیکه‌های پازل رو بذار کنار هم، وودوارد
‫می‌فهمی چطور به هم ربط دارن؟
‫ردِ پول رو بگیر
‫"رد پول رو بگیر"؟
‫کدوم... کدوم پول؟
‫اصلاً نمی‌فهمم چیه این قضایا
‫برنستین کجاست؟
‫ انگار یکم مخش بهتر از تو کار می‌کنه،
‫- البته اگه بهت برنمی‌خوره ‫- نه بابا
‫همه‌ش کصشره یه چیزی بهم بگو که به دردم بخوره
‫هر چیزی که به کاخ سفید ربط داشته باشه
‫اوکی، ولی این دیگه کاملاً بین خودمون بمونه
‫البته
‫شایعه شده که پت نیکسون رو
‫موقع بلند کردنِ جنس از فروشگاه بندل خفت کردن
‫توی کیفش یه لنگه کفش پیدا کردن
‫فقط یه لنگه کفش. بهش فکر کن
‫دارم فکر می‌کنم. یه لنگه کفش؟
‫- کفشش رو گم کرده بوده؟ ‫- دزدیده بودتش
‫آخه چرا یه لنگه کفش دزدیده؟ با یه لنگه که نمی‌شه راه رفت
‫دقیقاً. واسه این یکی آماده‌ای؟
‫نه، فکر نکنم
‫جرالد فورد با نوه‌هاش رفته بوده
‫واسه قاشق‌زنیِ هالووین
‫وقتی کسی نشناختتش،
‫به بچه‌ها گفته شکلات‌ها رو پس بدن
‫چی... چی...
‫نوه‌هاش دیگه باهاش حرف نمی‌زنن
‫داری درباره چی زر می‌زنی؟
‫به کیرمم نیست هالووین رفتنش اصلاً برام مهم نیست
‫پونی، ارتودنسی، خیانت‌ها... هیچ‌کدوم به تخمم نیستن
‫هیچ‌کدوم از اینا واسم مهم نیست فقط داری وقتمو تلف می‌کنی
‫چیزی داری که واقعاً ‫به دردم بخوره؟
‫چارلز کالسون با دمپایی لاانگشتی ‫اومد جلسه کاخ سفید
‫نیکسون واسش مهم نبود،
‫ولی هولدمن قشنگ ‫قضیه رو گنده کرد و بوی گندش رو درآورد
‫خیلی‌خب، فکر کنم کارمون اینجا تمومه
‫منم... منم دیگه ‫باید رفع زحمت کنم،
‫چون لباسام رو انداختم ‫تو یه خشک‌کن عمومی،
‫و می‌ترسم یه وقت ‫یکی لباسام رو زده باشه زیر بغلش
‫باشه، آره
‫- موفق باشی با اون لباسات ‫- پس...
‫دمت گرم واسه همه‌چیز‫، واقعاً ممنون...
‫سکه 25 سنتی داری؟ اگه لازم شد ‫دوباره بندازم تو دستگاه
‫هی، انگار زیاد رو به راه نیستی ‫می‌تونی برسی خونه؟
‫ماشین داری؟
‫- با اتوبوس اومدم ‫- با اتوبوس اومدی؟
‫ولی همین الان ‫پول پارکینگ می‌خواستی
‫داشتی واسه پول پارکینگ منو تیغ می‌زدی؟
‫کشف کردنش با خودته
‫کیرم تو این وضعیت!
‫ریدم توش بابا! ‫دیگه به من زنگ نزن! کارم تمومه!
‫بگو برنستین بهم زنگ بزنه
‫به برنستین زنگ نزن!
‫دست از سرم بردار!
‫یارو چقدر اسکل بود
... :: تـرجمه از سعیـد پردیـس :: ...
‫در 15 جولای 1903...
‫هنری فورد اولین سفارش رو
واسه مدل اِی، گرفت
‫خودرویی که توسط شرکتش یعنی ‫فورد موتور ساخته شده بود
‫در دیترویتِ میشیگان
‫تا آخر اون سال کارخونه 1000 تا ماشین ساخت
‫و انقلاب خودروسازی شروع شد
‫فورد فقط یه مخترع ‫و صنعتگر نبود،
‫بلکه یه یهودستیزِ افراطی و سگ‌اخلاق بود
‫اون مالک روزنامه ‫دی‌یربورن ایندیپندنت بود
‫و ازش واسه چاپ مقالاتی مثل ‫"یهود بین‌الملل" استفاده می‌کرد
‫عجب دیوثی بوده
‫طولی نکشید که توی هر جاده‌ای تو آمریکا ماشین بود
‫فورد رو ابرها سیر می‌کرد
‫اما همون‌طور که تو محله‌های یهودی می‌گن،
‫روزگار روش‌های جالبی داره
‫واسه اینکه بزنه پسِ کله‌ت‫
‫بله؟
‫آقای فورد
‫رهبران مدنی دیترویت اومدن
‫- بگو بیان تو، کلیفتون جوان ‫- اوکی
‫آقایون محترم،
‫لطفاً اجازه بدید آقای فورد شما رو ببره دوری بزنین
‫آقایون، این...
‫پشمام
‫- رئیس ماهونی ‫- خوشبختم
‫- آقای هادسن ‫- هنری
‫شما کی باشین؟
‫من خاخام شموئل ‫بن-یانکلوویتس هستم،
‫به‌تازگی برای شورای شهر انتخاب شدم
‫ها؟ ها؟
‫- تبریک می‌گم ‫- چه افتخاریه
‫که من بخشی از این رویداد ‫تاریخی باشم
‫اوه! مورمورم شد. پشمام ریخت
‫اسم اینو چی گذاشتین؟
‫ما به این می‌گیم ‫اتومبیل
‫- اتومبیل؟ ‫- فوق‌العاده‌ست
‫- بله ‫- بله
‫- این مدل اِی هستش ‫- می‌شه یه نگاهی بندازیم؟
‫حتماً، ‫فقط دست نزنین،
‫- ولی نگاه کردنش عیبی نداره ‫- بله، بله
‫- واقعاً باوقاره ‫- اوه!
‫اوه، آقای فورد‫
...آقای فورد، شما ‫شما ترکوندین...
‫این یه دستاورد ‫خفن و معرکه‌ست،
‫- آقای فورد. خوشگله‫ خیلی چشمگیره، هنری -
‫توی یک دقیقه شتابش از صفر ‫به هفت می‌رسه...
‫- اوه ‫- و قدرتش معادل
‫توانِ دو تا اسبـه
‫- اوه! ‫- چشمگیره، هنری
‫- چه افتخار بزرگی... ‫- واقعاً بی‌نظیره
‫- عجب شاهکاری، آقای فورد ‫- خیلی ممنونم
‫- می‌دونی، اون قدیما تو کراکوف... ‫- بله، خب
‫یه یارویی بود به اسم هایمی فوردبرگ
‫نسبتی باهاش داری؟
‫فامیلی‌ت رو از فوردبرگ ‫کردی فورد؟
‫ها؟ ها؟
‫- کوتاش کردی؟ ‫- نه، فامیلی من مخفف نشده
‫فکر کنم کوتاش کردی
‫- فوردبرگی در کار نیست، همون فو... ‫- کوتاش کردی دیگه؟
‫- خیر آقا ‫- خب، بهتره... بهتره راه بیفتیم
‫- آه، بله! ‫- صددرصد
‫- بله ‫- بله، ایول
‫متأسفانه این فقط دوتا مسافر ‫جا می‌گیره
‫به‌علاوه خودم، پس...
‫ولی من که دارم چهارتا صندلی می‌بینم
‫اما ماشین... خب ‫محدودیت وزنی داره
‫آها، محدودیت وزنی
‫- محدودیت وزنی، بله ‫- جالبه
‫- همین‌طوره ‫- کاریش نمی‌شه کرد
‫محدودیت وزنی داره، بله
‫- خب چی‌کار می‌خوای بکنی؟ ‫- خب این‌طور که معلومه،
‫- یه نفر باید پیاده بیاد ‫- بله
‫پس باید ‫یه نفر رو انتخاب کنیم که...
‫اما چطور تصمیم بگیریم ‫کدوم دو نفر سوار بشن؟
‫الان بهت می‌گم چطور
‫ما این کار رو به روش عادلانه صادقانه‌ی آمریکایی انجام می‌دیم
‫یه عدد بین 0 تا 10 تو ذهنمه
‫هرکی عددش نزدیک‌تر باشه سوار می‌شه، هرکی نباشه رفتنیه
‫- به نظر من که عادلانه‌ست ‫- اوه، خیلی عادلانه‌ست
‫خیلی هم منصفانه‌ست
‫- خوشم اومد. خوشم اومد ‫- ممنون. آقای هادسن،
‫- چطوره شما شروع کنین قربان؟ ‫- پنج
‫- عالیه. رئیس شما چی؟ ‫- آه
‫من سه تا بچه دارم پس سه، عدد شانس منه
‫عالیه ‫و شما، خاخام؟
‫من فقط به خاطر یهودی بودنم هفت بار کتک خوردم
‫پس می‌گم هفت
‫اوه، متأسفم. عدد مدنظر چهار بود
‫اگه فقط چهار بار کتک خورده بودین،
‫الان تو ماشین بودین ‫نه مجبور باشین تشریف ببرین
‫خیلی متأسفم،‫خیلی متأسفم
‫چطور نتونستم حدسش بزنم؟
‫ممنونم که تشریف آوردین
‫- اوه، بله، البته ‫- بله
‫واقعاً واسه من بد شد، نه؟ !چه شانس تخمی‌ای
‫- آره ‫- رئیس ماهونی
‫توی حوزه هشتم یکی از زندان فرار کرده
‫آقایون معذرت می‌خوام یه وضعیت اضطراریِ پلیسی پیش اومده
‫- نه. نه، نه ‫- از وقتی که گذاشتین ممنونم
‫- نه، نه، نه، برگرد، برگرد ‫- ببینید، شرمنده‌م
‫اوه!
اوووه
‫مثل اینکه الان فقط ما دوتا موندیم، آقای فورد
‫آقای فورد
‫- خیلی‌خب، سوار شین !آه -
‫- خدای من! اوه، اینجا رو نگاه ‫- لطفا آروم باشین
‫اوه! سلام! شالوم! شالوم!
‫نه، باهاشون حرف نزنین
‫- دارن می‌رن پی کارشون ‫- این واقعاً چه چیزیه!
‫- ممنون. ممنون ‫- این واقعاً فوق‌العاده‌ست
‫من هیچ‌وقت یه غیریهودی رو این‌قدر باهوش ندیده بودم. چطور این‌قدر باهوش شدی؟
‫- چطور این‌قدر باهوش شدی، ها؟ ‫- فکر کنم ژن خوبی داشتم
‫- اینجا چی داریم؟ این... ‫- داشبورد ماشینمه
‫داشبورد
‫یه محفظه کوچیک داری واسه...
‫واسه دستکش و خوشبوکننده و شایدم...
‫یه صلیب شکسته؟
‫صلیب شکسته یه نماد باستانیِ هندیه
‫به نشانه قدرت و هیچی بیشتر از این نیست آقا
‫به نظرم تو یه صلیب شکسته داری!
‫- من صلیب شکسته ندارم! ‫- اون یه صلیب شکسته داره!
‫آه، هایمی!
‫اوه!
‫- شموئل! ‫- موشه، فایول! وایسا
‫- ماشینو نگه دار! نگه دار! ‫- واسه اینا نگه نمی‌دارم
‫دور شید! از من دور شید!
‫بکشید عقب! اوه، اوه! یا ابوالفضل!
‫- شموئل! ‫- یکی بره به داد آقای فورد برسه!
‫چه تصادف وحشتناکی کرد این لگن!
‫- وای نه! ‫- هنری فورد داغون شده!
‫یا خدا!
‫آقای فورد؟
‫یه لحظه فکر کردیم کار تمومه و غزل رو خوندین
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫این کالسکه بدون اسب جدیدتون خورد به درخت،
‫شما هم پرت شدین توی یه پنجره شیشه‌ای
‫و بدنتون قشنگ پاره پاره شده
‫کلی خون از دست دادین...
‫و واقعاً نگران بودیم غزل خداحافظی رو بخونین
‫خوشبختانه همین نزدیکی یه اهداکننده
‫با گروه خونی دقیقاً مثل خودتون پیدا کردیم
‫الان خون اون توی رگ‌های شما جریان داره
‫حالا این آدم خیرخواه و شریف کی هست؟
‫♪ هاوا ناگیلا ♪
‫ ثواب عظیمی بود واسه خودم!
‫نه!
‫داداشِ خونیِ من!
‫نه، آخه چطور ممکنه همچین چیزی؟
‫راستی چرا اینجا این‌قدر سوز میاد؟
‫یکم هوای اتاق سرده
‫- یکم هوای اتاق سرده ‫- هوای اتاق سرده
‫من یه چیزی باید بخورم
‫یه چیزی می‌خوام بخورم وگرنه نقش زمین می‌شم
داریم از گشنگی نقش زمین می‌شیم
‫- آره، داریم غش می‌کنیم ‫- داریم غش می‌کنیم
‫- پرستار، می‌شه یکم نون تست خشک بیاری؟ ‫- نه، نان تست خشک چیه؟
‫من یه نون بیگل با پنیر خامه‌ای می‌خوام
‫شاید هم یکم ماهی هرینگ چرب؟
‫آره، آره. یکم ماهی هرینگ چرب،
‫ولی زیاد شور نباشه
‫اصلاً چرا من دارم این‌طوری حرف می‌زنم؟
‫در سال 1857، جیمز بوکانان
‫پانزدهمین رئیس‌جمهور کشور شد
‫اون تنها رئیس‌جمهوری بود، و هنوزم هست،
‫که هیچ‌وقت ازدواج نکرد
‫وقتی به قدرت رسید،
خودشو ‫وسط یه بحران فزاینده
‫بین ایالت‌های شمالی و جنوبی دید
‫مسئله اصلی هم، البته که برده‌داری بود
‫بوکانان از موضع‌گیری محکم
‫توی این مناقشه خودداری کرد،
‫و مورخ‌ها انفعال و بی‌عملی اون رو
‫یکی از عوامل اصلی شروع جنگ داخلی می‌دونن
‫اما قضیه این نبود که اون آدم دودلی باشه
‫بگذریم که اون،
‫چطور بگم، حواسش پرت بود
‫حتی وقتی که سرنوشت ایالات متحد در مصلحت بود
‫اون داشت به پیوندهای دیگه‌ای فکر می‌کرد
‫اوه، اومدن
عجب چیزیه
‫عجب چیزیه، اینجا رو نگاه‫، آفرین، اپلتون
‫این فوق‌العاده‌ست
‫باورم نمی‌شه این همه زن اینجا جمع شدن
‫- غیرقابل‌باوره ‫- ممنون، قربان
‫- پشمام ‫- فقط یه سوال ازت دارم
‫ شام ساعت چنده؟
‫نه، نه، نه. شام، شامی در کار نیست
‫فینگر فودِ سلف‌سرویسه
‫- فینگر فود؟ ‫- فینگر فود؟
‫آره، این ایده رو از هنری کلی گرفتم
‫ خوشش نمی‌اومد ‫پشت میز بغل دستی کسی گیر بیفته،
‫واسه همین ایده‌ی فینگر فود چرخشی به ذهنش رسید
‫پیشخدمت با سینی دور می‌زنه،
‫مهمون‌ها هم ایستاده غذا می‌خورن
‫آخه آقای رئیس‌جمهور، الان وقت شامه
‫فکر کنم اگه شام ندیم ملت شاکی بشن
‫نه بابا، عاشقش می‌شن
‫چون دیگه مجبور نیستن پشت یه میز
‫بغل دستِ کسی بشینن که اصلاً دلشون نمی‌خواد باهاش حرف بزنن
‫خب آقای رئیس‌جمهور ...یه موضوع مهمی هست که باید
‫اوه، یه لحظه وایسا
‫دندون رو جگر بذار، اپلتون
‫شاید اون خانم دلش بخواد با پانزدهمین رئیس‌جمهور چند کلمه‌ای هم‌کلام بشه
‫من...
‫آقای رئیس‌جمهور، شرمنده‌م، متوجه نمی‌شم
نمی‌فهمم ‫شام ساعت چنده؟
‫- فینگر فود؟ ‫- درود، آقای رئیس‌جمهور
‫- آقای رئیس‌جمهور ‫- وقت بخیر
‫- وقت بخیر
‫- وقت بخیر، آقای رئیس‌جمهور
‫پس کجاست؟ نمی‌بینمش
‫- کجا رفت؟ ‫- همون‌طور که صحبت کردیم،
‫جفرسون دیویس امشب توی مهمونی حضور داره
‫آره، آره، دیویس... آره
‫بحثِ جدایی‌طلبی داره بالا می‌گیره
‫عالی می‌شه اگه بتونین یه وقتی پیدا کنین
‫- و باهاش صحبت کنین ‫- آره، آره
‫پس لطفا اینو یادتون نره. خیلی مهمه
‫اوه، عجب تیکه‌ایه، پسر
‫اووووف
‫حواستون باشه که ...صحبت با جفرسون دیویس یادتون نره
‫آه
‫- وقت بخیر ‫- آقای رئیس‌جمهور
‫می‌دونی من از چیِ بندشلوار خوشم میاد؟
‫پوشیدنش
‫چون اولش آویزونه
‫می‌دونی، این پایین ولوعه
‫بعد این‌طوری می‌کنی،
‫یه دستت رو می‌کنی توش ...اون یکی دستت رو می‌کنی توش
‫بعد این حرکت رو با شونه‌هات می‌زنی
‫- خب، آره ‫- باحاله، بعدش کل روز
‫این‌طوری راه می‌ری
‫- با وقار و ابهت. بله ‫- می‌دونی، آدم... آره
‫- حال شما؟ چطورین؟ ‫- آقای رئیس‌جمهور
‫بله، سلام
‫- سلام ‫- سلام. می‌بینی؟ آره
‫- اوم ‫- بندشلوار رو
‫- عجب لباس سبز قشنگی. آره ‫- اوه، ممنونم، متشکرم
‫دیگه چه چیزهایی سبزه؟
‫چمن، چمن سبزه. پول
‫قراره همین‌طوری چیزهای سبز رو نام ببریم؟
‫- خیارشور هم سبزه ‫- اوه، پس واقعاً قراره این کارو بکنیم. باشه
‫آم، باید بیشتر از اینا باشه. حتماً هست
‫فکر کنم چیزهای بیشتری هم هست ولی همین‌قدر بسه
‫- تا حالا خرمالو خوردی؟ ‫- نه
‫میوه جالبیه
‫اسمش طوریه که انگار از روی اسم یه نفر برداشته شده
‫انگار یه یارویی بوده که اسمش خرمالو بوده
‫- می‌دونی؟ ‫- اوه، دیگه چیزی به ذهنم نمی‌رسه
‫- من می‌رم سمت بار ‫- جک خرمالو
‫نه؟ شاید یه مردی بوده ...که بهش می‌گفتن ادگار
‫ادگار خرمالو
‫استیون خرمالو
...خب
‫ یه زن جوان و زیبایی مثل شما
‫توی یه همچین مهمونیِ شبونه‌ای بدون همراه چی کار می‌کنه؟
‫- دارم کار می‌کنم ‫- ممنون
‫من، جیمز بوکانان هستم
‫رئیس‌جمهور ایالات متحده
‫فینگر فود میل دارید؟
‫هسته موردعلاقه‌ت چیه؟
‫- هسته؟ ‫- هسته میوه. واسه من گیلاسه
‫عالیه
‫تف کردنش خیلی فاز میده گیلاس رو می‌جوی
‫اوه
‫اوه!
‫نظرت در مورد تخمه چیه؟ موضع‌ت در قبال تخمه چیه؟
‫من موضع خاصی در قبال تخمه ندارم
‫تخمه هندونه
‫- خیلی موجوداتِ لیزی هستن ‫- اوهوم
‫من یه ترفند واسه برداشتنشون دارم
‫همین‌طوری با دستم بهشون ضربه می‌زنم انگار دارم مگس می‌کشم
‫صاف می‌چسبن به کف دستت بعدش می‌خورمشون
‫فکر نمی‌کنم آدم مجاز باشه
‫که تخمه‌ها رو قورت بده
‫اینا همش حرف‌های خرافی قدیمیه
‫می‌دونی، ‫حالا که حرف از خرافاتِ پیرزن‌ها شد،
‫بدم نمیاد تو رو واسه خودم پیرزنِ خونه کنم
‫بله؟ چی فرمودید؟
‫- خوشت نیومد؟ ‫- من برم به کارم برسم
‫اوه، جداً؟ عجب
‫می‌دونی، ‫من بانوی اول ندارم،
‫ولی تو اولین بانویی هستی که امشب به دلم نشسته
‫قبلاً همو دیدیم
‫اوه! اوه، آره!
‫اوه، آره، آره، آره!
‫- همون لباس سبزه، سبز، سبز، سبز! ‫- بله
‫باشه، کیوی؛ قهوه‌ای و سبز
‫- بحثش تموم شد ‫- دو رو داره. یه میوه دو رنگه
‫دو... این یه... ها؟ ها؟
سلام
بلدی اینو با کد مورس بگی؟
‫نقطه، نقطه، نقطه، نقطه... نقطه
‫خط، خط، ‫خط، خط، خط، خط
‫ها؟
‫- نقطه، نقطه، نقطه... ‫- بازم منم
‫خط، خط...
‫خط، خط، خط، خط
‫- اوه! اوه ‫- اوه! سلام
‫- سلام. آقای رئیس‌جمهور ‫- اوه
‫تا حالا انبه خوردی؟
‫ اوه، خوشمزه‌ست. خیلی آبداره
‫واسه خوردنِ یه همچین چیزی آدم دستمال لازم داره
‫صاف شره می‌کنه روی صورتت
‫- چه جذاب ‫- یه هسته بزرگ هم داره
‫- عجب ‫- از هسته بزرگ خوشت میاد؟
!آه
‫اوه، ازت خوشش نمیاد
‫کمی قبل‌تر پام رفت رو پاش
‫کاملاً تصادفی بود البته باید بگم بیشتر تقصیر خودش بود
‫- واو ‫- ولی فکر کنم فلج اطفال داره
‫- چی؟ ‫- چی داره؟
‫لقوه. لقوه داره
‫ کنترلی روی مهارت‌های حرکتیش نداره
‫نمی‌دونم چطوری داره این‌ور اون‌ور می‌ره
‫جدی می‌گی؟ به نظر من که مشکلی نداره
‫بگذریم، رنگ اون لباس چیه؟
‫- قهوه‌ای مایل به قرمزه ‫- خرمایی؟
‫- هیچ‌چیز خرمایی‌رنگی به ذهنم نمی‌رسه ‫- خب، خوبه
‫من برم یه چیزی واسه خوردن پیدا کنم
‫- سیب‌زمینی پوست‌قهوه‌ای ‫- اوهوم
‫خب من که اصلاً سر در نمیارم
‫هرجا می‌رم قهوه‌ای و ضایع می‌شم
‫دارم در مورد میوه حرف می‌زنم وارد بحث‌ میوه شدم
‫انبه و پاپایا
‫دارم در مورد هسته و تخمه حرف می‌زنم
‫- هسته‌ها! ‫- داشتی در مورد هسته حرف می‌زدی؟
‫آره، هسته‌ها
‫هسته‌های بزرگ، هسته‌های کوچیک، ‫ هسته هلو، هسته آلو
‫به نظرم این چیزها خیلی جذابن
‫- ظاهراً واسه اونا نیست ‫- اونا کنجکاویِ هسته‌ای ندارن
‫کنجکاویِ هسته‌ای ندارن
‫داره دیوونم می‌کنه
‫شاید بهتره باهاشون درباره یه موضوع غیرمیوه‌ای صحبت کنین
‫اوه، اون کارو هم کردم از یکی‌شون پرسیدم دندون‌پزشکش کیه
‫دندون‌های داغونی داشت. سوال احمقانه‌ای بود
‫خجالت‌زده شد
‫نباید ازش می‌پرسیدم هرچند خودم یه دندون‌پزشک لازم دارم
‫قربان، الان وقت مناسبیه که با جفرسون دیویس صحبت کنین؟
‫اصلاً من واسه همین وارد سیاست شدم،
‫که با زن‌ها آشنا بشم
‫قربان، ما نیاز داریم که شما ایالات متحد رو حفظ کنین
‫صحبت با جنوبی‌ها از بالاترین اهمیت برخورداره
‫بالاترین اهمیت؟
‫- بله ‫- خودشه!
‫- خودشه. خودِ خودشه، عالیه ‫- ممنون
‫- یه ایده به ذهنم رسید ‫- خیلی‌خب
‫اون زن با لباس قرمز رو می‌بینی؟
‫این یکی داره منو می‌کشه، می‌تونم مخش رو بزنم و تحت تأثیر قرارش بدم
‫می‌رم باهاش حرف می‌زنم حالا، تو میای پیشم و می‌گی
‫"قربان، یه سند هست که باید امضا کنید
‫سرنوشتِ ایالات متحد در مصلحت قرار داره"
‫- ولی... ولی واقعاً هم در مصلحته ‫- آره، دوباره همونو بگو
‫سرنوشتِ ایالات متحد در مصلحت قرار داره
‫- معرکه‌ست ‫- ولی، نه...
‫- اوه ‫- آقای رئیس‌جمهور
‫- سلام ‫- سلام
‫می‌دونین، من حس ششم دارم
‫یه جورایی ذهن‌خوان هستم،
‫می‌تونم اسم یه نفر رو حدس بزنم
‫بدون اینکه هیچ‌چیزی درباره‌ش بدونم
‫واقعاً؟
‫- به اسمت فکر کن. بهش فکر کن ‫- اوهوم
‫- توی ذهنت فریادش بزن ‫- اوهوم. دارم فریاد می‌زنم...
‫- داری فریاد می‌زنی؟ ‫- دارم فریادش می‌زنم
‫خیلی‌خب. حس می‌کنم...
‫چشم‌هات رو باز کن...
جنِت
‫- نه، جنت نیست ‫- گرترود؟
‫نه، اصلاً... راستش اصلاً نزدیکش هم نبود
‫- کورین؟ ‫- نزدیک‌تر شد. من فقط...
‫- دوباره می‌گم، من اصلاً... ‫- کلاریسا؟
‫نه، فکر نمی‌کنم استعداد خاصی توی این کار داشته باشین
‫- واقعاً ندارم ‫- آقای رئیس‌جمهور
‫یه سند بسیار مهم هست که باید امضا کنید
‫سرنوشتِ ایالات متحد در مصلحت قرار داره
‫الان آخه اپلتون؟ دارم با این زنِ زیبا صحبت می‌کنم
‫- ترایمن ‫- اسم من ترایمن نیست
‫باعث افتخاره، خانوم ترایمن
‫ این اسم من نیست ...اصلاً اسم هم نیست. اون
‫- اوه ‫- موضوع از چه قراره؟
‫خب، ما داریم...
‫داریم با ایتالیا وارد جنگ می‌شیم
‫چرا داریم با ایتالیا ‫وارد جنگ می‌شیم؟
‫مسئله گوجه‌فرنگی‌ـه
‫- دارن گوجه‌فرنگی‌ها رو احتکار می‌کنن ‫- اوه!
‫مسئله زیاد بزرگی نیست، ‫خانوم ترایمن
‫- خب، اون نمی‌خواد... ‫- دوباره می‌گم، اسم من ترایمن نیست
‫تو نمی‌دونی، اپلتون، ‫که واقعاً چه اتفاقی داره می‌افته
‫ولی ما داریم ‫سر گوجه‌فرنگی وارد جنگ می‌شیم؟
‫و فلفل دلمه‌ای
‫چی... چه اتفاقی واسه ‫فلفل دلمه‌ای‌ها افتاده؟
‫خب، فلفل‌ها رو هم دارن احتکار می‌کنن
‫مگه این‌قدر بهشون نیاز داریم؟
‫بله، بله، نیاز داریم، واقعاً داریم
‫و می‌دونی، گوجه‌فرنگی، سبزیجات نیست
‫- یه میوه‌ست. و... ‫- بله، حتماً
‫و قرمزه
‫- دیگه چه چیزی قرمزه؟ ‫- وایسا
‫لطفاً نذارین سر گوجه‌فرنگی ‫وارد جنگ بشیم
‫همچین قضیه بزرگی هم نیست، ‫خانوم ترایمن
اسمم ‫ترایمن نیست!
‫اوکی، این عالی بود
‫واسه بعدی، اول اسمش رو می‌فهمیم،
‫بعد میام جلو و حدسش می‌زنم
‫مغزِ تخمی‌شون سوت می‌کشه
‫قربان، من باید اصرار کنم که با جفرسون دیویس صحبت کنین
‫باشه، بزن بریم
‫قبوله. بزن بریم
‫اینا فقط دارن با این سینی‌ها دور می‌زنن
‫- سر در نمیارم ‫- پیش‌غذای چرخشی؟
‫یعنی اصلاً نمی‌تونم تصور کنم...
‫آقایون اگه اجازه بدید مرخص بشیم
‫آقای رئیس‌جمهور
‫- سناتور دیویس... ‫- اوم
‫من یه چندتایی ایده درباره کانزاس دارم که فکر کنم
‫می‌تونه همه رو خوشحال کنه
‫اینا کلِ مدت رو فقط داشتن فینگر فود پخش می‌کردن
‫شام ساعت چنده؟
‫- آره، نه. شامی در کار نیست ‫- شامی در کار نیست؟ چی...
‫- نه، آره ‫- جدی می‌گی؟
‫آره، آره، ‫بهش می‌گن،
‫پیش‌غذا... پیش‌غذای چرخشی. مثل...
‫منظورم همینه ‫فقط همین سینی‌های مسخره‌ست
‫کمی قبل‌تر پام رفت رو انگشت پاش
‫فکر کنم یه مشکلی داره
‫اصلاً به تخمم نیست که پات رفته رو انگشت پاش
‫من الان دارم از گرسنگی می‌میرم
‫ یه ساندویچ خوردم ‫که اندازه‌ش در حد خوراک یه بچه بود
‫یه مشت کراکر خوردم که یه سری چیز مسخره
‫- گذاشته بودن روش ‫- خیلی‌خب
‫تقریباً مطمئنم چیزی که خوردم دودولِ خوک بود که دورش بیکن پیچیده بودن
‫خب این یه چیز جدیده، اوکی؟
‫بهش می‌گن ‫پیش‌غذای چرخشی
‫دور می‌زنن،
‫و تو هم فقط... ‫فقط ایستاده می‌خوریش
‫نه، پیش‌غذا که شام نمی‌شه
‫اینا مقدمه شامن، جایگزین شام که نیستن
‫اگه زیاد بخوری، جایگزینش می‌شه
‫- اوه، اگه زیاد ازش بخورم؟ ‫- جاش رو می‌گیره
‫من از اوناشم که دوست دارم با شام سالاد بخورم
‫- نه، سالاد با این جور در نمیاد... ‫- سالاد هم هست؟
‫اینجا جواب نمی‌ده
‫ آخه باید ایستاده با چنگال بخوریش
‫نه، اون‌طوری که نمی‌شه‫
‫حداقلش می‌تونم منتظر یه نون و کره‌ای چیزی باشم؟
‫می‌دونی، ‫منم مثل هر کس دیگه‌ای نون و کره دوست دارم
‫مخصوصاً اگه نون رو گرم کنی
‫- معلومه که نون رو باید گرم کرد ‫- کره آب می‌شه
‫- صد البته ‫- بیخیال، معرکه‌ست
‫کره رو می‌ذاری روش...
‫- و به خوردِ نون می‌ره توش ذوب می‌شه ‫- خدای من!
‫اوووف، یه ارگاسمه!
‫بله! بله اون نون و کره کجاست؟
‫- واسه این مدل مهمونی جواب نمی‌ده ‫- اصلاً جواب نمی‌ده
‫شاید دقیقاً مثل یه وعده غذایی کامل نباشه،
‫اینو بهت حق می‌دم اما مزیت‌های خودشو داره
‫اگه شام نشسته باشه ملت دور میز لفتش می‌دن
‫زیادی تلپ می‌شن ما از این لفت دادن‌ها خوشمون نمیاد
‫خب، شاید توی شمال این‌طوری باشه
‫توی جنوب، ما عاشق این لفت دادن‌ها و گپ‌وگفت‌های آخرِ غذاییم
‫در واقع ترجیح می‌دیم ‫ته غذا آروم و کش‌دار تموم بشه
‫این خودش بخشی از فرآینده
‫خب توی شمال،
‫ما از این کش‌اومدن‌های ملال‌آورِ آخرِ غذا لذت نمی‌بریم
‫ما می‌خوایم کوفت کنیم و بریم خونه‌هامون،
‫پیژامه‌هامون رو بپوشیم و یه کتاب دست بگیریم
‫- و ریلکس کنیم ‫- خب...
‫ما نمی‌خوایم پشت یه میز بشینیم
‫و یه مشت اراجیف و چرت‌وپرت تحویل هم بدیم
‫ مثل یه خانواده‌ست!
‫خانواده دقیقاً آخرین کسایی هستن که دلم می‌خواد باهاشون حرف بزنم
‫ولی اینا همونایی‌ان که می‌خوام دور خودم جمع کنم
‫- آره؟ خب، کِی... ‫- پسردایی‌ها و پسرخاله‌های درجه دو
‫ اصلاً دلم نمی‌خواد با هیچ آدمی ارتباط برقرار کنم
‫ می‌خوام دسر رو تموم کنم ‫و برم خونه
‫یه چیز دیگه هم بهت بگم
‫- آره؟ ‫- اصلاً نمی‌تونم تصور کنم
‫توی کشوری زندگی کنم
‫که نصفِ جمعیتش...
‫بعد از غذا دور میز لفتش نمی‌دن
‫منم نمی‌تونم زندگی توی یه کشورِ لفت‌دهنده رو تصور کنم
‫ایالت‌های جنوبی ‫تا سه روز دیگه جلسه دارن
‫- عصر بخیر ‫- اوه، آره
‫برید. برید و اعلام جدایی کنین
‫- اوه، اوه، اوه. جدایی ‫- من می‌رم و جدایی رو اعلام می‌کنم
‫- ما ممکنه جدا بشیم ‫- اوه، شما... وای چقدر ترسیدیم
‫- بایدم بترسین، از جلوی چشمام دور شو! ‫- می‌خواد جدا بشه
‫آره. اوه، آره، ‫به این، به این به این می‌گن یه وعده غذا
‫- شامه! ‫- بهم نگو این قراره شام باشه
‫در حالی که واضحه اصلاً شام نیست ‫- اوه. این شامه!
‫اینا همش اراجیف و زرِ مفتـه!
‫چقدر بی‌ادب!
سه روز بعد یازده ایالت جنوبی» «از اتحادیه جدا شدن
‫آقای رئیس‌جمهور
‫در اواخر قرن نوزدهم ‫و اوایل قرن بیستم،
‫فلج اطفال یکی از هولناک‌ترین ‫بیماری‌های جهان بود،
‫با شیوع‌هایی که به طور معمول ‫هزاران نفر را به کام مرگ می‌کشاند
‫خیلی‌های دیگه رو فلج و زمین‌گیر می‌کرد،
‫از جمله رئیس‌جمهور، فرانکلین دی روزولت.
‫اما در اوایل دهه 1950،
‫یک پزشک آمریکایی ‫به نام جوناس سالک
‫اولین واکسن موفق فلج اطفال رو ساخت.
‫این یک معجزه و تغییردهنده شرایط بود
‫در سال‌های پس از آن، ‫دکتر آلبرت سابین
‫یک واکسن خوراکی ساخت که تولیدش ارزان‌تر
‫و تجویزش راحت‌تر بود
‫و تا سال 1979، ‫فلج اطفال به طور کامل ‫از ایالات متحده، ریشه‌کن شد
‫آن هم به لطف واکسیناسیون گسترده
‫بذارید دوباره تکرار کنم.
‫به لطف ‫واکسیناسیون‌های گسترده.
‫به دلیل کار پیشگامانه‌اش،
‫جوناس سالک جونِ بی‌شمار انسان رو در سراسر جهان نجات داد
‫و باعث افتخار و سربلندی مادرش شد.
‫بسیار، بسیار سربلند.
سـال 1955 "کوئیـنز نیـویـورک"
‫اوه!
‫سلام، اِولین
‫روز بخیر، دورا‫، حالت چطوره؟
‫خیلی خوبم، خیلی خوب. اِولین،
‫نمی‌دونم بهت گفته بودم یا نه...
‫- دوباره شروع شد ...‫- که پسرم جوناس
‫هفته آینده قراره توی کنگره حاضر بشه
‫بله، قبلاً هم گفتی، اونم چندین و چند بار
...‫و اصلاً می‌دونی ‫واسه چی قراره
‫- توی کنگره حاضر بشه؟ ‫- بله
‫چون اون درمان فلج اطفال رو کشف کرد!
‫بله، همین‌طوره دورا
‫جوناسِ من درمان فلج اطفال رو کشف کرد
‫- آره، همین، کشف کرد ‫- اون خیلی نابغه‌ست
‫- خیلی باهوشه ‫- جوناس...
‫جوناس، بیا پایین و به اِولین بگو
‫چطوری درمان ‫فلج اطفال رو کشف کردی
‫الان وقت ندارم مامان
‫حسابی سرم شلوغه
‫- کلی کار دارم که باید انجام بدم ‫- البته
‫اوکی، ولی سلام اِولین. حالت چطوره؟
‫جوناس، ‫از دیدنت واقعاً خوشحال شدم
‫منم همین‌طور، خوشحال شدم، خوشگل شدی
‫اوه، ممنون جوناس
‫اوکی، فقط کلی کار روی سرم ریخته،
‫- پس منو ببخشید، باشه؟ ‫- درک می‌کنم
‫- ممنون ‫- خیلی‌خب
‫- به کار خوبت ادامه بده ‫- جوناس، روی سرطان کار کن
‫داره آدم‌ها رو می‌کشه اون انجامش میده، اون می‌تونه
‫- درمان سرطان رو پیدا می‌کنه ‫- شاید
‫- شاید سرطان ‫- شاید
‫- می‌دونی چیه؟ ‫- آره؟
‫ از همون موقعی که
‫- یه پسربچه کوچک بود می‌دونستم... ‫- واقعاً؟
‫که سرنوشتش با بزرگی و افتخار گره خورده
‫- براش یه کیت آزمایش شیمی خریدیم، ‫- اهوم
‫و اونم طبق معمول، ‫یه آتیش‌سوزی راه انداخت
‫- اوه! ‫- دانیال ول‌کنِ معامله نبود و مدام غر می‌زد
‫- شاکی بود، حسابی شاکی بود ‫- اوه، چقدر جالب
‫می‌گفت: "نمی‌دونم با این بچه باید چکار کنم"
‫خب، آره
...‫و منم گفتم: "دانیال، صبرکن چون یه روزی
‫این پسر کاری می‌کنه که بهش افتخار کنی"
‫مادر خودش این چیزها رو می‌فهمه
‫- و اگه امسال جایزه نوبل رو بهش ندن... ‫- اهوم
‫خودم می‌رم سوئد و
‫- خفه‌شون می‌کنم ‫- واقعاً این کارو می‌کنی؟
‫اون‌قدر گلوشون رو فشار می‌دم تا ریق رحمت رو سر بکشن
‫تک‌تک‌شون رو خفه می‌کنم
‫خیلی‌خب دورا، بی‌خیال، جدی می‌گم بس کن
‫اصلاً می‌دونی جوناس حتی یه سنت هم از این واکسن در نیاورده؟
‫حتی ثبت اختراعش هم نکرد
‫- اون فقط می‌خواد به بشریت خدمت کنه ‫- پسر خیلی خوبیه
‫برام سوال بود که چرا هنوز داره اینجا زندگی می‌کنه
‫اما الان دیگه فهمیدم
‫ما بچه‌های دوست‌داشتنی‌ای داریم این یه نعمته
‫- یه نعمته. آره، می‌دونم، می‌دونم ‫- هست! واقعاً یه نعمته
‫احوال تیموتی چطوره؟
‫خب، ممنون که پرسیدی دورا
‫- خواهش می‌کنم ‫- می‌دونم اصلاً راحت نبوده. آم...
‫خیلی هم عالی. اون...
‫اون اِندِ کت‌وشلواری‌ها ‫و کراواتی‌هاست؟
‫توی "رابرت هال" کار می‌کنه
‫به‌تازگی ترفیع گرفته،
‫و در حال حاضر جوون‌ترین
مدیر ‫در کلِ تاریخ اون شرکتـه
‫چی شده؟
‫جوون‌ترین مدیر ‫در کلِ تاریخ اون شرکتـه
‫- بله ‫- اوه! هی جوناس
‫- جوناس! تیموتی... ‫- بله مامان؟ بله
‫اون مدیرِ شرکت رابرت هال شده
‫می‌تونه برات یه کت‌وشلوار جدید واسه رفتن به کنگره جور کنه
‫- اوه، ایده فوق‌العاده‌ایه ‫- نه؟
‫و جوناس، ‫اون جوون‌ترین مدیرِ
‫- تاریخِ اون شرکتـه ‫- چیِ تاریخ؟
‫جوون‌ترین مدیر ‫در کل تاریخ اون شرکتـه
‫چه عالی! خیلی هم خوبه
‫بذار برات یه کت‌وشلوار جدید ‫واسه کنگره جور کنه، جوناس
‫تا دلت بخواد کت‌وشلوار دارم مامان
‫جوناس، مگه آدم چند بار توی زندگیش میره کنگره؟
‫نیازی به کت‌وشلوار ندارم ولی با این حال خیلی لطف دارن
‫- ممنون مامان ‫- از برند رابرت هال‌ـه‌ها!
‫- خیاط اختصاصی توی شرکت دارن! ‫- اوه!
‫درباره‌ش فکر می‌کنم می‌تونم درباره‌ش فکر کنم؟
‫- اوه! پس درباره‌ش فکر می‌کنی ‫- اوکی
‫عمراً اگه درباره‌ش فکر کنی
‫مامان می‌گم درباره‌ش فکر می‌کنم کلی کت‌وشلوار دارم
‫نه، فکر نمی‌کنی. من تو رو می‌شناسم
‫- یا خدا ‫- تو فکر نمی‌کنی...
‫سرش شلوغه
‫بچه‌ها هیچ‌وقت دلشون نمی‌خواد به حرف مادرشون گوش بدن
‫اون اصلاً به لباس اهمیت نمیده
‫تنها چیزی که براش مهمه بشریته
‫- درسته ‫- اون داره دنیا رو شفا میده، پسرِ من
‫جوناسِ من. جوناس!
‫- بله مامان؟ ‫- تو داری دنیا رو شفا میدی!
‫دارم تمام تلاشمو می‌کنم، مامان
‫تو از همین‌جا اومدی، از وجودِ من!
‫- کارِ خودم بود! ‫- اوکی
‫کارت واقعاً عالیه، ‫حرف نداره
‫پسر خیلی خیلی دوست‌داشتنی‌ایه، دورا
‫تیموتیِ تو هم همین‌طوره
‫برام سواله که چرا هیچ‌وقت با هم دوست نشدن
‫- خب، تیموتی اهل ورزش و اینا بود ‫- ورزشکار بود؟
‫قرار بود پرتاب‌کننده توپ واسه تیم "یانکیز" بشه
‫اما خودش تصمیم گرفت ‫که یه زندگی ساده داشته باشه
‫دلش می‌خواسته توی رابرت هال باشه
‫بله
‫هنوزم با اون...
با اون دختر درشت‌هیکل ‫قراره می‌ذاره؟
‫خودت که می‌دونی همون دخترِ زشت که چند هفته پیش
‫جلوی خونه دیدمش
‫- اون دختر خیلی دوست‌داشتنی‌ایه‌، دورا ‫- ها؟
‫- دخترِ خیلی دوست‌داشتنی‌ایه ‫- هوم. چه خوب
‫راستی، همین تازگی خوندم که آلبرت سابین
داره ‫یه واکسن خوراکیِ فلج اطفال میده بیرون
‫من تف می‌کنم تو صورتِ سابین
‫دیگه هیچ‌وقت اسمش رو جلوی من نیار
‫واکسن خوراکی؟
‫اون پسری که اون بالا بالاهاست،
‫هر روز تا ساعت دو نصف‌شب تو آزمایشگاه جون می‌کَنه
‫اونم هفت روز هفته!
‫اون سابین یه شیاده
‫- یه کلاه‌برداره ‫- اوکی
‫یه بار دیگه اسمش رو جلوی من بیاری،
‫- غزل خداحافظی رو باید بخونی، اِولین ‫- آره
‫فاتحه‌ت خونده‌ست، اِولین!
‫آخه می‌تونه بیشتر از !یه واکسن هم وجود داشته باشه
‫نه، فقط یکی وجود داره. اونم پسر منه
‫اصلِ کاری خودشه!
‫اوه، اون واکسن قراره آدم‌ها رو به کشتن بده
‫قراره به همه‌شون سکته قلبی بده
‫اوه، بنال بینیم بابی، الهی مثل سگ بمیری!
‫من شنیدم اون واکسن !جوجه‌هات رو خشک و چروکیده می‌کنه
‫اوه، لطفاً بی‌خیال شو، بی‌خیال، اوکی؟
‫تو اصلاً هیچ توانی از علم و دانش نداری
‫- من بیشتر از تو حالیمه ‫- تو که دکتر نیستی
‫اگه من همه‌کاره بودم، مطمئن می‌شدم
‫که هیچ بچه‌ای اون واکسن رو نزنه
‫- این قضیه شامل سرخک هم میشه ‫- اوه، اگه تو همه‌کاره بودی
‫- دقیقاً ‫- اوه، خدا همه‌مون رو نجات بده
‫اگه یه احمق یه عقب‌مونده تو رو همه‌کاره می‌کرد
‫اون روز، روزِ سیاه و شومی واسه بشریت می‌شد،
‫- اینو مطمئن باش ‫- آه!
‫مامان! مامان. مامان آروم باش، نیازی نیست با این حرف بزنی
‫اون اصلاً نمی‌فهمه داره چی... تو اصلاً نمی‌دونی درباره چی حرف می‌زنی بابی
‫نمی‌دونم دارم چی می‌گم؟ شماها اون‌ور با این واکسن‌هاتون رد دادین
‫- آره راست می‌گی، ما دیوونه‌ایم بابی ‫- آره، همین‌طوره
‫- ما کاملاً مغزمون رو از دست دادیم ‫- آره، ما دیوونه‌ایم
‫به لطفِ شما، همه مجبورن واکسن بزنن
‫اینجا شده مثل آلمان نازی، آدولف!
‫- آدولف؟ چطور جرئت می‌کنی !به پسرِ من بگی آدولف
‫- اون آدولفه! ‫- کجامون شبیه آلمان نازیه؟
‫چطور جرئت می‌کنی پسر منو با اون هیولا مقایسه کنی؟
‫- جوناس داره جون آدما رو نجات میده، بابی! ‫- سلام
‫- مشکلی نیست ‫- به جای اینکه وقتت رو سرِ واکسن تلف کنی...
‫ببخشید؟
‫- اینجا پلاک 437 بی، خیابان شصت‌ونهمه؟ ‫- اون مواد شیمیایی رو از تو آب بکش بیرون!
‫- اینجا 439ـه، فکر کنم دنبال خونه بغلی می‌گردین ‫- اوه، در ضمن اینم بگم،
‫فلوئورید باعث اختلال هویت جنسی میشه!
‫- من اون‌قدر عاقلم که هر روز... ‫- آره، جونِ عمت
‫شیر پاستوریزه‌نشده بخورم
‫شیر رو باید مستقیم از خودِ گاو خورد،
‫باید مستقیم از مِـمـه‌ش دوشید همه اینو می‌دونن
‫- همه اینو می‌دونن، باب؟ ‫- همه می‌دونن
‫اوه، راستی اینم بگم، آنفولانزای اسپانیایی
‫یه سلاح بیولوژیکیه با این تفاوت که طوری طراحی شده
‫که به یهودی‌های اشکنازی و چینی‌ها آسیبی نزنه
‫و دولت هم دلش نمی‌خواد شما از این قضیه بویی ببرین
‫- آره، خودِ ناکس‌شه ‫- بله، من سرِ یه نهنگ رو با اره‌برقی بریدم،
‫اما سرش رو زدم به دیوارِ اتاقم پس یه استفاده‌ای ازش کردم
‫هی، دارین چکار می‌کنین؟
‫- من دیوونه نیستم ‫- بازداشتش کنین
‫توی مغز این کرم افتاده!
‫یه خرس مرده هم !توی صندوق‌عقبِ ماشینش داره
‫- من قراره اون خرس رو بخورم! ‫- این یارو روانیه!
‫- من می‌خوام اون خرس رو بخورم ‫- اوکی، بریم یه قدمی بزنیم
‫شاید وقتی کارتون با این تموم شد بتونین برگردین سراغِ اون یکی
‫این جوناس! چقدر بامزه‌ست این پسر
‫از تمام اون کمدین‌ها هم خنده‌دارتره
‫- چی؟ ‫- از هنی یانگمن و میلتون برل هم بهتره
‫می‌تونست یه کمدین بشه اما علم رو انتخاب کرد
‫اون علم رو انتخاب کرد چون یه جوناسـه!
‫اون یه جوناسِ واقعیـه‌!
‫اون جوناس خودمه!
‫ترجمه شده توسط : سعیـد پردیـس
« بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور » [Baxmovie.com]