‫درخواست گردان اهریمنی دارم.
‫- که این‌طور. ‫- بعل‌الذباب شخصا بهم اختیار تام داده.
‫اجازه دارم با این نیروها به لندن یورش ببرم.
‫با نیروی اهریمنی؟
‫بدترین اهریمن‌ها رو می‌خوام. ‫بدترینشون، قاتل‌هاشون رو می‌خوام.
‫اوهوم.
‫خب، به چه تعداد؟
‫ده هزار اهریمن می‌خوام.
‫ببخشید، یه لحظه ده هزار شنیدم.
« آوا مووی تقدیم میکند » [ AvaMovie.in ]
‫[گردهمایی ماهانه‌ی] ‫[تاجران و صاحبان مغازه خیابان ویکبر]
‫- واقعا می‌خوای چنین کاری کنی؟ ‫- بله که می‌کنم.
‫می‌شه تماشا کنم؟
‫[تعطیل]
‫عجب موسیقی دل‌نشینی.
‫ازت می‌خوام امشب هم برامون بزنی.
‫- هوم؟ ‫- واقعا گردهمایی مهمیه.
‫برای گردهمایی ماهیانه‌ی تاجران ‫و صاحبان مغازه خیابان ویکر که امشبه،
‫به چند نوازنده نیاز دارم.
‫امیدوارم با هارپسی‌کوردتون ‫قدم‌رنجه بفرمایین.
‫اِم، ممنون. تمایلی ندارم.
‫ساندویچ هم می‌دیم‌ها.
‫ده سال پیش تویی یکی از جلسات شرکت کردم،
‫توش درمورد چراغ‌های کریسمس وراجی می‌کردن،
‫ضمنا قطعنامه‌ای برای محکوم‌کردن ‫استفاده نادرست از علائم نگارشی،
‫روی تابلوی مغازه‌ها هم تصویب کردن.
‫راستش هیچ‌جوره راضی نمی‌شم ‫که امشب توی گردهمایی شرکت کنم.
‫عجب...
‫بسیارخب.
‫چاره دیگه‌ای برام نذاشتی.
‫من توی انبار کتاب‌فروشیم...
‫سالنامه‌ی ۱۹۶۵ سریال دکتر هو رو دارم.
‫سال ۱۹۶۵ سالنامه‌ای برای دکتر هو منتشر نشد.
‫اولین سالنامه برای سال ۱۹۶۶ بود. ‫که در تاریخ...
‫سپتامبر ۱۹۶۵ منتشر شد.
‫متأسفانه به دلیل مشکلاتی در بی‌بی‌سی،
‫نسخه ۱۹۶۵ هیچ‌وقت چاپ نشد.
‫سالنامه من...
‫تنها کپی از نسخه منتشرنشده است.
‫می‌ذاری بهش نگاه کنم؟
‫اگه همراه گروه چهار نفره‌ای ‫توی جلسه حاضر بشین و اجرا کنین،
‫سالنامه رو به خودت می‌دم.
‫[آرنولد]
‫واقعا چنین کاری کردی؟
‫الان آمادگی این بحث رو ندارم.
‫- کتاب مفتی بهش دادی. ‫- مجبور بودم.
‫مگی و نینا به من تکیه کردن.
‫صرفا خودشون هنوز نمی‌دونن.
‫هزار...
‫اهریمن تشنه‌ی خون می‌خوام.
‫ناسلامتی اینجا جهنمه.
‫گفتم بعل‌الذباب اختیار تام بهم داده.
‫اصلا شما بگو شخص شیطان داده،
‫اگه نیرو نباشه که نمی‌تونم بفرستم.
‫اگه بخوای می‌تونم نیروهایی با قدرت ‫القای حس بدخیم بهتون بدم.
‫کارم با این‌ها که راه نمیفته.
‫پونصد اهریمن.
‫پونصد اهریمن که دارین!
‫واسه چی می‌خوای؟
‫حمله به کتاب‌فروشی.
‫به کسی نگو، ولی شاید ‫قرار باشه با فرشتگان بجنگن.
‫صد اهریمن داریم.
‫- چـ... ‫- الان تا هفتاد اهریمن کاهش یافت.
‫همون رو بده.
‫سلام.
‫چه کمکی از دستم براتون برمیاد آقایون؟
‫امشب گردهمایی ماهیانه‌ی صاحبان مغازه است.
‫به هیچ عنوان امشب نمی‌تونم ‫حضور به عمل بیارم.
‫با سالگرد ازدواجم مصادف شده،
‫قراره با همسر عزیزم به صرف شام بیرون بریم.
‫من اولین چاپ از کتاب...
‫«مهارت کارت‌بازی» به قلم ‫س. و. اردنیس رو دارم.
‫- اولین چاپش رو دارین؟ ‫- نسخه شخص اردنیس بود.
‫با اسم واقعیش امضاش کرده،
‫حتی حاشیه‌نویسی هم کرده بود.
‫- چقدر می‌شه؟ ‫- فروشی که نیست.
‫اگرچه...
‫اگه امشب توی جلسه حاضر بشین،
‫مایلم که...
‫بهتون قرض بدم.
‫باید به خانمم بگم سرم شلوغه.
‫اصلا ایشون هم دعوت کنین.
‫ولی بهتون قول می‌دم شب محشری بشه.
‫سلام خانم چنگ.
‫امشب جلسه‌ای داریم...
‫گردهمایی تاجران رو می‌گین؟
‫آره، حتما با آقای چنگ میایم. ‫چه ساعتی شروع می‌شه؟
‫شش و نیم عصر.
‫پس می‌بینمتون! روز بخیر!
‫درود بر شما.
‫گوش کنین چی می‌گم.
‫ای لژیون جهنمی من.
‫مأموریت ما...
‫ببخشیدها.
‫چی می‌خوای؟
‫اِم...
‫لژیون دیگه حداقل...
‫باید شش هزار اهریمن باشه.
‫بله، خودم می‌دونم.
‫امشب، قراره با شهامتی بی‌سابقه،
‫یورشی رو به انجام برسونیم،
‫که در نوع خود...
‫بله. بگو.
‫از لحاظ ریاضی تعداد ما...
‫یک هفتاد و پنجم لژیونه.
‫خودم می‌دونم،
‫اما با وحشی‌گری بی‌مانندمون،
‫کسری تعداد رو جبران می‌کنیم.
‫همچنین با...
‫- ترسناک بودن؟ ‫- نه.
‫دیگه از ذهنم پرید.
‫وحشی‌گری و...
‫خطرناکی اقداماتمون!
‫به خودتون باور داشته باشید،
‫چرا که ما اهریمنیم و اون‌ها ‫چیزی جز مشتی انسان ماکیان نیستن.
‫پس قرار نیست با فرشتگان بجنگیم؟
‫چون بهمون گفته بود قراره باهاشون بجنگیم.
‫- کی گفته بود؟ ‫- فوفو.
‫- اشتباه گفتن؟ ‫- قراره به زمین بریم.
‫عازم لندن بشیم.
‫تا به فروشگاه کتابی یورش ببریم.
‫آقای فل، من به انگلیسی مسلطم.
‫پونزده ساله که اینجا زندگی می‌کنم.
‫عالیه. حرف نداره.
‫خب، اِم...
‫آقای فل، اگه از بابت ‫گردهمایی تاجران می‌پرسین،
‫می‌تونم حضور داشته باشم، ‫ولی ساعت هفت باید برم.
‫چون اون ساعت مغازه شلوغ می‌شه.
‫بله، شش و نیم عصر. می‌بینمتون.
‫پس تضمین می‌کنین که فرشته‌ای در کار نیست؟
‫بعضی از این فرشته‌های ناکس بدجور خطرناکن.
‫ممکنه از هم متلاشیمون کنن.
‫قربونت برم، بهت قول می‌دم،
‫اگه یه بار دیگه،
‫فقط یه بار دیگه وسط حرفم بپری،
‫کاری می‌کنم تا ابد حسرت بخوری.
‫متوجه شدی؟
‫تو به هر زبانی در دنیا تسلط داری.
‫- جفتمون داریم. ‫- درسته.
‫- پس جریان فرانسوی حرف زدنت چیه؟ ‫- آخ، دعا کن هیچ‌وقت تجربه‌اش نکنی.
‫سال ۱۷۶۰ به کلاس‌های شبانه ‫مسیو روسینیول رفته بودم.
‫تو نه عمه داری، نه اون باغبون داره، ‫نه باغبونه قلم داره.
‫ولی متوجه حرفم شدی.
‫صرفا چون طی ۲۵۰ سال اخیر ‫با این متلک‌های خیالیت،
‫گند این شوخی‌هات رو درآوردی.
‫آفرین. داشتم از تماشاتون لذت می‌بردم.
‫عه. اِم...
‫جلسه انجمن ساعت شش و نیم عصر ‫توی فروشگاهم برگزار می‌شه،
‫کاملا هم عادی دعوتت می‌کنم ‫و دستور کار مخفیانه‌ای در کار نیست.
‫قراره درمورد چراغ‌های کریسمس بحث کنیم؟ ‫چون خیلی حرف توی دلم مونده.
‫- معلومه. ‫- پس میام.
‫پیش نیومده بود میزبان جلسه بشه. ‫چرا نظرش عوض شد؟
‫کلا غیرقابل پیش‌بینیه.
‫اخیرا فهمیده مسئولیت اجتماعی داره.
‫خیلی وقته با همدیگه‌این؟
‫- با کی؟ ‫- خودت و دوست‌پسرت رو می‌گم.
‫نه، نه، اصلا... رابطه‌مون اون مدلی نیست.
‫از دید من که انگار هست.
‫پس همین تازگی‌ها جور شدین.
‫- نه، ما که... ‫- شوهر داری؟
‫نکنه دوست‌پسر داری؟ ‫با کتاب‌فروشی بهش خیانت می‌کنی؟
‫من غلط بکنم خیانت کنم.
‫دیگه اونقدر هم دلم ناپاک نیست ‫که بخوام چنین کاری بکنم.
‫- صرفا... یه پا فرشته است. قبول دارم. ‫- باشه پس.
‫ولی زندگی عاشقانه بقیه رو که می‌بینیم،
‫حس می‌کنیم ساده‌تر از مال خودمونه.
‫شبانه عازم زمین می‌شیم.
‫برای اون عده از شما که نمی‌تونن ‫خودشون رو هم‌رنگ جماعت کنن،
‫ماسک‌هایی ترتیب داده شده.
‫با درگاه انتقال بزرگ راه میفتیم.
‫- اِم... ‫- چیه؟ باز چی می‌خوای؟
‫درگاه انتقال بزرگ فعلا خرابه.
‫باید نوبتی از درگاه کوچیکه بریم.
‫یا می‌شه با پله‌ها هم رفت.
‫با پله‌ها می‌ریم.
‫فصل دوم — قسمت پنجم ‫«مراسم رقص»
‫مترجمان: «حامی مغیثی و تارخ علی‌خانی»
‫شراب می‌خوری؟
‫الان سرم شلوغه و باید مراسمی رو ترتیب بدم.
‫باید آماده‌سازی‌های... ‫چرا داخل فروشگاه منتظر نمی‌مونی؟
‫- تو که دوست داری جایی منتظر بمونی. ‫- گمون نکنم.
‫چون فرشته مقربی که مبتلا به فراموشیه ‫توی کتاب‌فروشیت قایم شده.
‫کل دیشب استرس این رو داشتم ‫که نکنه بیدار بشه.
‫که نکنه هویتش رو یادش بیاد؟ ‫نکنه داره ادا درمیاره؟
‫زورش به کوبیدن من می‌رسه. ‫وقتی جبرئیل تو رو می‌کوبونت...
‫- «می‌کوبونت» یا «می‌کوبوندت»؟ ‫- در هم می‌کوبه.
‫فکر کنم همونه. مسخره نشو.
‫هیچ خطری نداره. آخه دیگه...
‫الان اون کسی نیست که قبلا بوده. ‫ولی همچنان...
‫نشده بخوای باهاش صحبت کنی؟
‫راستش رو بخوای، حتما می‌کنم.
‫[منوی امروز]
‫[کلید در خونه کنار کتریه. ‫لطفا دیگه باهام تماس نگیر!]
‫[اگه کارم داشتی پیش خواهرمم. ‫حداقل اون آدم خودخواهی نیست!]
‫کثافت!
‫«بگذار نور باشد».
‫سلام جبرئیل.
‫آفرین.
‫- ولی من... ‫- آره، نه. می‌دونم، می‌دونم.
‫الان «جیم» شدی.
‫شرایط رو باب میلت درست کردی.
‫آره. آقای فل خیلی باهام راه اومد.
‫جدا می‌گی؟ واقعا جالبه.
‫چون آخرین باری که همدیگه رو دیدین،
‫می‌خواستی نابودش کنی.
‫- راستش من که یادم نمیاد. ‫- واقعا جیم؟ آها.
‫خب، آقای فل هم یادش نیست.
‫چون اون لحظه پیشت نبوده.
‫- پیشم نبوده؟ ‫- داستانش مفصله، ولی...
‫من اونجا بودم.
‫خوب هم یادمه...
‫با چه دیدی بهم نگاه می‌کردی ‫جبرئیلِ فرشته‌ی مقرب.
‫به تنها دوستم گفتی دهنش رو ببنده و بمیره.
‫من هم...
‫بی‌تفاوت...
‫از کنارش رد شدم.
‫فکر نکنم من گفته باشم،
‫ولی واقعا ناراحت شدم.
‫امیدوارم الان اونقدر اذیتتون نکنم.
‫اوضاع الان خیلی بدتره جیمی خان!
‫کاری کردی به خاطر جنابعالی ‫باید ماهیت وجودی خودش رو...
‫- به خطر بندازه. ‫ خاک عالم.
‫واقعا معذرت می‌خوام.
‫- کمکی از دستم برنمیاد؟ ‫- چرا بابا.
‫ببین.
‫خودت رو از پنجره پرت کن.
‫چشم.
‫وایستا!
‫آخ، بیا پایین بابا.
‫خب، اگه واقعا جبرئیل نیستی،
‫پس چی هستی؟
‫نمی‌دونم. حس می‌کنم...
‫انگار...
‫خونه‌ای...
‫- توخالی‌ام. ‫- خونه؟
‫آره، خونه‌ای که مدت زیادی مال کسی بود،
‫ولی الان ترکش کرده،
‫این خونه می‌تونه بخشی ‫از گذشته رو به یاد بیاره.
‫مثل وقتی که یادم افتاد ‫چطور این قضایا شروع شد.
‫وقتی به اینجا اومدی بهش گفتی...
‫که می‌خوان بلای ناجوری سرت بیارن.
‫اون‌موقع که یادت بود.
‫الان هم به خاطر بیار.
‫به خاطر آوردن برام دردناکه. ‫ذهنم چنین قدرتی نداره.
‫می‌دونم. ولی سعی‌ات رو بکن.
‫- آخه نمی‌شه، خاطره‌ای ندارم. ‫- پس خاطراتت کجا رفتن؟
‫توی قوطی کبریتن.
‫نه، اول از اونجا خارجش کردم.
‫- خاطراتت رو از قوطی کبریت خارج کردی؟ ‫- آره، درسته.
‫خارجش کردم و توی جعبه‌ای گذاشتم ‫تا همراه خودم بیارمش.
‫- الان هم... ‫- خب؟
‫- همه‌جاست. ‫- دیگه چی یادت میاد؟
‫اگه دوباره چنین اتفاقی بیفته، ‫می‌تونم مثل مشکلی سازمانی جلوه بدمش.
‫- جان؟ ‫- نمی‌دونم، آخه انگار...
‫می‌فهمم. انگار داری به جای خالی ‫اثاثیه منزل نگاه می‌کنی.
‫احیانا...
‫دلت شکلات داغ می‌خواد؟
‫[کبریت بی‌خطر رستاخیزگرا]
‫خب، درمورد معجزه چی دستگیرت شد؟
‫فعلا در فرآیند تأییدی به سر می‌بره، ‫ولی مسلما...
‫با چند روز انتظار کشیدن ‫می‌شه از عشق مردم مطمئن شد،
‫چون انسان‌ها عجیبن و زندگی طبیعیشون همینه.
‫این‌ها رو می‌دونستم. ‫پرسیدم از جبرئیل خبری نشد؟
‫آها، فهمیدم. خب...
‫اصلا توی کتاب‌فروشی نبود.
‫این سرنخ محسوب می‌شه؟ ‫خود ازیرافیل تنهاست.
‫- خائنه؟ ‫- آره.
‫انگار خیلی...
‫- نمک‌نشناسه. ‫- هوم...
‫- مثل کراولی، دوست بداخلاق خودشه. ‫- همون اهریمنه.
‫آها، پس بگین چرا انقدر بداخلاقه.
‫آها، یادم رفت از...
‫دستیارش بگم.
‫- ولی فکر نکنم دیده باشمش. ‫- گفتی دستیارش؟
‫- دستیار که نداره. ‫- درسته.
‫ببخشید، نمی‌دونم چرا چنین حرفی زدم.
‫نکنه داره؟ داره؟
‫مگه ما یکی رو ندیدیم که درمورد...
‫- کتاب صحبت کردیم؟ ‫- نه، نه.
‫اون ازیرافیل بود. فقط خودش کتاب دوست داره.
‫آره.
‫مسلما.
‫بله؟
‫نمی‌دونم این مسئله مفیده یا نه، ولی...
‫یادمه آقای فل و آقای...
‫منظورم اون دو خائن و اهریمنه...
‫درمورد قدم بعدیشون جلسه محرمانه‌ای گذاشتن.
‫آها.
‫بعدش؟
‫- چی شد؟ ‫- توی جلسه چی گفتن؟
‫آها، من که فالگوش واینستادم. ‫گفتن بحثشون شخصیه.
‫دستت درد نکنه.
‫- واقعا مهربونی‌ها. ‫- از من تشکر نکن.
‫ضمنا مهربون هم نیستم.
‫عه، اصلا حرف تو رو که کسی باور نمی‌کنه.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- دارم برای اتفاقات پیش‌رو...
‫فضای خالی درست می‌کنم.
‫مشخصه کاسه‌ای زیر نیم‌کاسته. ‫چه نقشه‌ای کشیدی؟
‫بشین و ببین.
‫بشینم و نگاه کنم؟ اصلا می‌دونی ‫این کار چقدر اعصابم رو خرد می‌کنه؟
‫آره، الان هم به جای معطل کردن و نق زدن،
‫می‌تونی بری مطمئن بشی که...
‫نینا و مگی حتما به جلسه برسن.
‫نمی‌دونم کی من رو دعوت کرده آقای فل.
‫خب، ناسلامتی شما تاجر ‫خیابان ویکبر هستین خانم ساندویچ.
‫- از ستون‌های اجتماع ما هستین. ‫- درست می‌گین.
‫ولی امان از عجله موقع برگشت از کار ‫به چند تا مشتری ثابت سر زدن.
‫مطمئنم شما خانم‌ها ‫دیگه قلق کار دستتون اومده.
‫- خب، این‌جوری هم می‌شه گفت. ‫- هی یادم می‌ره بپرسم،
‫دقیقا شغل این خانم‌ها چیه؟
‫روی پای خودشون وایمیستن.
‫طبق خواسته‌ای که دولت ازشون داره.
‫آها.
‫خواستم یادآوری کنم جلسه تاجران ‫داره شروع می‌شه.
‫هیچ‌وقت از جلسه جا نمی‌مونم. الان میام.
‫مشکلی نیست.
‫صندلی‌ها کو آقای فل؟ ‫صندلی‌هایی که برای جلسه آوردم چی شد؟
‫- فایده‌ای نداره. ‫- فایده نداره؟
‫چون موقع شروع مراسم رقص ‫مجبور می‌شدیم جاشون رو عوض کنیم، مگه نه؟
‫بهتره فعلا صندلی‌ها رو نچینیم.
‫مگه رقص داریم؟
‫«قهوه یا مرگ بهم بده.»
‫واسه کافی‌شاپ اسم عجیبیه.
‫همه چیز رو بردن دیگه. ‫چی می‌خوای؟
‫- اومدم که چیز رو یادآوری کنم... ‫- جلسه؟ نمیام.
‫- باید بیای. ‫- نه، لزومی نداره...
‫نامزدم لیندزی بهم پیام داد...
‫و شد نامزد سابقم.
‫و خوشم نمیاد که بیام امشب راجع ‫به چراغ‌های کریمس حرف بزنم...
‫پس می‌رم خونه که تا خرخره ‫عرق بخورم و مثل سگ گریه کنم.
‫- توی خونه خالیم. ‫- نکن.
‫- چرا نکنم؟ ‫- ممکنه کار امنی نباشه. یه قضیه‌ای هست.
‫یه مشکلی پیش اومده.
‫یعنی خیلی مشکل‌ها اخیرا پیش اومده...
‫ولی الان خیلی شدید شده.
‫- مثل سردرد بعد مستی. ‫- می‌رم خونه.
‫اونجا جات امن‌تره. دوستم مراقبت هست.
‫ای‌بابا. یه بار توی زندگیت حرف ‫یکی رو گوش کن دیگه.
‫- خیلی عجیبی. ‫- اه. برو دیگه!
‫دارم روانی می‌شم.
‫وای بر من. نیناست. ‫تامین‌کننده قهوه‌هایمان.
‫خوشوقتم.
‫درود. چطور باید بگم؟ شب خوبی واسه رقصه.
‫چه خبره جاستین؟
‫ای وای. بانوی قهوه‌فروش خوبمان.
‫امشب جلسه‌ی انجمن تاجران...
‫و صاحب‌مغازه‌های خیابان ویکبره.
‫همه از میزبانی آقای فل برخورددار هستیم.
‫دوست دارید از این شام کوچولو‌ها میل کنید؟ ‫رایگانه.
‫وای، نینا!
‫خیلی خوشحالم که اومدی.
‫الان رقص شروع می‌شه.
‫احساس می‌کنم خیلی ناراحتم. ‫پس چرا احساس ناراحتی ندارم؟
‫امشب از چهره عبوس خبری نیست.
‫می‌خوام مطمئن بشم که شما ‫جوان‌ها لذت می‌برید.
‫رقص؟
‫بدون رقصیدن که نمی‌شه اسمش رو گذاشت...
‫جلسه انجمن صاحب‌مغازه‌ها. مگه نه؟
‫ببین، نمی‌دونم قضیه چیه، ‫ولی رفیقت گفت که من توی خطرم...
‫الان هم که اومدم اینجا رفتار تو...
‫- دارم روانی می‌شم واقعا. ‫- خب حالا که اومدی.
‫همینه که مهمه. ‫اینجا قطعا...
‫جات امنه.
‫آرزوی اوقات خوشی برایتون دارم بانو نینا...
‫امیدوارم قبل از اتمام جلسه ‫انجمن صاحب‌مغازه‌ها...
‫فرصت رقص کوتاهی با هم داشته باشیم.
‫فقط می‌خوام از چراغ‌های کریسمس حرف بزنم.
‫شما کی هستید؟
‫کی شما رو فرستاده؟
‫اهریمنید.
‫اهریمن‌های تازه‌کار و ناشی...
‫می‌شه گفت آش‌خورید.
‫اینجا چیکار می‌کنین؟ ‫نه جدی واسه چی اومدین اینجا؟
‫نمی‌شه یهویی ظاهر بشید و گند بزنید که. ‫قانون داریم ما.
‫- فرشته رو رد کن بیاد. ‫- واسه جبرئیل اومدیم.
‫خیلی پاتون رو از گلیم‌تون دراز کردید!
‫دقیقا شغل شما چیه؟
‫من خیاطم.
‫عجب حرفه شایسته‌ای.
‫نه، من خیاط نیستم.
‫از اون خیاط‌هام.
‫ای بابا.
‫- خیاطم دیگه. ‫- دقیقا یعنی چی؟
‫- خیاط هستید دیگه. ‫- نه، خیاط چیه بابا؟
‫چیزم دیگه...
‫خیاط.
‫چرا روم نمی‌شه این کلمه رو بگم؟
‫اگه می‌شه توصیفش کنید.
‫درسته. این خوبه. ممنون.
‫وقتی که آقایی می‌بینه...
‫به توجه خانم یا همسری نیاز داره...
‫می‌تونه بیاد به محل کار من...
‫و اون‌جا می‌تونه از بین‌ ‫خانم‌های توانایی که...
‫توانایی ترمیم پیراهنش...
‫رفو کردن جوراب‌هاش...
‫یا دوختن دکمه‌هاش رو دارن، انتخاب کنه.
‫البته هزینه این یکی بیشتره. ‫ولی همه دخترها حاضرن انجامش بدن.
‫آهان.
‫خیاطی پس.
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- گفتم که.
‫مثل جین آستن مهمونی گرفتیم.
‫باید باهات حرف بزنم. مهمه.
‫متاسفانه دارم جلسه کاری ‫رو میزبانی می‌کنم...
‫بعد از سرو بره میام پیشت.
‫ولووان نمی‌خوری؟
‫- این دیگه جدیده. ‫- واقعا عجیبه.
‫چرا همه جوری حرف می‌زنن که انگار ‫وسط «غرور و تعصب» هستیم؟
‫گمونم صرفا دارن جو رو می‌پذیرن.
‫جو چی رو؟
‫قرار بود جلسه ماهانه انجمن ‫صاحب‌مغازه‌ها باشه.
‫درسته.
‫وقتی این‌طوری بیان می‌کنی درسته.
‫داریم می‌رقصیم؟
‫آره.
‫اصلا ضرب این رقص رو یاد گرفتی؟
‫داریم درست می‌رقصیم دیگه. نه؟
‫نه، نه درست نیست.
‫واقعا عجیبه.
‫تقصیر اون‌هاست.
‫کار خودشونه.
‫[ای.زد فل و شرکاء]
‫من دستیار کتاب‌فروشی هستم، ‫این‌ها کتاب نیستن.
‫این‌ها خوردنی‌های خوشمزه هستن ‫و قصد فروش هم ندارم...
‫دارم همین‌طوری می‌دمشون.
‫پس قطعا باید از دستش ندیم.
‫وای.
‫عالیه...
‫نیاز داریم که در نزدیکی باشند.
‫زیاد شایع نیست که روستای کوچکمان ‫سعادت حضور آقایی...
‫این‌چنین خوش‌برخورد، نجیب، ‫ و اگر اجازه دار بگم، انقدر خوش‌تیپ...
‫و با کمالات نصیبش بشه.
‫این... عالیه.
‫مگه نه؟ هنوز دارم توانایی‌هاش ‫رو کشف می‌کنم.
‫دیشب یکیش رو توی تخت کشف کردم.
‫می‌خوای نشونت بدم؟
‫باید اعتراف کنم که علاقه شما به ما عجیبه.
‫بگیر، بگیر. ببینین، ببینین، ببینین.
‫تجمع ایرادی نداشت، ‫ولی این‌که مهمونی بگیری...
‫ببین، یه مشکلی هست. واقعا یه مشکلی هست.
‫خب شاید بتونی...
‫حین رقص بهم بگیش.
‫ما که نمی‌رقصیم.
‫درب‌ها باز می‌شوند. در زمین هستیم.
‫چه قشنگ.
‫مهمونی گرفتن.
‫- داریم چیکار می‌کنیم؟ ‫- مطمئن نیستم.
‫اصلا روز خوبی نداشتم، ‫نامزدم لیندزی...
‫ترکم کرد.
‫تقصیر منه؟
‫چی؟ نه.
‫اصلا.
‫اون شب مثل آخرین تیر بود...
‫خیلی وقت بود که منتظرش بودم.
‫گمون نمی‌کنم که لیندزی اصلا ‫بهم علاقه‌ای داشته باشه.
‫- و خب می‌دونم که سر و کله زدن باهام سخته. ‫- من...
‫یعنی...
‫من از سر و کله زدن نمی‌ترسم.
‫جهنم اهریمن فرستاده.
‫دارن بیرون می‌چرخن و جبرئیل رو می‌خوان.
‫اینجا جامون کاملا امنه.
‫درواقع این کتاب‌فروشی ‫هنوز سفارت محسوب می‌شه.
‫به نظرم وقتشه این بازی رو جمعش کنی...
‫که فکر کنیم چه خاکی به سرمون بریزیم.
‫من جیم رو بهشون تحویل نمی‌دم.
‫ملت آسیب می‌بینن فرشته خان.
‫به نظرم پیاز داغش رو الکی زیاد می‌کنی.
‫[فرتشه را تحویل دهید]
‫خب...
‫وای.
‫وای بر من.
‫- «فرتشه را تحویل دهید»؟ ‫- آره خب...
‫زیاد سوادشون خوب نیست، ‫منظورشون اینه که...
‫فرشته رو تحویل بدید.
‫جبرئیل رو رد کن بیاد.
‫- این‌طوری کسی صدمه جدی نمی‌بینه. ‫- حرفش هم نزن.
‫لازمه که یادآوری کنم...
‫این کتاب‌فروشی از لحاظ فنی ‫همچنان سفارتی خودمختار...
‫از بهشت محسوب می‌شه.
‫- و بدین ترتیب... ‫- تو یاغی هستی ازیرافیل.
‫هیچ کسی مراقبت نیست.
‫من یک لژیون اهریمن...
‫به همراهم دارم.
‫و قصد ندارم به تو...
‫یا انسان‌های پیشت آسیبی بزنم.
‫شصت ثانیه وقت داری که فرشته مقرب ‫جبرئیل رو تحویل بدی...
‫وگرنه شروع می‌کنیم به کشتن مردم.
‫ببخشید.
‫پنجاه ثانیه.
‫نظرت چیه؟
‫همه این قضایا بخاطر منه دیگه؟
‫اون‌ها همه من رو می‌خوان.
‫مگه نه؟
‫تو اومدی پیشم...
‫من هم گفتم ازت مراقبت می‌کنم...
‫و خواهم کرد.
‫لزومی نداره.
‫من می‌رم بیرون.
‫من اینجام.
‫من اونیم که می‌خواید.
‫گمونم.
‫خودمم.
‫نمی‌دونم قصدت چیه، ولی از سر راهم برو کنار.
‫فرشته رو بفرست وگرنه ‫همه تاوانش رو پس می‌دن.
‫- جدی گفتم! ‫- سلام.
‫گوش کن.
‫این فرشته جبرئیل...
‫ظاهرا منم.
‫اما همچنان جیم هم هستم، که مخفف جیمزه. ‫و جبرئیل.
‫خفه می‌شی؟
‫فورا گمشو برگرد اون داخل.
‫و به اون ازیرافیل عوضی...
‫و اون کراولی خائن کثافت بگو...
‫اگه همین الان فرشته جبرئیل ‫رو نفرستن بیرون...
‫همه‌شون سوخاری می‌شن.
‫س-خ-ا-ری
‫و.
‫سوخاری. فورا.
‫چی شد؟
‫گفتن برگردم داخل و بگم ‫که جبرئیل رو بفرستید.
‫تعجبی نداره.
‫باید معجزه کنیم که همه بفهمن خودشه.
‫الان کسی نمی‌شناسش.
‫- لطف کردی احمق. ‫- ببخشید جناب فل.
‫اون‌ها کی هستن؟ چی شده؟
‫بیست ثانیه مونده فرشته...
‫بعدش همه رو سلاخی می‌کنیم.
‫اجازه ندارید که مستقیما ‫به انسان‌ها آسیب بزنید...
‫- خودت بلدی دیگه احمق. ‫- شاید هم نه.
‫ولی می‌تونم غیرمستقیم بهشون آسیب بزنیم.
‫می‌تونیم حین نبرد با فرشتگان ‫بهشون آسیب بزنیم.
‫انسان‌ها هم حینش آسیب می‌بینن.
‫پس می‌گی به طور رسمی تایید شده ‫کاری که می‌کنید؟
‫یعنی که این حمله طبق قوانین درگیریه.
‫خب رسمیه یا نه؟ اجازه حمله صادر شده؟
‫احمق که نیستم.
‫اجازه دارم.
‫قوانین استاندارد درگیری، ‫ بند ۱.۱.۲، بخش سوم.
‫وقت کافی برای ترک محل...
‫باید به تمامی غیرنظامیان داده بشه.
‫اگه می‌خواید ازیرافیل ‫می‌تونه شکایتی رسمی...
‫به شورای تیره‌ی اشرافیان جهنم بنویسه.
‫ولی باید تا بعد رسیدن جواب صبر کنید.
‫ممکنه هفته‌ها طول بکشه. ‫شاید هم حتی...
‫ممکنه توی بد دردسری بیفتید.
‫پس حالا که این‌طوره...
‫انسان‌هاتون رو خارج کنید.
‫حتما.
‫خیلی‌خب. الان یه قانون از خودم ‫درآوردم که احمق‌ها بررسیش نکردن.
‫من انسان‌ها رو می‌برم و برمی‌گردم.
‫- تنهات نمی‌ذارم. ‫- می‌دونم. ولی یه پیشنهادی دارم.
‫بسپرش به خودم. خیلی‌خب... ‫من همه شما رو از اینجا می‌برم.
‫اگه هرکاری که می‌گم رو بکنید، ‫کسی آسیب نمی‌بینه.
‫من که نمی‌دونم چه خبره ‫ولی من حلش می‌کنم.
‫- ببخشید. ‫- ممکنه یکم خطرناک بشه.
‫اوه...
‫خانم.
‫نمی‌دونم چرا خیال کردید ‫که کار شایسته‌ایه که...
‫مزاحم جلسه انجمن تاجران ‫و صاحب‌مغازه‌های خیابان ویکبر بشید.
‫رقص.
‫جلسه نیست.
‫داشتید می‌رقصیدید.
‫حق ندارید مزاحم بقیه بشید.
‫درسته.
‫الان به مسئولین زنگ می‌زنم.
‫کراولی. حدود این مکان از کجا شروع می‌شه؟
‫چهارچوب در. نمی‌تونی ازش رد بشی.
‫- اجازه چنین کاری رو نداری. ‫- دیدی که کردیم.
‫تلفات انسانی.
‫فورا بقیه رو خارج کن...
‫وگرنه یکی یکی می‌گیریمشون.
‫هنوز متوجه نیستم.
‫- چی شده؟ ‫- آم...
‫یکم پیچیده‌ست ولی...
‫ولی بهتره کاملا فراموشش کنی ‫و هرچی آقای کراولی می‌گه گوش کنی.
‫داری سعی می‌کنی هیپنوتیزمم کنی؟ ‫قضیه از این قراره؟
‫- داری یه کاری باهامون می‌کنی. ‫- دارم زندگیتون رو نجات می‌دم.
‫خیلی‌خب. همه به صف بشید. ‫دو به دو.
‫می‌خوام خانم ساندویچ جلو باشه. ‫نینا و مگی هم عقب.
‫بیا مگی.
‫ولش نمی‌کنم که تنهایی ‫باهاشون روبه‌رو بشه که.
‫وقتی گفتم برید...
‫برید دیگه. باهاشون چشم تو چشم نشید...
‫فقط به حرفم گوش کنید. ‫میای یا نه نینا؟
‫نه.
‫می‌خوای بمونی که با شجاعت بمیری؟
‫خوش به حالت. خیلی‌خب. ‫بریم زندگی ملت رو نجات بدیم.
‫دستت رو هنوز داری؟
‫- بیشتر از دست هم دارم‌ها عزیزم. ‫- معلومه که داری.
‫بزن بریم.
‫سالگردمون مبارک عزیزم.
‫آوردمش بیرون.
‫- واسه چی؟ ‫- جلوی در اصلی تجمع می‌شه.
‫بذار واسه یه وقت دیگه. الان خوب نیست.
‫- بردنش. ‫- حالش خوبه؟
‫احتمالش کمه. بیا اول همه رو سالم ‫خارج کنیم بعد بررسی کنیم.
‫بسیارخب، من رسما این جلسه صاحب‌مغازه‌های...
‫ویکبر رو خاتمه می‌دم.
‫به نظرم بهترین کار اینه که به سرعت ‫به مغازه‌هاتون برگردید.
‫و تا جایی که می‌شه این ‫اتفاقات رو فراموش کنید.
‫تو انسان خوبی هستی.
‫نه در واقع. حتی انسان هم نیستم.
‫ولی لطف داری.
‫- چرا نرفتید؟ ‫- می‌خواستم ببینم چی می‌شه.
‫- توی خطری. ‫- هیچ چیزی با عقل جور در نمیاد.
‫توی دردسر افتادی و نخواستیم تنهات بذاریم.
‫ما توی خطر نیستیم.
‫کراولی الان برمی‌گرده. ‫مطمئنم یه نقشه‌ای داره.
‫چرا خودت ایستادگی نمی‌کنی؟ ‫خودت نقشه بریز.
‫دارم می‌ریزم دیگه. ‫این‌که من رو نجات بده خیلی خو‌شحالش می‌کنه.
‫افسر، من می‌خوام یه جرم رو گزارش بدم.
‫- گمونم... اشتباهی... ‫- مگه تو افسر قانون نیستی؟
‫بله، یعنی احتمالا هستم...
‫به عنوان افسر قانون در صورت رخداد تخلفی...
‫- اجازه بازداشت مجرم رو داری. ‫- خب آره، ولی...
‫- خوبه، پس دستگیرم کن. ‫- چی؟
‫گفتم دیگه. دستبند بزن. مقاومت نمی‌کنم.
‫توضیحش سخته، ولی من درواقع...
‫بازرس پاسبان یا مامور قانون انسانی نیستم.
‫فرشته‌ای، می‌دونم. واسه ‫همین تسلیم تو می‌شم.
‫من اهریمنم. با کلی تخلف علیه بهشت...
‫می‌خوام که دستگیرم کنی، خیلی وقت نداریم.
‫چطوری دستگیرت کنم؟
‫بگو که دستگیرم می‌کنی و چیز میز.
‫- چیز میز؟ ‫- عالی دستگیر می‌کنی.
‫- چی؟ ‫- آره دیگه. گفتی « چیز میز.»
‫مشکلی نیست افسر. ‫بی مقاومت میام.
‫کجا میای؟
‫بهشت.
‫درسته.
‫درب‌ها باز می‌شوند.
‫حقه که تو کارت نیست؟
‫داری دستگیرم می‌کنی. چرا باید حقه بزنم؟
‫درها رو ببند.
‫درب‌ها بسته.
‫بالا می‌رویم.
« آوا مووی - مرجع دانلود فیلم و سریال » [ AvaMovie.in ]