‫- این دیوونگیـه، پایک! ‫- چطور؟
‫نجات گراگ دیوونگیـه؟
‫محافظت از عزیزهام دیوونگیـه؟
‫خودت هم گفتی ‫واسه عزیزانت هر کاری می‌کنی.
‫وَکس!
‫- برادر. ‫- الان وقت حرف‌زدن...
‫پایک؟
‫پس حالت خوبـه.
‫و چندتا شیء باستانی توی دست‌هاتـه... ‫یعنی چـ...
‫بعداً منظورم رو بهتر می‌فهمین.
‫- گراگ! ‫- بهش دست نزن!
‫چه مرگتـه؟
‫نجواگر می‌خواد زنده‌ش کنه.
‫اگه بیخیال شین، کمک بیشتری می‌کنین.
‫می‌دونی که نمی‌تونیم بیخیال بشیم.
‫نمی‌تونین؟
‫یا نمی‌خواین؟
‫چرا حالیت نیست؟
‫نجواگر شکست‌ناپذیر نیست.
‫چهارتا از فرمانده‌هاش رو کُشتیم.
‫واسه عروج به اون‌ها نیاز نداره.
‫فقط خون من رو می‌خواد.
‫چی؟ چرا؟
‫تعجب کردین که ‫پایک هم به یه دردی خورد؟
‫- نه، منظورم این نبـ ‫- بعداً با هم بحث کنین.
‫فعلاً باید از اینجا بریم.
‫بعدش به نفرین وَکس ‫و گراگ رسیدگی می‌کنیم...
‫پایک، لطفاً بیا برگردیم.
‫برگشتی در کار نیست.
‫قبل‌از اومدن‌تون، خونم رو بهش دادم.
‫ای وای، پایک...
‫با ریختن این خون آسمانی...
‫که داوطلبانه انجام شده...
‫پیمان بسته می‌شود
‫و روحت به فراتر از ‫جهان میراها عروج خواهد کرد.
‫پس چاره‌ای نیست.
‫باید با نجواگر مبارزه کنیم.
‫عمراً بذارم.
‫تو چت شده؟
‫دارم دنیا رو نجات می‌دم.
« بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور » [Baxmovie.com]
‫[ افـسـانـه‌ی واکـس مـاکـیـنـا ]
‫(قسمت دوازدهم: «معراج»)
‫باید خودمون رو به مراسم برسونیم.
‫من می‌رم.
‫کیلت!
‫لعنتی.
‫پایک رو بگیرین، ولی بهش آسیب نزنین.
‫فکر کردین می‌تونین؟
‫خودم می‌رم سراغش.
‫وَکس، تو نه.
‫چی‌کار می‌کنی...؟
‫تو نباید بری.
‫بانو گفت اگه تو ‫باهاش روبه‌رو بشی، می‌میری.
‫یه راه دیگه پیدا می‌کنیم.
‫راه دیگه‌ش اینـه که به من گوش کنین.
‫تو هیچی به بانو بدهکار نیستی.
‫فرستاده‌تون اینجا که بمیرین. ‫فقط ازتون استفاده می‌کنه.
‫نوربانو هم از جد من سوءاستفاده کرد.
‫خداها دروغ‌گوئـن.
‫خودت سرنوشتت رو انتخاب کن.
‫کار سرنوشت این‌طوری نیست.
‫نه!
‫ولی به‌زودی می‌شه.
‫وَکس!
‫گرفتمت! ‫کیلت!
‫می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫ما رو بُکشی؟
‫چرا نمی‌فهمین؟
‫از امروز مرگ معنا نداره!
‫نه...
‫گراگ!
‫با پیمانی که ‫در خون او قرار داده شده...
‫بدنت به یک حامل الهی تبدیل خواهد شد.
‫سوگند یاد کن.
‫شما از خون منـید
‫و من از خون شما.
‫باشد که آورنده‌ی مسیری جدید شوم...
‫مسیری عاری از رنج و عذاب...
‫عاری از ظلمت خدایان کهن.
‫دنیایی می‌سازم که در آن ‫سرنوشت به دست خودمان باشد...
‫و شما این را مقدر خواهید کرد!
‫رفیق.
‫الان می‌آرمت بیرون، گراگ.
‫بذار کمکت کنم.
‫ازش دور شو!
‫تنهامون بذارین!
‫پایک، داری چی‌کار می‌کنی؟
‫چرا این‌قدر درد داره؟
‫جادوی عصبیـه.
‫درست مثل نجواگر.
‫پایک، بیارمون بیرون!
‫سعی کردم یک سال کامل ‫بدون واکس ماکینا زنده بمونم.
‫اون‌وقت شماها داشتین ‫توی قصرتون خوش می‌گذروندین.
‫بدون این‌که به من و گراگ بگین، ‫گروه رو به هم زدین.
‫ما نمی‌دونستیم.
‫نباید هم می‌دونستین!
‫فقط وقتی مشکل دارین، می‌آین سراغ من!
‫زخمی می‌شین، من درمان‌تون می‌کنم!
‫گند بالا می‌آرین، من تمیزش می‌کنم!
‫ولی در ازاش چی گیرم می‌آد؟
‫نوربانو ازم سوءاستفاده می‌کنه
‫و اسکانلان هم من رو رد می‌کنه.
‫من همه‌چی‌م رو دادم.
‫باباجونم از دست رفت.
‫گراگ هم رفت.
‫چیزی از خودم هم نمونده.
‫پس کی مواظب دل منـه؟
‫کی خودم رو درمان کنه؟
‫پایکی؟
‫برنده شدیم؟
‫اوه اوه.
‫آروم‌تر، رفیق.
‫حالت خوبـه؟
‫توپِ توپـم.
‫دلایلا برایروود و چندتا احمق شنل‌پوش
‫واسه حاجی‌ت عددی نیستن.
‫گوی غیرفعال شد؟
‫صبر کن بینم... ‫اینجا که آنکارل نیست.
‫رفیق، چیزه...
‫داداش، بیا اینجا.
‫ای وای، مبارزه هنوز تموم نشده!
‫- اومدم! ‫- وایستا!
‫چرا وایستادی؟
‫دلایلا بچه‌ها رو گیر انداخته!
‫این کار دلایلا نیست.
‫ای وای، پایکی.
‫چی‌کار کردی؟
‫خیلی اتفاق افتاد.
‫بعداً درباره‌ش حرف می‌زنیم.
‫الان نجواگر اون بالا ‫داره به یه خدا تبدیل می‌شه!
‫سپر رو بنداز، پایک.
‫نمی‌تونم.
‫نکنه طلسم شدی؟
‫اگه نه، سپر رو بنداز.
‫از هیچی خبر نداری.
‫تو زنده نبودی.
‫- مُردی. ‫- و حدس بزن کی کُشتت.
‫نجواگر گراگ رو زنده کرد!
‫نجواگر؟
‫اون بی‌گناه‌ها رو کُشت!
‫به خیلی‌ها آسیب زد.
‫چرا داری ازش دفاع می‌کنی؟
‫چون حق با اونـه.
‫چاره‌ای نداریم.
‫خداها هیچ‌وقت بهمون حق انتخاب ندادن.
‫همیشه یه چاره‌ای هست.
‫یا کار درست رو می‌کنی یا کار اشتباه.
‫تو رو گول زده.
‫خداها ما رو گول زدن.
‫بانو گفت سرنوشت وَکس ‫اینـه که توی مبارزه با نجواگر بمیره.
‫ولی باز هم اومدیم اینجا، ‫چون تو دوست مایـی.
‫این اصلاً خوب نیست.
‫ما رو آزاد کن، ‫وگرنه همه‌مون می‌میریم.
‫هیشکی قرار نیست بمیره.
‫اون آدم‌ها رو هم واسه این کُشت
‫که می‌دونست ‫قراره دوباره زنده‌شون کنه.
‫گراگ.
‫می‌تونه ویل‌هند رو هم زنده کنه.
‫شاید، ولی کارهایی که کرده، ‫از ذهنم پاک نمی‌شه.
‫این درست نیست، پایکی.
‫خب... پس چی...
‫یعنی می‌خواستی بذارم الکی بمیری؟
‫الکی نمُردم!
‫تو رو نجات دادم!
‫ویل‌هند هم واسه نجات ما مُرد ‫و امیدی به برگشت خودش نداشت.
‫این نجواگر لاشی همه رو می‌کُشه ‫تا خودش رو نجات بده.
‫همچین کسی قابل اعتماد نیست.
‫یه خدای خوب این‌طوری نیست.
‫بیخیال شو.
‫بذار کسایی که از پیش‌مون رفتن، ‫همون‌طور بمونن.
‫باشه، پس خودم می‌رم مثل سگ می‌زنمش.
‫چی؟ نباید بری. ‫تو رو می‌کُشه.
‫یه بار امتحان کرد و فایده نداشت.
‫وایستا.
‫اگه جلوش رو بگیری ‫و قدرتش هم از بین بره چی؟
‫نمی‌خوام دوباره از دستت بدم.
‫اگه به این کارِت ادامه بدی، ‫مطمئن باش من رو از دست می‌دی.
‫می‌گم وایستا!
‫ای وای.
‫نمی‌خواستم...
‫بذار درمانت کنم.
‫نمی‌خواد! ‫لازم نیست.
‫درمان نمی‌خوام.
‫رفیقم رو می‌خوام.
‫البته اگه هنوز هست.
‫باید یه راه دیگه هم باشه.
‫مثلاً برج رو منفجر کنیم یا...
‫آروم باش، کی‌کی.
‫آخه بانو گفت تو می‌میری.
‫نجواگر هنوز خدا نشده.
‫و تاروپود سرنوشت ‫هنوز به‌هم‌ریخته‌ست.
‫شاید بتونیم جمعش کنیم.
‫نخ و سوزن رو برداریم ‫و سرنوشت رو درست کنیم.
‫اگه این پایان ماست...
‫پس با هم می‌ریم سراغش.
‫زندگی‌ای که با آسیب‌زدن ‫به دیگران بگذره، زندگی نیست.
‫ویل‌هند این رو بهم یاد داد.
‫به نام حقیقت...
‫با خون مقدس و ایمان راسخ پیروان...
‫آیا سوگند می‌خوری ‫جانت را فدای ما کنی؟
‫بله!
‫پس به‌عنوان خدایی جدید برخیز
‫و زندگی ابدی را دریافـ
‫مراسم رو تموم کن، دلایلا.
‫زود باش!
‫عجله کار شیطونـه.
‫جفت‌تون رو نابود می‌کنم.
‫دلایلا، برگرد اینجا.
آوا‌مــووی
‫هیچ‌وقت برنده نمی‌شین!
‫به‌همچنین.
‫یه ذره شرف داشته باشی، ‫دیگه زنده نمی‌شی.
‫چطور جرئت می‌کنین
‫مراسم عروجم رو به هم بزنین؟
‫البته مهم نیست.
‫واسه کُشتن شماها ‫لازم نیست یه خدا باشم!
‫من از خدایان پیشی گرفتم...
‫با قهرمان‌ها درافتادم...
‫اجازه نمی‌دم
‫۵۰۰ سال زحمت ‫و فریب‌کاری‌م به هدر بره.
‫مگه نشنیدی؟
‫ما واکس ماکینایـیم.
‫کارمون به هم زدن کافه‌ست!
‫قطعاً همین‌طوره.
‫نه! افسانه‌تراش!
‫بدون شمشیر مقدس‌تون ‫می‌خواین چی‌کار کنین؟
‫از دیدنت خوش‌وقتـم، قهرمان...
‫ولی وقت خداحافظیـه.
‫کیلت!
‫پس بیا خداحافظی کنیم.
‫خائن!
‫می‌خواستم دنیا رو بهت بدم!
‫شاید.
‫ولی من رفقام رو انتخاب کردم!
‫هواش رو داشته باشین!
‫فقط با افسانه‌تراش می‌شه کُشتش!
‫دیگه دروغ بسـه.
‫من بهت دروغ نگفتم، پایک.
‫می‌تونم همه رو زنده کنم.
‫آرچیبالد... کَشا...
‫همسر و بچه‌ی زرکسوس...
‫ویل‌هند.
‫و هرکس دیگه‌ای که از دست دادی.
‫با حرف‌هات رفیقم رو دیوونه نکن!
‫گراگ!
‫وحشیِ قدرنشناس.
‫نعمت الهی‌ای که ‫بهت دادم رو پس می‌گیرم.
‫بانو، وقتش رسیده.
‫گراگ!
‫هنوز خدا نشدی، آشغال.
‫وَکس، وایستا!
‫شمشیر رو بگیر!
‫اگه این کار رو بکنی، می‌میری.
‫ولی تو رو هم با خودم می‌برم.
‫پس سرنوشت‌مون ‫به هم گره خورده، قهرمان.
‫ریدم توی سرنوشت.
‫خواهش می‌کنم چشم‌هات رو باز کن.
‫من زنده‌ام؟
‫زنده و سرحالـی.
‫ای وای...
‫نجواگر مُرده.
‫و هرچی ساخته، ‫داره باهاش از بین می‌ره.
‫مخصوصاً گوی وایت‌استون.
‫راه بیُفتین! سریع!
‫دروازه‌ی وایت‌استون روبه‌رومونـه!
‫بهش می‌رسیم. ‫حرص نخور.
‫داره غیب می‌شه! زود باش!
‫آخرین باری که از این‌ها رد شدم...
‫برام عاقبت خوشی نداشت.
‫پس بیا اینجا، گنده‌بک.
‫به‌موقع نمی‌رسیم!
‫باید سریع گوی رو...
‫عزیزم.
‫بُردیم؟
‫گراگ.
‫تو...
‫معذرت می‌خوام.
‫- من... ‫- عیب نداره، پایک.
‫می‌دونم خراب کردی، ولی تهش برگشتی.
‫مهم همینـه.
‫وَکس؟ ‫وَکس؟
‫نفرین همه‌جا پخش شده.
‫ولی ما سرنوشت رو عوض کردیم ‫و زنده موندیم.
‫این رو بخور.
‫معجونـه.
‫لطفاً اثر کن.
‫موفق شدی.
‫ازت ممنونـم.
‫تموم شد.
‫بالاخره تموم شد.
‫بیا بغلم.
‫- خوش‌حالـم حالت خوبـه. ‫- دیگه ولت نمی‌کنم.
‫بسیار عالی.
‫حالا شروع می‌کنیم.
‫چی شد؟
‫ترسیدم نکنه اونجا
‫یه‌کم زیاده روی کرده باشم.
‫ولی شما نقش‌تون رو عالی ایفا کردین.
‫و حالا دوباره توی اولین ‫محل ملاقات‌مون جمع شدیم.
‫چه تقارن زیبایی.
‫درستـه که به خون تو ‫واسه مراسم احتیاج داشتم...
‫ولی مرحله‌ی بعدی‌ش این بود که بمیرم
‫تا بتونم به معراج برسم.
‫گزینه‌های زیادی توی ذهنم بود.
‫الکی که ۵۰۰ سال زحمت نکشیدم.
‫همیشه یه نقشه داشتم.
‫با خودم می‌گفتم قاتلم کی می‌شه؟
‫دلایلای باتقوا؟
‫پایک، فرشته‌ی شکاک؟
‫قهرمان بانو که می‌خواد ‫به سرنوشتش برسه؟
‫افسانه‌تراش دست شما بود.
‫قاتل می‌تونست هرکدوم‌تون باشه.
‫واسه همین وقتی گروه‌تون منحل شد...
‫خیلی ناامید شدم.
‫ولی اجازه ندادم زندگی خوب و آروم‌تون
‫سرنوشتم رو بهم لو بده.
‫خیلی زحمت کشیدم...
‫ولی بالاخره با چند صفحه ‫ماجراجویی توی یه کتاب
‫تونستم یه کودن رو قانع کنم
‫که شما رو دوباره دور هم جمع کنه
‫و بیاین سراغ بنده.
‫ولی باید اعتراف کنم
‫انتظار نداشتم این ‫آشاری‌کوچولو کار رو تموم کنه.
‫ولی درهرصورت جواب داد.
‫برای نجات عشقت...
‫با سرنوشت مقدر خدا درافتادی.
‫عشق همیشه به سرنوشت غلبه می‌کنه.
‫درست مثل عشقی که پیروانم به من دارن.
‫ما از خون اویـیم.
‫قرن‌ها پیش اشتباهم همین بود.
‫اون‌زمان قدرت ایمان کمی داشتم.
‫کم بودن کسایی که ‫خالصانه بهم باور داشته باشن
‫و داوطلبانه جون‌شون رو بدن.
‫هرچی پیروان بیشتری داشته باشی...
‫قوی‌تر می‌شی.
‫این رو شما قهرمان‌ها هم خوب می‌دونین.
‫واکس ماکینا، محافظان سرزمین.
‫وقتی این‌همه آدم بهتون باور دارن، ‫تصور کنین چقدر قوی می‌شم
‫اگه شما جلوم زانو بزنین.
‫افسوس که حیوون دست‌آموز بانو ‫دیگه قدرت مبارزه با من رو نداره.
‫راستی از این بابت، ممنونـم.
‫ولی حالا فرصت خوبیـه
‫تا بهتون چیزی پیشنهاد بدم ‫که خدایان‌تون از شما دریغ کردن:
‫حق انتخاب.
‫تمام مردم اِکساندریا
‫دارن شما رو می‌بینن.
‫کسی که به من ایمان بیاره، ‫تا ابد زیر سایه‌ی من لذت می‌بره.
‫پس زانو بزنین.
‫جلوی تمام مردم دنیا با من بیعت کنین
‫و من هم قول می‌دم
‫قهرمان‌تون زنده می‌مونه.
‫همه‌تون در کنار هم
‫توی عصری جدید ‫و باشکوه زندگی خواهید کرد.
‫گزینه‌ی دوم هم اینـه.
‫نه.
‫مردم منتظرن.
‫انتخاب
‫- با خودتـ ‫- من تسلیمـم.
‫من تسلیم می‌شم. ‫لطفاً...
‫ولش کن.
‫خواهش می‌کنم.
‫من تسلیمـم.
‫لطفاً ولش کن.
‫تو چطور، قهرمان؟
‫کون لقت.
‫چه حیف.
‫نکن!
‫نــه!
‫تبریک می‌گم، قهرمان‌ها.
‫سرزمین رو نجات دادین.
‫اون هم تا ابد.
‫فراموش‌تون نمی‌کنیم.
« بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور » [Baxmovie.com]