« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫هی، زود باش دیگه، عجله کن.‬
‫باشه، اومدم.‬
‫متأسفم، شرکت قبول نکرد.‬
‫اما من هر کاری که‬ ‫ازم خواستید رو انجام دادم، خانم.‬
‫حتی کلاسِ بهداشت رو هم گذروندم.‬
‫مربی ازم تعریف کرد.‬ ‫بهشون گفتید؟‬
‫آره. اما مشکل پرونده‌ته.‬
‫خب، دیگه چیکار می‌تونم بکنم؟‬
‫کسی رو می‌شناسی که‬ ‫بتونه کمکت کنه؟‬
‫منظورم اینه، با یه کار توی رستوران،‬ ‫یا تعمیرگاه؟‬
‫نه، خودتون گفتید رابطه‌م رو با گذشته‌م‬ ‫قطع کنم، منم همین کار رو کردم.‬
‫خب، دوشیزه شارکی، با این وضعیت،‬ کاری نمی‌شه، کرد.‬
‫درخواستت برای‬ ‫آزادیِ مشروط رد شده.‬
‫- مجبوریم جلسه‌ی دادرسی رو عقب بندازیم.‬ ‫- نه، نه.‬
‫نه، نمی‌تونید این کار رو با من بکنید، اصلاً.‬ ‫۱۸ ماهه که منتظرم.‬
‫نمی‌تونم یه تولدِ دیگه‌م رو هم‬ ‫اینجا بگذرونم،‬
‫خودمو می‌کشم.‬
‫لطفاً تهدید نکن.‬
‫یادت باشه که‬ ‫به خاطرِ اقدام به قتل اینجایی.‬
‫این کارفرماها رو می‌ترسونه.‬
زندانیِ شمارهٔ ‫۴۷۷۰۲۹‬
هتل ‫سیتادل، شرحِ وظایف‬ ‫شناساییِ جایگاه‬
‫خب، یه راهِ دیگه برامون مونده.‬
‫اما دوست ندارم‬ ‫کسی رو بفرستم اونجا.‬
‫چون به‌ندرت به استخدام ختم می‌شه‬ ‫و وقتمون تلف می‌شه.‬
‫این یه برنامه‌ی بازگشت به جامعه‌ست‬ ‫اما معیارهای خیلی سختی دارن.‬
‫جای هیچ اشتباهی نیست.‬
‫روزها کار می‌کنی‬ ‫و هر شب برمی‌گردی اینجا.‬
‫بهت هشدار می‌دم، دوشیزه شارکی،‬ ‫این آخرین شانسِ توئه،‬
‫- و مطمئن نیستم که به دردِ این کار بخوری.‬ ‫- معلومه که به درد می‌خورم.‬
‫لطفاً بهشون زنگ بزنید، خواهش می‌کنم.‬ ‫فقط منو بفرستید بیرون.‬
‫یادت باشه، تو هنوز آزاد نشدی.‬
‫ساعتِ خاموشی ۸ شبه. نه ۸:۰۲.‬
‫اگه از محدوده‌ی‬ ‫مجاز خارج بشی،‬
‫به جرمِ اقدام به فرار‬ ‫محاکمه می‌شی.‬
‫وقتی دوره‌ی آزمایشی‌ت تأیید شد،‬
‫باید این مدرک رو که توسطِ‬ ‫کارفرما امضا شده، برگردونی.‬
زندان
‫وو هو هو!‬
‫اوه! اوه! آره، آره.‬
‫اوه!‬
‫آه!‬
امتیازات فصل اول قسمت اول: مزاحم نشوید
‫هی، تو داشبورد رو نگاه کن.‬
‫- این چیه؟ برای منه؟‬ ‫- اوهوم.‬
‫می‌دونی چیه؟‬ ‫اون کارِ احمقانه‌شون رو انجام می‌دم،‬
‫و وقتی پول دستمون اومد،‬
ماشین غذا فروشیمون رو می‌خریم‬ ‫و می‌زنیم به چاک.‬
‫- فقط من و تو، از صفر شروع می‌کنیم عزیزم.‬ ‫- اوهوم.‬
‫فقط باید برسیم اونجا،‬ ‫پس گاز بده.‬
‫- الان ماشین خاموش میشه از بس آروم می‌ری. ‫- پس گواهینامه‌ت رو پس گرفتی؟‬
‫خیلی خالی‌بندی.‬
‫- دارم تصادف می‌کنم، تمومش کن.‬ ‫- هی.‬
‫بسه، الان تصادف می‌کنیم.‬
♪ ‫کیفِ بزرگ‌تر، ماشینِ خفن‌تر‬ ♪ ♪ ‫زندگی می‌کنیم مثلِ سوپراستارها‬ ♪
♪ ‫همه وقتی رد می‌شم نگام می‌کنن‬ ♪ ♪ ‫چک می‌کشم، همه‌چی مالِ منه‬ ♪
♪ ‫شاهانه زندگی می‌کنم، نه گدایی‬ ♪ ♪ ‫چون می‌دونی که سخت جون می‌کنم‬ ♪
♪ ‫می‌تونی سعی کنی بهم برسی‬ ♪ ♪ ‫اما راهِ دوری نمی‌ری...‬ ♪
هتل سیتادل
داستان چیه؟ چی می‌خواد؟‬
‫- صبح به‌خیر خانم.‬ ‫- سلام.‬
‫- شب می‌بینمت.‬ ‫- باشه.‬
‫به سیتادل خوش اومدید.‬
‫- سلام.‬ ‫- سلام، چطور می‌تونم کمکتون کنم؟‬
‫آره، اسمم اَدِل شارکیه،‬ گفتن ‫از امروز اینجا شروع به کار می‌کنم.‬
‫ورودیِ کارکنان اون‌طرفه.‬
‫اما عجله کن، دیر کردی.‬ ‫باید دور بزنی.‬
‫- مرسی! ممنون.‬ ‫- می‌ری بالا؟‬
‫- حتماً.‬ ‫- اوم، آره، می‌تونی...‬
سیتادل
‫- محموله برای اتاق ۳۳۶.‬ ‫- ماشینو بیار.‬
‫- سلام.‬ ‫- صبح به‌خیر.‬
اَدِل شارکی هستم، اومدم‬ ‫استر دو لووه رو ببینم.‬
‫کارتِ شناسایی، گواهینامه؟‬
‫ندارم.‬
‫فقط همینو دارم.‬
‫دخترِ جدید کارتِ شناسایی نداره،‬ چیکار کنم؟‬
‫باشه، خبر می‌دم.‬
لویی ویتون (شرکت کالای لوکس و خانه‌مد فرانسوی)
‫دفعه‌ی بعد، لطفاً بهش بگو‬ ‫دفترم کجاست.‬
‫این‌طوری ده دقیقه جلو می‌افتم.‬
‫- ببخشید خانم.‬ ‫- با من بیا.‬
‫دیگه داره تحملش سخت می‌شه.‬
‫ممنون بابتِ این فرصت.‬
‫- پیداش کردی؟‬ ‫- باید درستش کنیم.‬
‫پشیمون نمی‌شید خانم،‬ ‫بهتون قول می‌دم.‬
‫- عالیه، خوبه.‬ ‫- اوه، نه.‬
‫کوین!‬
‫ببخشید.‬
‫- هشتاد.‬ ‫- من بودایی‌ام.‬
‫آقای گالزن، این یه هشداره.‬
‫بدنت داره باهات حرف می‌زنه.‬ ‫باید استراحت کنی.‬
‫و باید خیلی دقیق‌تر‬ ‫تحتِ مراقبتِ پزشکی باشی.‬
‫هنوز داروهاتو می‌خوری؟‬
‫یه لیوان شراب شابلی(شراب سفید) می‌خورم و‬ ‫فشارم می‌ره روی ۱۱۰.‬
‫گوش کن چی می‌گم، دفعه‌ی بعد‬ ‫جلوی همه غش می‌کنی.‬
‫می‌خوای دراز بکشی؟‬
‫سیگار رو هم باید ترک کنی.‬
‫این یکی از بهترین تشک‌های‬ ‫دنیاست.‬
‫مالِ سوئده.‬
‫موی اسبش با دست حالت داده شده.‬ ‫امتحانش کن.‬
‫خوش‌حال می‌شم یکی برات بگیرم.‬
‫همه‌چیز برای ورودِ «هانی بی»‬ ‫آماده‌ست.‬
‫آقای گالزین، آمار و ارقام‬ ‫تازه رسیدن. عالی هستن.‬
‫رتبه‌ی دوم رو داریم،‬ ‫درست بالاتر از «کریون». (هتل کریون: یکی از هتل‌های لوکس و تاریخی پاریس هست)‬
‫این به نظرت کافیه؟‬
‫نه، ولی خودت می‌دونی که‬ ‫هیچ‌کس حریفِ «ریتز» نمی‌شه.‬
‫این چیزیه که تو فکر می‌کنی.‬
‫تو برای بخشِ چمدون‌ها انتخاب شدی.‬
‫یعنی قراره‬ ‫چمدون‌ها رو جابه‌جا کنی.‬
‫باشه.‬
ببین ‫این اندازه‌اته؟‬
‫برای کفش‌هاش،‬ ‫سایزِش رو نداریم.‬
‫اشکالی نداره، امتحان می‌کنیم.‬
‫کی میزها رو می‌چینید؟‬
‫بیا.‬
‫خوبن.‬
‫برای آراستگی، آرایش کردن اجباریه.‬
‫موها همیشه تمیز و از پشت بسته.‬ ‫کشِ مو باید با رنگِ موهات یکی باشه.‬
‫- باشه؟‬ ‫- چشم.‬
و نمی‌خوام تتوها‌ت معلوم باشه.‬
‫دست‌هات همیشه مانیکور شده.‬ ‫زیورآلات هم ممنوعه.‬
‫طبق قانون، کسی نباید بخواد بهت‬ ‫نگاه کنه و تو هم به کسی نگاه نمی‌کنی.‬
‫هیچ برخوردی با مشتری‌ها نداری.‬ ‫اون‌ها حتی نباید بفهمن تو وجود داری.‬
‫- بلیط‌ها رو داری؟‬ ‫- اون همین الانشم اینجاست.‬
‫باشه.‬
‫آقای هبرت، صبح به‌خیر.‬
‫اینم از بلیط‌هاتون.‬
‫برای اُپرای دون جووانی، لباستون‬ ‫فرستاده شد به اتاقتون.‬
‫و با رستوران ساندرنس هم براتون تماس گرفتم.‬ (رستوران ساندرنس: یه رستوران معروف تو پاریس)
‫- یه میزِ شش‌نفره رزرو کردم.‬ ‫- عالیه.‬
‫راحت خواهید بود.‬
‫- بله، ممنون.‬ ‫- می‌تونی الان بری طبقه‌ی بالا، اتاق ۲۰۴؟‬
‫- ممنون. برو دیگه.‬ ‫- بله.‬
‫تو هیچ تصمیمی نمی‌گیری،‬ ‫به هیچ سوالی هم جواب نمی‌دی.‬
‫و اگه کسی باهات حرف زد،‬ ‫فقط اطلاعات رو منتقل کن.‬
‫من وجود ندارم. فهمیدم.‬
‫هیچ حرکتِ خودسرانه‌ای رو‬ ‫تحمل نمی‌کنم. شیرفهم شد؟‬
‫خانمِ یونا.‬
‫رفتم «ویتون»، عالیه.‬
‫- چیزِ جدیدی گرفتی؟‬ ‫- آره.‬
‫- سلام قربان.‬ ‫- خب، بریم سمت پذیرش.‬
‫تو مسئولِ جدیدِ جابه‌جاییِ چمدون‌هایی؟‬
‫- صندوق‌عقب.‬ ‫- بله.‬
‫ساک‌های کوچیک رو بذار برای آخر، باشه؟‬
خب، برو چرخ‌دستی رو بیار.‬
‫یالا، عجله کن.‬
‫- اوه، الان دیگه باید برم.‬ ‫- هی.‬
‫ممنون.‬
‫- دیگه هیچ‌وقت انعام نگیر.‬ ‫- اینو بگیر.‬
‫سلام قربان. اون جلوئه.‬
‫بله، نگران نباشید قربان. حله.‬
‫عالیه قربان، خیلی ممنونم.‬ ‫متشکرم.‬
‫اسمت چیه؟‬
‫اجازه دارم اسم داشته باشم؟‬
اَدِل. اسمِ تو چیه؟‬
‫میشل.‬
‫می‌ریم بالا. طبقه‌ی پنجم.‬
اَدِل.‬
‫یالا، عجله کن.‬
‫مسافرِ اتاقِ ۴۰۷‬ ‫پایینه.‬
‫- یالا دخترا.‬ ‫- تقریباً تمومه.‬
‫دارن می‌آن.‬
‫نه، نه. این‌ها می‌رن اونجا. اونجا.‬
‫- زود باش.‬ ‫- هی، صدامو می‌شنوی؟‬
‫- بله.‬ ‫- خب، الان کجان؟‬
‫- هنوز دمِ میزِ پذیرشن؟‬ ‫- منفیه، دارن می‌آن بالا.‬
‫باشه.‬
اَدِل، یالا، بیا بریم.‬
‫زود باش.‬
‫مگه توجیهت نکردن؟‬
‫وقتی لازم نیست، سعی می‌کنیم‬ ‫به مشتری‌ها برخورد نکنیم.‬
‫اوه، حتماً، مثلِ پلیس‌ها.‬
‫قبلاً چیکار می‌کردی؟‬
‫توی «نیس» گردشگری خوندم.‬ (نیس: یه شهر تو جنوب فرانسه که با دریای مدیترانه هم ساحل داره)
‫برای چمدون‌های اتاقِ ۵۰۸‬ ‫کمک لازم داریم.‬
آماده‌ای؟‬
‫جدی می‌گی فابریس؟‬ ‫بهم گفتی برم بیرون.‬
‫و حالا نمی‌دونی کجا...‬ ‫اون بالاست؟‬
‫داغه، داغه.‬
‫- لعنتی.‬ ‫- ببخشید.‬
‫- واقعاً؟‬ ‫- گندش بزنن.‬
‫ببخشید، چمدون‌های اتاقِ ۵۰۸ کجان؟‬
‫الان پنج دقیقه شده.‬
‫- اونجاست؟‬ ‫- راننده بیرون منتظره.‬
‫هانی بی! هانی بی!‬
‫- هانی بی! هانی بی!‬ ‫- هانی بی!‬
‫هانی بی، هانی بی، عاشقتم!‬
‫هانی بی!‬
‫- سلام، چمدون‌ها کجان؟‬ ‫- صندلی عقب.‬
‫برید عقب.‬
‫بذارید بیام تو. من اینجا کار می‌کنم.‬
‫وایسید. وایسید. برید عقب.‬
‫استقبال از هانی بی فاجعه بود،‬ ‫شماره طبقه‌ش هم لو رفته.‬
‫چندتا از طرفدارها رفتن طبقه بالا.‬
‫همراهاش خیلی عصبانی‌ان،‬ ‫تهدید کردن که می‌رن.‬
‫استیو امنیت رو دوبرابر کرد،‬
‫اما ظاهراً همین الانشم دارن‬ ‫به هتل‌های دیگه فکر می‌کنن.‬
‫دوازده دقیقه،‬ واقعاً؟‬
‫دارم با این مسخره‌بازی‌هات‬ ‫کلی ضرر می‌کنم.‬
خدمات هتل.‬
‫- صبح به‌خیر.‬ ‫- آره، عالیه.‬
کیو، کیو! بیا.‬ ‫دیگه منتظرت نبودیم.‬
‫این که چروکه.‬
که اینطور، مرد.‬
‫- از صمیم قلب عذرخواهی می‌کنم.‬ ‫- دیگه دیره، بزن به چاک.‬
‫متأسفم.‬ ‫یعنی، واقعاً معذرت می‌خوام.‬
‫خیلی صبوری که نزد تو صورتش.‬
‫چیزی نبود.‬
اتاق ‫۳۱۲، چمدون‌برها برن پایین.‬
‫اومدم. بریم.‬
‫من هر روز اینو بهت می‌گم.‬
‫وظیفه‌ی ما این نیست که به خواسته‌های مشتری جواب بدیم،‬ ـبببببامممماببببینننننننـ
‫بلکه باید پیش‌بینیشون کنیم.‬
بررسی کن ببین همه‌چی برای رزروها آماده‌ست یا نه.‬
‫وگرنه ما یه هتل مجلل نیستیم.‬
‫دسامبر توی شهر نیویورک، هانی بی‬ ‫هتل کارلایل رو به مقصد هتل موندریان ترک کرد.‬ (هتل کارلایل و موندریان: هتل‌های تاریخی و مجلل در شهر نیویورک)
‫بعد از اون،‬ ‫کی توی موندریان موند؟‬
‫جی-زی. تراویس اسکات.‬ (جفتشون رپر و خواننده هستن)
‫حتی ریانا(ریحانا) اونجا رو‬ ‫برای جشن سیسمونی بچه‌ش انتخاب کرد.‬
‫و حالا دیگه کسی توی کارلایل نمی‌مونه.‬
‫پس باید یه راهی برای حل این مشکل پیدا کنی.‬
‫اونقدر بهش می‌رسیم که تیمش‬ ‫سریع اون اتفاق رو فراموش کنن.‬
‫- خب، چیکار کنیم؟‬ ‫- اوم، کارایی که قبلاً کردیم.‬
‫بطری‌های کونا نیگاری رو توی دمای اتاق گذاشتیم.‬ (کونا نیگاری: یه نوع آب معدنی که از عمق ۶۰۰ متری اقیانوس آرام می‌گیرن)
‫مبلمان رو برداشتیم و سقف شیشه‌ای رو پوشوندیم‬
‫همون‌طور که دفعه‌ی قبل خواسته بود،‬ ‫تا جلوی نور روز رو بگیریم.‬
‫می‌تونیم بهش پیشنهاد بدیم رایگان بمونه.‬
‫بذار ببینم.‬
‫هانی بی.‬
‫بفرما. این جالبه.‬
‫تتوی روی رانش، کاور اولین آلبومشه.‬
‫فکر کنم متوجه شدی.‬
‫- بله، احتمالاً مار دوست داره.‬ ‫- اوه.‬
‫اینجا، توی یه مصاحبه گفته که‬ ‫مار بوآ حیون درونیشه.‬
‫یه یادداشت همین‌جاست.‬
‫این رو کارآموزت نوشته، نه تو.‬
‫خب، تبریک می‌گم. از الان این وظیفه‌ی توئه.‬
‫بزن به چاک. برو.‬
خب، چقدر طول می‌کشه یه مار پیدا کنیم؟‬
‫نه، این دیوونگیه.‬
‫ما نمی‌تونیم مجوز مار رو بگیریم‬
‫- اونم زیر ۲۴ ساعت. غیرممکنه.‬ ‫- اگه کارمندها بفهمن که ما...‬
‫چرا همه‌تون دارید درباره‌ی مشکلات حرف می‌زنید؟‬
‫ما دنبال راه‌حل می‌گردیم.‬
‫هانی به هر قیمتی که شده، نباید سیتادل رو ترک کنه.‬
‫اون پیش ما می‌مونه.‬
‫براش یه مار بوآ پیدا کنید، تمام. برید.‬
‫هان؟‬
‫تقریباً ۲۰ تا عکسی که‬ ‫دیشب برام فرستادی رو دارم.‬
‫- هی، همه‌چی ردیفه؟‬ ‫- خوبم.‬
‫منتظر یه بسته برای اتاق ۱۰۳ هستم.‬
‫یکی می‌خوای؟‬
‫راحت باش، من استر نیستم.‬ ‫واسه استراحت کردن اخراجت نمی‌کنم.‬
‫- چه خبر، خوبی؟‬ ‫- آره.‬
‫- سلام.‬ ‫- یاک؟‬
‫پیامم رو درباره‌ی صدف‌های اتاقِ ۲۴۲ گرفتی؟‬
‫چی، واسه اون پیرزنِ عجوزه؟‬
‫- نمی‌خوای پول دربیاری؟‬ ‫- عقلت رو از دست دادی یا چی؟‬
‫اگه یه میلیون هم بهم بدن بهش دست نمی‌زنم.‬
‫- یه بسته برای اتاق ۱۰۳ دارم.‬ ‫- ۱۰۳؟ مال منه.‬
‫مال توئه؟ بگیرش. خیلی خب.‬
‫- خانم‌ها.‬ ‫- اوضاع با اتاق ۵۰۸ بیخ پیدا کرده.‬
‫مشتری زنگ زد به پذیرش،‬ ‫خیلی شاکی بود.‬
‫جدیه؟ هان؟‬
‫استر اونجا بود؟ اون کسیه‬ ‫که باید دوره‌ی آزمایشی منو تأیید کنه.‬
‫مطمئن نیستم.‬
‫مدیر تنها کسیه که فکر می‌کنه فارغ‌التحصیل‌های فلوری‬
‫و لوزان می‌تونن‬ ‫از همدیگه چیزی یاد بگیرن.‬
‫مواظب باش، داغه.‬
‫بیا.‬
‫میشل؟ میشل، صدام رو داری؟‬
خدمات هتل.‬
۳۰ عدد قرص دوز‌های تجویز شده را رعایت کنید.
‫یه بسته برات دارم.‬
‫- خدمات هتل، ببخشید.‬ ‫- تو کی هستی؟‬
‫- خدمات هتل. ببخشید آقا.‬ ‫- کجاست؟‬
‫- یه ساعت اینجا بود.‬ ‫- نمی‌دونم، من فقط...‬
‫- یه رولکس.‬ ‫- من فقط ساک رو گذاشتم...‬
‫- کجاست؟‬ ‫- ساک رو گذاشتم اونجا، همین.‬
‫- داری منو مسخره می‌کنی؟‬ ‫- نه.‬
‫- آره.‬ ‫- من چیزی اونجا ندیدم.‬
‫جیباتو خالی کن. کجاست؟‬
‫آهان! بذار ببینم.‬
‫من چیزی برنداشتم آقا.‬
‫نگهبانی، توی اتاق ۱۰۳ مشکل داریم.‬
‫یالا. مجبورم نکن لباس زیرت رو هم بگردم.‬
‫کجا گذاشتیش؟‬
‫- کجا گذاشتیش؟‬ ‫- بهت گفتم که من چیزی برنداشتم.‬
‫دستاتو ببر بالا.‬
‫چیزی پیدا نشد.‬
‫آقا، وقتی اومدم هیچی روی میز نبود، من چیزی برنداشتم.‬
‫فکر نکنم بفهمی شغل من چیه.‬
‫نه، نمی‌فهمم.‬
‫من چیزی ندزدیدم ولی اون یارو بهم حمله کرد.‬
‫صبر کن، فکر کردی برای کسی مهمه که واقعاً دزدی کردی یا نه؟‬
‫می‌دونی یه مسافر ناراضی چقدر بابت اتاقش پول می‌ده؟‬
‫پس ساده‌ست. وقتی اون چیزی می‌گه، همون حقیقته.‬
‫تو فقط یه مجرمی که پریدی توی اتاقش، می‌فهمی؟‬
‫وقتی دهنت رو باز می‌کنی، هیچ‌کس به یه ورش هم نیست.‬
‫- اون اسکورت رو گشتی؟‬ ‫- اسکورتی در کار نبود.‬ (اسکورت: تن فروش یا همخوابه کلاس بالا و پولی)
‫اینجا فقط مهمون داریم، اینجا یه هتل مجلله.‬
‫جایی که آدمای خیلی پولدار به آدمایی مثل تو پول می‌دن‬
‫تا به چیزی که می‌خوان برسن.‬
‫- یعنی اخراجم؟‬ ‫- باید اینو خود بپرسی.‬
‫گزارشم رو می‌نویسم.‬
‫به استر خبر دادم.‬
‫فردا باهاش صحبت کن.‬
ببینیم اون چی تصمیم می‌گیره، باشه؟‬
‫تا جایی که به من مربوط می‌شه...‬
‫به چیزی دست نزن، نزدیک هیچ مشتری‌ای هم نرو، روشنه؟‬
‫بیا، اونجا رو نگاه کن.‬
‫وایستا، زوم می‌کنم.‬
‫دقیقاً همون‌جا.‬
‫باشه، خب، می‌بینم چیکار می‌تونم بکنم.‬
‫پسشون داد؟‬
‫خب، چی شد؟‬
‫نه بابا!‬
‫امکان نداره، تو فوق‌العاده‌ای.‬
‫بهت افتخار می‌کنم، تبریک می‌گم.‬
‫آره، حالا هرچی.‬
‫احمقانه‌ست.‬
‫باشه.‬
‫اونم؟‬
‫ترسوندمت؟‬
‫- نه، نه، دیوونه‌کننده‌ست.‬ ‫- روز اولته، درسته؟‬
‫می‌دونم، می‌تونی تصور کنی؟‬
‫- بهت گفتم که این اتفاق می‌افته.‬ ‫- منم اولش مثل تو گیج بودم.‬
‫خیلی تلاش کردی عزیزم.‬
‫شرط می‌بندم با یه میلیون قانون بمبارانت کردن.‬
‫خب، باشه، من باید برم.‬
‫- اوه، نه، مطمئنم حالش خوبه.‬ ‫- یه رازی رو بهت می‌گم.‬
‫تنها قانونی که اینجا مهمه اینه که هیچ قانونی وجود نداره.‬
‫اگه مسافر راضی باشه، جات امنه.‬
‫- باشه؟‬ ‫- می‌دونم، حالا گوشی رو بده به ملیسا.‬
‫- من اَدِلم.‬ ‫- می‌دونم.‬
‫- سلام عزیزم، مدرسه چطور بود؟‬ ‫- آدل شارکی.‬
‫- منم ادواردم.‬ ‫- جدی می‌گی؟ نمره‌ی بیست؟‬
‫باورم نمی‌شه، این... وای.‬ (هتل سیتادل)
‫باریکلا دخترِ گلم. خیلی بهت افتخار می‌کنم.‬ (ادوارد گالزن مدیر کل هتل)
بیخیال، نگران نباش، همه‌چی درست می‌شه.‬
‫فقط کارت رو درست انجام بده.
‫خداحافظ.‬
‫باشه، من دیر میام خونه، هرچی لازم داری توی یخچاله.‬
‫- یالا، تکون بخور. دارم با تو حرف می‌زنم.‬ ‫- تمومش کن.‬
‫یالا، برو کنار، نوبت منه. چیه مگه؟‬
‫- برو گمشو.‬ ‫- یالا، تو...‬
‫وقتی می‌گم تمومش کن، یعنی دست از سرم بردار، باشه؟ فازت چیه؟‬
آوا‌مــووی
هتل سیتادل
‫- صبح به‌خیر خانم.‬ ‫- سلام.‬
‫بله، البته، کِی مایلید تشریف بیارید؟‬
‫- ژروم.‬ ‫- هان؟‬
‫- سلام، ژان.‬ ‫- سلام آقا.‬
‫بابت دیروز متأسفم. خیلی احمقانه بود.‬
‫یادم رفت گاوصندوقم رو نگاه کنم.‬
‫با کارمندت خیلی بد برخورد نکردی؟ امیدوارم این‌طور نباشه.‬
‫توی «بانگی لجر» دستش رو قطع می‌کردن.‬ (بانگی لجر: یه هتل معروف تو آفریقای جنوبی)
‫محض احتیاط. و توی «هالیدی این» در سارایوو، (سارایوو: پایتخت بوسنی)‬
‫مطمئناً دیگه اینجا نبود که برامون ساعت رو بخونه.‬
‫اممم.‬
‫- دوتا لیوان بهمون بده ژان، لطفاً.‬ ‫- همین الان.‬
‫خب، ژروم، خوش‌حالم که از هم‌صحبتی لذت بردی.‬
‫اممم! آره. بابتش ممنون.‬
‫خوبه.‬
‫داری چیکار می‌کنی؟‬
‫این لیست جدید شراب‌های انتخابیمونه، قربان.‬
‫ماریان، رُزه.‬
‫شوخی می‌کنی؟ کریستال، ۲۰۰۰.‬
‫بله، قربان.‬
‫کی برمی‌گردی؟‬
‫هفته‌ی دیگه.‬
‫بگو ببینم، فکر کردی اینجا‬ ‫ساحل نیکی توی سن‌تروپه‌ست؟‬ (یه کلوپ ساحلی معروف تو جنوب فرانسه)
‫این ماریان رُزه دیگه چیه؟‬
‫- اینا دستورات مدیریت بود.‬ ‫- مدیریت الان روبروت ایستاده.‬
‫همین الان جواب بده. کی اینو تایید کرده؟‬
‫مسئولیت سفارش‌های خرید‬ ‫با توئه.‬
‫بله،‬ ‫ولی آخه یه ایمیل برام اومد.‬
‫با من کار داشتی، استر؟‬
‫تقصیر من نیست، قسم می‌خورم.‬ ‫یه سوءتفاهم شده.‬
‫اول از همه، می‌خواستم معذرت‌خواهی کنم.‬
‫اما باید حرفم رو باور کنی،‬ ‫کار من نبود استر. نه...‬
‫باید قانع‌کننده‌تر باشه.‬
‫واقعاً متاسفم، واقعاً...‬
‫ولی من کاری نکردم.‬
‫ببخشید، اولین نفری که باهاش تماس گرفتم‬ ‫نداشت.‬
‫گفت که زنگ می‌زنه...‬
‫دیگه مهم نیست.‬ ‫ما نتیجه می‌خوایم.‬
‫پس دیگه به پت‌شاپ‌ها زنگ نزنید،‬ ‫خب؟ من دنبال راه‌حلم.‬
‫همین الانشم یه روز رو هدر دادیم.‬
‫گالزین به هانی بی قول یه سورپرایز داده.‬ ‫چاره‌ی دیگه‌ای نداریم.‬
‫اون دامپزشکی که باهاش در تماسم‬ ‫امروز بعدازظهر بهم زنگ می‌زنه.‬
‫بسیار خب. شماها چی؟‬
‫- من می‌تونم از باغ‌وحش‌ها و سیرک‌ها بپرسم.‬ ‫- باشه، خوبه.‬
‫اون مسافر بلژیکیِ ماه پیش،‬
‫می‌گفت اگه بخوایم از آفریقا حیوون میاره؟‬
‫بیاین هماهنگ کنیم که‬ ‫بارش توی فرودگاه لوبورژه بشینه. (فرودگاه لوبورژه: فرودگاه مخصوص جت‌های شخصی)‬
‫آره، حتماً.‬
‫فهمیدنِ «قبل از ساعت ۶ عصر»‬ ‫برات سخته؟‬
‫همین الان باید توی پاریس پیداش کنیم.‬
‫پس یه مار برام گیر بیارید‬
‫که شبیه بوآ باشه.‬
‫می‌تونی قرمزش کنی،‬ ‫اصلاً به یه ورمه.‬
‫هر کاری می‌کنی بکن، فقط ردیفش کن.‬
‫بیشتر سبز یا قهوه‌ایه، با خط‌های راه راه.‬
‫ممنون، مارینا. مرسی.‬
‫- هی، صبر کن. خواهش می‌کنم.‬ ‫- چی شده؟‬
‫اوم، اگه برای استر یه مار بوآ بیاریم،‬ ‫نونمون تو روغنه؟‬
‫- آره، هدف همینه.‬ ‫- باشه.‬
‫یه نقشه دارم.‬
‫شاید مجبور شم اسکوترت رو قرض بگیرم،‬ ‫چون پیاده نمی‌تونم تا اونجا برم.‬
‫متوجه نیستی،‬ ‫نمی‌تونی بری دنبال کارهای شخصی...‬
‫تو متوجه نیستی. چاره‌ای ندارم.‬ ‫استر می‌خواد اخراجم کنه.‬
‫پس می‌تونی کمکم کنی؟‬
‫پایه‌م، باهات میام.
‫- ولی انعام‌هاش مال منه.‬ ‫- آره، مشکلی نیست.‬
‫باشه، بیا همین الان بریم.‬
‫شارکی اینجاست؟‬
‫صبح به‌خیر،‬ ‫یکی یه پاکت برای من گذاشته.‬
‫- بفرمایید.‬ ‫- اوه، ممنون.‬
‫خواهش می‌کنم.‬
‫بگو که هانی بی‬ ‫هنوز تو هتلِ ما اقامت داره.‬
‫خب، با توجه به بوی ماری‌جوانایی‬ ‫که توی طبقه‌ی پنجم میاد،‬
‫- تکون نخورده.‬ ‫- عالیه.‬
‫یکی از بخش‌های ما ایمیل‌هایی با امضای مدیریت دریافت کرده‬
‫که از زیر دست من رد نشده.‬
‫یه سفارش خیلی گرون‌قیمت‬ ‫تایید شده.‬
بررسی کن ببین از کجا اومده.‬
‫احتمالاً کارِ مالک‌هاست.‬
‫از آمال می‌پرسم، ولی بعید می‌دونم.‬
‫تو هم از طرف خودت بررسی کن و به خط مستقیمم زنگ بزن، بیا بی‌سروصدا انجامش بدیم.‬
‫منم یه سری‬ ‫اطلاعات حساس دارم.‬
‫می‌دونیم کی کارت زده‬ ‫و طرفدارهای اون چی چی بی رو راه داده تو.‬
‫یکی از خودی‌ها بوده.‬
‫برای اخراج کردنش نیازی به من نداری.‬
‫فکر کنم ترجیح می‌دی‬ ‫این یکی رو خودت انجام بدی.‬
‫اینجا خونه‌ی کیه؟‬
اَدِل، اینا رو می‌شناسی یا...؟‬ ‫منو کجا داری می‌بری؟‬
‫- آره، ولی نباید بفهمن که من بیرونم.‬ ‫- چی گفتی؟‬
‫- باشه، همین‌جا بمون. کشیک بده.‬ ‫- داری چی می‌گی؟‬
‫- این نقشه‌ی مزخرف چیه؟‬ ‫- همین‌جا بمون، مراقب باش.‬
هی.‬
بسه، این مسخره‌بازی رو تموم کن،‬ ‫بیا از اینجا بریم.‬
‫- دست خالی از اینجا نمی‌رم.‬ ‫- داری شوخی می‌کنی دیگه، نه؟‬
‫اوه، لعنتی. جداً؟‬
‫اوه، گندش بزنن.‬
اَدِل. حرومزاده. ‫هی. اَدِل، یه یارو اونجاست.‬
‫باشه، اصلاً به درک، لعنت بهت.‬
‫باشه.‬
‫اوه، لعنتی.‬
‫زود باش، باشه.‬
‫آه!‬
‫آروم باش. باشه.‬
خیلی خب.‬
‫فرانک.‬
‫هی، برگرد.‬
‫برگرد. وایستا.‬
پیاده شو. پیاده شو، عوضی...‬
♪ ‫محمد داره با مسیح تاس می‌ندازه‬ ♪ ♪ ‫دمِ غروب...‬ ♪
♪ ‫و اونا صدای‬ ♪ ♪ ‫اربابشون رو می‌شنون‬ ♪
♪ ‫می‌دوئن تا کارهاشون رو انجام بدن...‬ ♪
‫چه خبره؟‬ ‫اگه پولِ بیشتری لازم داری، فقط ازم بخواه،‬
‫- به جای اینکه برامون دردسر درست کنی.‬ ‫- نمی‌فهمم منظورت چیه.‬
‫- واسه هر چی که درمیارم، زحمت می‌کشم.‬ ‫- که اینطور.‬
‫مزخرف نگو.‬ ‫توی دوربین‌های هتل دیدیمت.‬
‫اگه می‌خوای برم، ادی،‬ ‫فقط بهم بگو.‬
‫- وسایلمو جمع می‌کنم.‬ ‫- اوه، جدی؟‬
‫کجا می‌خوای بری؟‬
‫بهت گفته بودم،‬ ‫دیگه بهم نگو ادی، باشه؟‬
‫خیلی خب، آقای گالزین.‬
♪ ‫کشیش رو به جمعیت‬ ♪ ♪ ‫فریاد می‌زنه‬ ♪
♪ ‫«شری وجود داره‬ ♪ ♪ ‫که باید سرکوب بشه...»‬ ♪
♪ و روحش قرین آرامش می‌شه ♪
♪ ‫اون به صدای اربابش گوش می‌ده‬ ♪ ♪ ‫زندگیش داره صداش می‌زنه...‬ ♪
‫هی، هی، وایستا.‬
♪ ‫سرباز کوچولوی دوست‌داشتنی‬ ♪ ♪ ‫بلندگو داره خونریزی می‌کنه‬ ♪
♪ ‫اون صدای اربابش رو می‌شنوه‬ ♪
♪ ‫تو صدای اربابت رو می‌شنوی؟‬ ♪
♪ که ‫داره صدات می‌زنه‬ ♪
♪ ‫مثلِ آوازِ پریِ دریایی‬ ♪
‫باشه.‬
‫هی، وایستا! هی!‬
‫بیا ببینم. بیا ببینم.‬
‫یه کارِ اضطراریِ کوچیک برام پیش اومده‬ ‫که باید بهش برسم ولی خیلی نزدیکم.‬
‫تو راهم. دارم می‌آم.‬
‫- مشتری منتظره!‬ ‫- آره، می‌دونم. ببخشید. متأسفم.‬
‫داری پشتِ سرِ من مسافرکشی می‌کنی؟‬ ‫می‌خوای کاسبیِ منو بهم بزنی؟‬
‫سرم داد نزن.‬ ‫همین نزدیکی‌هام، تو راهم.‬
‫- پس عجله کن.‬ ‫- باشه.‬
‫سلام. ببخشید.‬
‫- سلام خانم.‬ ‫- اوم، شما اَدِل شارکی رو ندیدین؟‬
اَدِل شارکی؟‬
‫آره، قرار بود همین‌جا‬ ‫ببینمش تا سوارش کنم.‬
‫- که ساعت ۸ برگردونمش.‬ ‫- چیزی به یادم نمی‌آد.‬
‫- متأسفانه نمی‌تونم کمکی کنم. ببخشید.‬ ‫- باشه.‬
‫- مشکلی نیست.‬ ‫- می‌شه ماشینت رو جابه‌جا کنی؟‬
‫ممنون. اون ماشینی که بوق می‌زنه رو می‌بینی؟‬
‫- دارم می‌رم.‬ ‫- پس اَدِل چی؟‬
‫- دو دقیقه بهمون وقت بده.‬ ‫- باید یه چیزی رو ردیف می‌کردم.‬
‫اینا همه‌ش وقت‌کشیه!‬
‫- گواهینامه داری؟‬ ‫- آره، اصلا گواهینامه دارم.‬
‫خب، من باهاشون صحبت کردم،‬ ‫دیگه کاری از دستم برات برنمی‌آد.‬
‫با کی پشتِ تلفن حرف زدی؟‬ ‫با رئیسم حرف زدی؟‬
‫- خدماتِ هتل، کی بود؟‬ ‫- هتلِ سیتادل خیلی واضح گفت.‬
‫در موردِ خدماتِ هتل،‬ ‫این یه تصمیمِ شخصیه.‬
‫- اونا مسئولیت قبول نمی‌کنن.‬ ‫- نه، غیرممکنه. باید زنگ بزنم.‬
‫لطفاً بذار خودم باهاشون حرف بزنم،‬ ‫می‌بینی که درست می‌شه.‬
‫تو هنوز رسماً‬ ‫آزاد نشدی،‬
‫پس از نظرِ فنی، داری از قوانینِ‬ ‫آزادیِ مشروطِ روزانه‌ت تخطی می‌کنی.‬
‫تازه از صحنه هم فرار کردی.‬ ‫این قضیه جدیه.‬
‫مجبوریم به زندان زنگ بزنیم،‬ ‫میان دنبالت.‬
‫مطمئنیم که شامپاین‌ها‬ ‫از طرفِ مارک پپو بوده؟‬
‫آره. حتی درخواست کرده که توی‬ ‫امنیتِ عروسیش هم نقش داشته باشه.‬
‫اون دسترسی به تمامِ‬ ‫پرونده‌های مشتری‌ها رو می‌خواد،‬
‫حتی محرمانه‌ترین‌هاشون رو.‬
‫باشه. آره، می‌فهمم.‬
‫یه عوضیِ حوزه‌ی تکنولوژی‬ ‫که ثروتش رو از راهِ آمار و ارقام به دست آورده‬
‫و فکر می‌کنه هر کاری دلش بخواد می‌تونه بکنه.‬
‫و حالا هم فکر می‌کنه‬ ‫فروشنده‌ی شامپاینه.‬
‫کسی هست که بتونی بهش زنگ بزنی؟‬
‫خانواده‌ات، وکیلت؟ هر کسی؟‬
‫آره، یکی هست که بتونم بهش زنگ بزنم.‬
‫زود باش دیگه.‬
‫یالا، بردار دیگه، خواهش می‌کنم،‬ ‫الان وقتِ جواب دادنه.‬
‫مطمئنی که می‌خوای‬ ‫همه‌چیز رو پس بفرستی؟‬
‫خب، مارک پپو قراره با خانواده‌ی‬ ‫صاحبِ اینجا وصلت کنه.‬
‫اگه بذاریم شامپاینِ ما رو بخره،‬ ‫به دردسر می‌افتیم.‬
‫علاوه‌بر اون، یه آشغالِ گرون‌قیمته.‬ ‫وظیفه‌ی ما اینه.‬
‫اونم هیچ قدرتی نداره که مجبورمون کنه.‬
‫ما تبدیل به بهترین‬ ‫هتلِ پاریس نشدیم که‬
‫توسطِ یه آمریکاییِ عوضی‬ ‫به فنا بریم.‬
‫حق با توئه، بیا حواسمون رو جمع کنیم.‬ ‫آمارِ این یارو رو دربیار.‬
‫لطفاً گوشی رو بهم پس بدین، خانم.‬ ‫ممنون.‬
‫ببخشید.‬
‫الو؟‬
‫من اَدِل شارکی هستم،‬ ‫از همون برنامه.‬
‫ادوارد، ببخشید که بابتِ این موضوع بهت زنگ می‌زنم‬
‫ولی امروز برای انجامِ یه کاری‬ ‫برای مأموریتِ استر رفتم.‬
اما ‫بسته رو تحویل ندادم.‬
‫توی سطلِ آشغالِ‬ ‫جلوی هتلِ سیتادله.‬
‫- یالا، بیا بریم.‬ ‫- پس من چی؟ نمی‌فهمم.‬
‫- نه تو نه.‬ ‫- منظورت چیه؟‬
‫من قبل از اون اینجا بودم.‬
‫بیا بیرون، همین الان.‬
‫خیلی خب.‬
‫بیا.‬
‫نگران نباش، اتهامِ تصادف و فرار‬ ‫منتفی شده.‬
در موردش ‫تحقیق نمی‌کنن.‬
‫درباره‌ی تأخیرت‬ ‫با زندان تماس گرفتیم.‬
‫یکی از اینجا تورو برمی‌گردونه.‬
‫تشکر کردن هم مثل معذرت‌خواهی قدغنه؟‬
‫نه، تشکر کردن مشکلی نداره.‬
‫خب، ممنون.‬
‫بیا.‬
‫دوتا جوون مثل تو داشتیم که‬ ‫از زندان آزاد شدن و غیب‌شون زد.‬
‫یه شب از سیتادل رفتن بیرون و، پششش!‬ ‫ناپدید شدن.‬
‫واقعاً فکر می‌کنی همه‌ی این کارارو کردم‬ ‫که فقط فرار کنم؟‬
‫راستش برام سواله که چه توقعی ازم داری.‬
‫چون همین الانشم به چیزی که می‌خواستی رسیدی.‬
‫مجبور نبودی بذاری بیام بیرون.‬
‫هیچ توقعی ندارم.‬ ‫می‌تونی برگردی زندان.‬
‫از دخترایی مثل تو زیاد دور و برم دارم.‬
‫بهت نیازی ندارم.‬
‫هی، صبر کن.‬
‫اگه مار رو پیدا نکرده بودم، چیکار می‌کردی؟‬
‫هر کاری. براش یه شترمرغ می‌گرفتم.‬
‫یا می‌فرستادمش روی رودخونه‌ی سِن جت‌اسکی سواری.‬
‫بدون کمک تو هم می‌تونستیم‬ ‫از پسش بربیایم، اَدِل.‬
‫ولی با مار بوآ بهتر شد.‬
‫- آره، با مار بوآ بهتره.‬ ‫- آره.‬
‫می‌دونی چرا اسم اینجا رو گذاشتن سیتادل؟‬
‫چون از کسایی که وفادار باشن‬ ‫محافظت می‌کنه.‬ (خود کلمه سیتادل معنی قلعه و دژ میده)
‫باشه.‬
‫- داری در حقم لطف نمی‌کنی.‬ ‫- هر کاری لازم باشه انجام می‌دم.‬
‫به خانواده‌مون خوش اومدی.‬
‫- بله، نگران نباشید، ردیفش می‌کنیم.‬ ‫- ممنون. شب به‌خیر.‬
‫خب، از اتاق ۲۰۵ تماس گرفتن،‬ ‫چندتا چیز لازم دارن.‬
‫- باشه.‬ ‫- می‌شه اینو امضا کنی، استر؟‬
‫- من می‌رم طبقه بالا.‬ ‫- خیلی خب.‬
‫بله، پذیرش بفرمایید.‬
‫گواهی کارفرما‬
‫قیافه‌ت رو تو هم نکن.‬
‫ظاهراً «هانی بی»‬ ‫از سورپرایز کوچیک‌مون خیلی خوشش اومده‬
‫و تیمش برای تور بعدی،‬ ‫یه طبقه کامل رو رزرو کردن.‬
‫یه پیروزی برای بخشِ توئه.‬
‫انتخاب زیادی برام نذاشتی.‬
‫ولی بدون که من شدیداً مخالفم.‬
‫فکر نمی‌کنم‬ ‫باید اون دختر رو نگه داریم.‬
‫در واقع، می‌خوام به تیم ملحق بشه‬ ‫و نه به عنوان باربر،‬
‫بلکه به عنوان مسئول خدمات آموزش ببینه.‬
‫داری از این برنامه برای استثمار استفاده می‌کنی،‬
‫و اونو تو خطر می‌ندازی.‬
‫نصیحت‌های اخلاقیت رو بذار برای خودت.‬
‫تو هیچ درکی از استثمار یا بقا نداری.‬
‫اوه، واقعاً؟‬
‫ماجرای دفعه‌ی قبل کافی نبود، نه؟‬
‫خب، پس قطعی شد، موافقی؟‬
‫ممنون، استر.‬
‫فهمیدم.‬
‫یه لحظه خودکارت رو بده به من.‬
‫- سلام.‬ ‫- دبورا؟‬
‫بله.‬
‫خانمِ شارکی گفتن‬ ‫نیازی نیست منتظرش بمونی.‬
‫یکی از راننده‌های ما‬ ‫اونو برمی‌گردونه.‬
‫- ولی از وضعیتش خبر داری؟‬ ‫- بله، نگران نباشید.‬
‫اون امروز عصر اینجا می‌مونه.‬
‫همه‌ی کارهای اقامتش رو‬ ‫ردیف کردیم.‬
‫دیگه بیشتر از این وقتت رو نمی‌گیرم.‬ ‫شب خوبی داشته باشی.‬
‫می‌تونم یه چیز دیگه ازت بخوام؟‬
‫می‌شنوم.‬
♪ ‫اونجا بشین‬ ♪
♪ ‫هممم، انگشتات رو بشمار‬ ♪
♪ ‫دیگه چی؟‬ ♪
♪ ‫دیگه چه کاری مونده که انجام بدی؟‬ ♪
♪ ‫اوه عزیزم، می‌دونم چه حسی داری‬ ♪
♪ ‫می‌دونم حس می‌کنی‬ ♪ ♪ ‫که کارت تمومه‬ ♪
♪ ‫اوه، وا-وا، اونجا بشین‬ ♪
♪ ‫هممم، بشمار‬ ♪
♪ ‫اوه، انگشت‌های کوچیکت رو بشمار‬ ♪
♪ ‫ای بیچاره‌ی من‬ ♪
♪ ‫اوه، دختر کوچولو‬ ♪ ♪ ‫دختر کوچولوی غمگین، آره‬ ♪
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]